De Khan Automotive Groep is een belangrijke speler in de auto-industrie met een rijke en boeiende geschiedenis. Dit artikel duikt in de achtergrond van de groep en belicht belangrijke gebeurtenissen en ontwikkelingen die hebben bijgedragen aan haar succes.
Om een dieper inzicht te krijgen in de wereld van automobielen en hun geschiedenis, is een bezoek aan een automuseum een absolute aanrader. Een voorbeeld hiervan is het automuseum met nationale en zelfs internationale allure. Het is een bestemming die autoliefhebbers niet mogen missen.
Op weg naar het museum kom je langs een grote fabriek waar heel wat mensen werken. Afgemeten aan de forse parkeerplaats werken er heel wat mensen. staat de naam Rittal. Het is een bedrijvengroep waarvan Rittal het belangrijkste onderdeel is.
Al dertig jaar verzamelt hij autos. Met zijn museum wil hij anderen laten meegenieten van zijn hobby. Als vestigingsplaats heeft hij bewust gekozen voor dit dorp en woont nog steeds in de omgeving. Het museum biedt onderdak aan 150 van zijn autos. De collectie is omvangrijker, zodat de opstelling geregeld kan veranderen.
Het is duidelijk dat het niet alleen om snelle bolides gaat, maar ook om historie. Dit is heel mooi gedaan. Elke auto krijgt aandacht. Aan geen enkele loop je achteloos voorbij.
Lees ook: Luxe auto's van KHAN Automotive
De collectie omvat een breed scala aan modellen, waaronder:
- Een driewieler van Manderbach naar het voorbeeld van een Framo.
- Karakteristieke Amerikaanse modellen uit de jaren vijftig en zestig.
- Een Ferrari Daytona van 1972.
- Een oudste in Engeland geregistreerde auto, een Daimler van 1898.
- Victoria van 1895 behoorde toe aan de familie Benz.
- Een Bucciali TAV8-32 V12.
- Een niet-gerestaureerde Talbot-Lago met koetswerk van Saoutchik.
- Een Auburn Cord Duesenberg Model J Town Car uit 1930 met koetswerk van Gurney Nutting.
- Een Duesenberg Model J met een Murphy-carrosserie.
- Een Mercedes-Benz SSK (1929), een van de meest legendarische sportwagens van het merk.
- Een Rolls-Royce 40/50 hp, beter bekend als de Silver Ghost, met Grosvenor koetswerk.
- Een Mercedes-Benz 630K uit 1928 met een opvallende carrosserie van Saoutchik.
- Een Bugatti Type 50 uit 1931.
- Een Talbot Lago T150 C SS Teardrop Coupé Atalante, een van de acht die ooit zijn gemaakt.
- Een Delahaye 135 MS Grand Sport Figoni et Falaschi, 3,6 liter (1937) met speciale aluminium carrosserie van Vesters en Neirinck.
- Een Facel II (1962) met een motor van Chrysler.
Er is ook een bioscoopzaal gebouwd, Kino in Dillenburg waar Loh in zijn jeugd naar toe ging. En een kleine koffiebar, treffend aangeduid als Lade-Station.
Er is ook een ruimte gereserveerd voor modellen van Ferrari, racewagens en bijzondere coupés. Daaronder vallen hypercars zoals de 288GTO, F40, F50, Enzo en LaFerrari.
Voor het 125-jarig bestaan van Opel als autofabrikant zijn delen van de fabriekscollectie hier tijdelijk naartoe verhuisd. Hier zijn modellen te zien zoals een tweecilinder racewagen uit 1903, een Opel Admiral uit 1939 en een elektrische Opel GT uit 1971.
Het museum is een fraaie combinatie van een oude fabriek met een schatkist vol autogeschiedenis. Het is een plek waar je pas een goed oordeel kunt hebben als je er zelf bent geweest.
Lees ook: De Vries Automotive Apeldoorn: Wat klanten zeggen
De collectie is breed en bijzonder genoeg om aan te spreken. Duitsland is een fraai en interessant automuseum rijker. Het veelzijdigste van Europa of zelfs ter wereld?
10 automusea over de hele wereld die je moet bezoeken
De reis door Mongolië
De reis begint bij de grenspost van Mongolië. Na de nodige formaliteiten en betalingen kan de reis door de Mongoolse vrijheid beginnen. De eerste indrukken zijn de Mongoolse gers (girs, yoerts) met kudden.
De route voert naar een prachtige pas, waar de eerste ovoo (berg stenen met blauwe wimpeltjes) wordt getroffen. Rituelen worden uitgevoerd om een voorspoedige tocht te verzekeren. De ovoo’s dienen ook als wegwijzers in een land waar het wegennet voornamelijk bestaat uit paden en sporen.
Ölgii, een stad tegen de bergwand aan geschurkt, biedt een Arabisch tintje met witgekalkte huisjes en platte lemen daken. Hier wordt informatie ingewonnen bij het Bureau van de Nationale Parken voor de geplande route naar en door het Altai Tavanbogd N.P., pal aan de Chinese grens.
Voor de geplande route is een “borderpermit” nodig, dat na een bezoek aan de Border Gard Troops wordt verkregen. De man van het park spreekt goed Engels en helpt ons super op weg. Voor de geplande route (naar en door het Altai Tavanbogd N.P., pal aan de Chinese grens) hebben we een zogenaamde “borderpermit” nodig. Daarvoor moeten we naar de Border Gard Troops. Om het ons makkelijk te maken schrijft hij een briefje, dat we kunnen laten zien om de weg te vragen en ons permit te krijgen. Zo, dat is nog eens service. Voor twee euro p.p. krijgen we de permit, dat tien dagen geldig blijft.
Lees ook: Carglass® Diensten Informatie
De route vervolgt langs de Chowd-rivier, de bergen in. Rauwe steile wanden omringen de reizigers. Een plek voor de nacht wordt gevonden in een vallei, waar genoten wordt van de rust en de stilte van de steppe.
De volgende dag klimt de weg hoger en hoger naar een pas. Magnifieke uitzichten over bergen, valleien en besneeuwde toppen in de verte. Het pad voert over vrijwel kale steppen en groene vlakten. De eerste yaks worden gespot.
Een hoge pas op ruim 2.800 meter biedt een adembenemend uitzicht op de bergwereld, de diepe groene vallei en de witte bergtoppen. De route is een duidelijk pad en dan weer een karrenspoor. Navigeren is een feestje en dat geldt ook voor de technische kant van het rijden. Het pad volgt de Chowd-rivier, die vol en breed de bergen uit stroomt. Aanvankelijke zijn er nog groene oevers, waar hier en daar gers bij elkaar klitten.
In het dal wacht een brede snelstromende rivier. De rivier heeft heftige tijden gekend en grote delen zijn weggeslagen. Bij de gesloten slagboom ontmoeten de reizigers Bonnie, die toegangskaartjes verkoopt en korrelige karnemelk te drinken geeft. De ger is warm en huiselijk. Op de vloer liggen kleden, er staan melkbussen met karnemelk en water.
Tussen de hoge bergketen en het meer kruisen verschillende rivieren en stromen het pad. Houten bruggetjes worden afgewisseld met doorwaadbare plaatsen. Het N.P. heeft iets weg van een hele grote camping. Steeds vinden we weer een doorgaand pad over een vlakte, dan weer over stenen en rotsen, soms over een kleine pas.
De park-inspector controleert de toegangskaartjes en biedt zijn diensten aan. Hij woont een eindje verderop in een ger en komt samen met zijn zoontje te paard langs. De route leidt rondom het meer en over bruggen over de drie rivieren aan de noordwest kant van het meer.
De volgende dag worden verschillende ochtendbezoekers te paard verwelkomd. Stoere mannen en mannen-in-de-dop te paard. De voortzetting is al even fantastisch als gisteren. Stops bij gers, bij mannen te paard, tussen lariksbomen, kleurrijke bermen en, niet te vergeten, bij de mooie uitzichten op de besneeuwde bergen en het meer.
Vandaag vinden we, nog meer dan gisteren, stromen op ons pad. Letterlijk! Overal komt het water de bergen uit en zoekt het zich een weg naar het meer. Daaronder zijn enkele flinke rivieren. De houten bruggen kunnen, als ze al in tact zijn, behoorlijk ondermijnd zin. We verkennen de oever en vinden dan meestal wel een plek waar we de stroom kunnen oversteken. In de regel reikt het water niet verder dan bandhoogte.
Rond de middag bereiken we het einde van het meer. We zitten zes kilometer van de Chinese grens af en hebben uitzicht op de brug, vanwaar we onze weg langs de noordkant van het meer in oostelijke richting gaan zoeken. Net als we zo’n beetje klaar zijn, melden zich een paar Malboromannen, een jongetje op een mountainbike en twee geüniformeerde mannen. Ze zijn van de Border Gard Troops (de grenswachten), zo blijkt.
De paspoortgegevens worden opgeschreven en het hek gaat open. Eerst moeten we een eind rechtdoor en dan rechtsaf. Maar ja, waar precies? Het pad waarop we rijden gaat te ver noordelijk en loopt dood op een modderig ger-erf. De mannen daar zijn verlegen. Maar niet moeder de vrouw! Geconcentreerd bestudeert ze de kaart. Na veel vijven en zessen begrijpen we, dat we terug moeten om ergens anders de doorsteek te zoeken.
Een vaag spoor blijkt het juiste. Het brengt ons bij de eerste rivier. Oef, het ziet er vervaarlijk uit met grote hoeveelheden snelstromend water. We volgen een spoor langs de oever en jawel, er is daar een houten bruggetje (hee Iza, zonder krokodilletje!!!). Het smalle en lange geval heeft een “brugdek” van kleine ronde takken. Gelukkig is Gerard weg- en waterbouwdeskundige. Na inspectie constateert hij, dat het voor onze 3,5-tonner te doen is. Als je maar boven de stevige langsdragers blijft, stelt hij opgewekt vast.
Ongedeerd arriveert de combi aan de overkant. Volgens de info wacht ons nóg een rivier. Een valleitje verder doemen uit het niets drie mensen op. Een Mongoolse gids met twee berugzakte wandelaars. Toch geen Nederlanders, roept G, terwijl hij in een beweging uit de auto springt. Jawel dus. Marlies en Harry maken een trekking en de man met kameel en paarden die we eerder zagen horen bij hun gezelschap. Het is een enthousiaste kennismaking en uitwisseling daar tussen rivier en bergen. Een week zijn ze onderweg en ze hebben een hoge pas in het vooruitzicht op weg naar de gletsjer.
Hoewel onze overtocht ernstig vertraagd wordt door een kudde geiten, die niet lijkt te snappen, dat ze ff aan de kant moeten. En pas als één schaap … Het meer is weer onze metgezel. Aan de overkant zien we de Border Gard Troops gebouwen.
De sneeuwbergen zijn er ook nog en soms herkennen we zelfs groepjes gers aan de verre overkant. We bumpen over rotsige paden, kliederen door modderige laagten en zelfs heeft TOY nu en dan zand onder de banden. En er blijft water te doorwaden. Het gemak dient de...
Deze reis door Mongolië laat zien hoe een landschap de geschiedenis en ervaringen van een groep kan vormen. De Khan Automotive Groep, hoewel niet direct gerelateerd, kan inspiratie putten uit de veerkracht en aanpassingsvermogen die nodig zijn om in zulke uitdagende omgevingen te gedijen.
De afwisseling van groene valleien en besneeuwde bergtoppen, gecombineerd met de ontmoetingen met de lokale bevolking, maakt de reis onvergetelijk. De gastvrijheid van de nomaden en de uitdagingen van het navigeren door het ruige terrein dragen bij aan de charme van Mongolië als bestemming voor avonturiers.
De Khan Automotive Groep kan lessen trekken uit de manier waarop de Mongoolse cultuur en de natuurlijke omgeving elkaar beïnvloeden. Het respect voor traditie en de aanpassing aan veranderende omstandigheden zijn waardevolle principes die ook in de auto-industrie van toepassing kunnen zijn.
Het avontuur in Mongolië, hoewel op een ander vlak, toont aan dat de combinatie van doorzettingsvermogen, aanpassingsvermogen en een open geest kan leiden tot onvergetelijke ervaringen en waardevolle inzichten.
Hieronder een tabel met een samenvatting van de belangrijkste punten uit de reis:
| Punt | Beschrijving |
|---|---|
| Grenspost Mongolië | Formaliteiten en betalingen voor toegang |
| Mongoolse gers | Traditionele nomadenverblijven |
| Ovoo | Berg stenen met blauwe wimpeltjes, rituele handelingen |
| Ölgii | Stad met Arabische invloeden, informatiepunt |
| Border Permit | Vergunning voor toegang tot Altai Tavanbogd N.P. |
| Chowd-rivier | Route langs de rivier, steile bergwanden |
| Altai Tavanbogd N.P. | Nationaal park aan de Chinese grens |
| Rivieren en stromen | Houten bruggen en doorwaadbare plaatsen |
| Nomadenfamilies | Gastvrijheid en culturele ontmoetingen |
| Border Gard Troops | Controle van vergunningen en grensbewaking |
Deze kaart toont de verschillende regio's van Mongolië, inclusief de Altai Tavanbogd regio in het westen.
De reis door Mongolië biedt een uniek perspectief op de combinatie van avontuur, cultuur en natuur, wat de Khan Automotive Groep kan inspireren tot innovatie en aanpassingsvermogen in hun eigen sector.