De Toyota C-HR is een opvallende verschijning in het compacte SUV-segment. Maar hoe bevalt deze auto als je hem tweedehands koopt? Deze review duikt diep in de rijervaringen, betrouwbaarheid en andere belangrijke aspecten van de Toyota C-HR als occasion.
De Achtergrond van een Wegbereider
Om de C-HR te begrijpen, is het belangrijk om meer te weten over zijn achtergrond. De auto was bij zijn presentatie compleet nieuw en een echte wegbereider. Hij kreeg een grote hoeveelheid imitators na z’n verschijning.
De Essentie van Rijplezier
De C-HR moet voldoen aan een speciaal recept: hij moet licht zijn, compact, bedrieglijk simpel, snel genoeg voor veel lol maar normaal genoeg voor het bestaan in de moderne wereld, mooi genoeg om tenminste wat kriebels hier en daar te veroorzaken en duurzaam zodat hij kan overleven op straat tussen vuilnisbakken en windhozen.
Motor en Ophanging
Laten we beginnen bij de motor. Iedereen die geen hybride of elektrische auto maakt, probeert minimotoren met turbo’s te maken om de uitstoot laag te houden. De motor is niet groot. De C-HR vertrouwt geheel op de omringende luchtdruk om de vier cilinders te voeden.
Het origineel was briljant, vederlicht en communicatief. Soepel, stevig en gecontroleerd genoeg om je niet achterstevoren in een boom te werpen na een botsing met een verdwaald colablikje. De C-HR is uitgerust met dezelfde dubbele wishbones.
Lees ook: Prijzen en uitvoeringen van de Toyota Yaris Cross
Natuurlijk hebben die twee vorige pluspunten geen effect als deze heel kleine auto het gewicht heeft van een Range Rover, maar dat is gelukkig niet het geval. De C-HR is licht. Mijn laatste punt is de prijs: het origineel moest betaalbaar zijn, een sportauto voor het volk en niet voor de miljonairs.
Rijervaring: Simpelweg Briljant
De C-HR is simpelweg briljant. Het geluid, het gevoel, de besturing, alles is goed. Meteen wist ik dat het goed zat. Zoals het hoort te zijn. Na een kilometer rijden voelde ik al dat de relatie tussen de achterwielen, mijn achterste, de motor en de voorwielen perfect was.
Over gewicht gesproken: dat voel je niet. Hij voelt licht en scherp aan. Enthousiast, klaar om plezier te maken. Intussen grijnsde ik harder dan ik in lange tijd in een auto had gedaan. Sommigen bekritiseren de roadster omdat hij bij laat remmen voor een scherpe bocht iets te week zou zijn, maar ik hoef geen circuitauto. Het is een C-HR en als ik klaar ben met mijn gooi- en smijtwerk wil ik rustig door het dorp naar de kroeg cruisen.
De C-HR daagde mij niet uit, maar juist andersom. De stuurinrichting is bijvoorbeeld elektrisch. Dit zou rampzalig kunnen uitpakken, maar niets is minder waar. Het voelt geweldig. Ik bleef zoeken naar een zwak punt van deze rode Mazda, maar dat is er niet, althans niet groot genoeg om zich aan mij te openbaren.
Met de C-HR reed ik glimlachend over bochtige landweggetjes die ik in een Lamborghini, Ferrari of zelfs Porsche met lichte angst zou nemen. Deze auto biedt waarachtig, echt, ongecompliceerd plezier. Ik was vergeten hoe goed het voelt om ontspannen met een auto over bochtige weggetjes te rijden, in plaats van blij te zijn dat je het überhaupt overleefd hebt zonder de auto en jezelf in een greppel te schuiven. De C-HR daagde mij niet uit, maar juist andersom.
Lees ook: Betrouwbare Occasions 's-Hertogenbosch
Dus het is een opluchting te zien dat de C-HR geen turbo heeft. Dat levert een enorme hoop lol op. Maar door bochten dartelen kan ie als geen ander. Waar vind je nog een dergelijke rijervaring? Ik zou zeggen: vrijwel nergens.
Er zijn andere tweezits roadsters, dat klopt, maar die zijn anders. De Boxster, de Z4 en de SLK kosten allemaal twee keer zoveel, zijn zwaarder en lijken het leven te serieus te nemen in vergelijking met de vrolijke, kleine Mazda. Dit is de auto die je moet hebben als je landweggetjes wilt verkennen met de wind in je haren en intussen wilt testen hoe het met je rijcapaciteiten zit.
Het interieur is simpel, dat wel, maar georganiseerd en voelt ruim genoeg aan. Alles zit waar je het verwacht en wekt niet de indruk dat het gemaakt is van gerecyclede colaflessen. Maar bovenal is het binnenin de C-HR gewoon heel fijn. Al mijn aandacht had ik vrij om bocht na bocht prachtige lijnen te rijden.
Ook wil ik graag af en toe het dak naar achteren gooien, wat niet langer dan twee seconden duurt, dankzij een simpele sluiting. Het is een natuurlijke eenvoud die de C-HR zo mooi weet te incorporeren.
Alfa Romeo heeft bij zijn 4C nogal wat moeite en concessies moeten doen om de auto licht te houden. Het lijkt haast alsof ze de Alfa expres Spartaans gemaakt hebben vanbinnen, om de bestuurder constant te herinneren aan de grote inspanningen die door de makers verricht zijn om kilo’s te sparen. Des te opmerkelijker is het dus dat Mazda het voor elkaar krijgt om zijn kleine C-HR de wereld in te sturen met een nauwelijks hoger gewicht, terwijl dit niet gepaard gaat met bijwerkingen. Hier staat een lichtvoetige auto zonder tekenen van versobering.
Lees ook: Yaris 2002: Brandstofverbruik
Er wordt met (soms flink vertimmerde) C-HR’s veel geracet op circuits - meestal nogal traag - wat betekent dat de auto ook op de weg geen briesend monster is.
Er is eigenlijk nog maar één probleem dat roet in het eten kan gooien: het imago. Maar wat kan het mij schelen dat er een of andere proleet beweert dat dit een kappersauto is? Niks. Er blijven altijd mensen op deze wereld die graag in een heftruck rondrijden, zo lang er maar een Lamborghini-labeltje opzit. Dat soort mensen zal gelukkig nooit een C-HR kopen. Dat is niet voor hen weggelegd. Mensen die van rijplezier houden, die weten ‘m te waarderen.
| Aspect | Beoordeling |
|---|---|
| Rijplezier | Uitstekend |
| Comfort | Goed |
| Betrouwbaarheid | Zeer Goed |
| Interieur | Simpel, maar functioneel |
| Imago | Kan subjectief zijn |