Het verhaal begint op een zonnige, maar benauwde ochtend om half tien, op de 53e verjaardag van Nico “de Allee”. We vertrekken voor een avontuurlijke reis, waarbij we de koffie overslaan en een korte pauze inlassen voor een broodje voor Delmenhorst.
Een Toyota Land Cruiser, klaar voor avontuur.
De Reis Naar Scandinavië
Om 12.50 uur bereiken we Bremen, waar Jenny het stuur overneemt richting Hamburg, zodat Nico een dutje kan doen. Precies een uur later, om 13.50 uur, rijdt Jenny de Elbetunnel in. Zes kilometer voor Raststätte Holmoor wisselen we weer van bestuurdersstoel bij een hypermoderne en schone parkeerplaats. Het is niet ver meer naar Kiel, waar de “Stena Scaninavica” al ligt te wachten.
Kiel Verkennen
Omdat we nog enkele uren over hebben, bezoeken we het zonnige Kiel. Eerst de St. Nicolaikirche, de kerk met de groene spitstoren die al van ver te zien is bij het naderen van Kiel per boot. Om 17.00 uur kunnen we de boot op en na wat wachten in de haven zijn we om 17.45 uur aan boord. We zoeken meteen onze hut op het achtste dek, nummer 8215, die ons bekend voorkomt.
De Stena Scaninavica klaar voor vertrek.
Lees ook: Prijzen en uitvoeringen van de Toyota Yaris Cross
Aan Boord van de Stena Scaninavica
Kort daarna genieten we van een overheerlijk buffet, vooral de visgerechten. Na het eten gaan we aan dek, waar het hard waait. We ploffen op bed om bij te komen van de maaltijd en vallen in slaap. De volgende ochtend staan we om kwart over zeven op, met de telefoon, een horloge en de scheepsradio als wekkers.
We gaan naar het ontbijtbuffet en bestellen een thermoskan koffie. Nico vindt de rekening erg hoog, omdat de dame in plaats van 2 x ontbijt 2 x All-inclusive dinerbuffet heeft aangeslagen. Onze eerste “credit-creditkaartbetaling” is een feit. Om 9.00 uur leggen we aan in Göteborg en om 9.10 uur rijden we van de boot. Nico moet eerst blazen bij de alcoholcontrole, met als resultaat: “Perfect! Have a nice stay!”
Op Weg naar Trysil
We volgen de E6 naar Oslo, ongeveer 285 kilometer, en het wordt warmer. Bij de eerste stop verdwijnen de lange broeken en komen de korte broeken tevoorschijn. Precies om 12.00 uur passeren we de grens met Noorwegen, na tol te hebben betaald voor het laatste stukje E6 in Zweden. Bij de grens worden we naar een douanecontrolepost geleid, maar we mogen doorrijden. Na Oslo stoppen we bij Klöfto aan de E6 voor een korte lunch. Na een half uurtje stoppen we 11 kilometer voor Elverum voor een plasstop. Het is nog steeds ongekend warm! In Elverum gaan we om 16.00 uur pinnen en een ijsje eten. We parkeren op dezelfde plek waar we jaren geleden met onze eerste camper met een lekke remleiding stil kwamen te staan. Daarna gaat de reis door naar Trysil.
Van Göteborg naar Trysil is het 550 kilometer. Dat is inclusief stops bijna 8 uur in de zomer. We besluiten om op zaterdag pas de tolweg naar Fageråsen te nemen om daar naar huisjes voor de komende skivakantie te kijken en gaan eerst wat huisjes bekijken in Trysil Touristcenter. Vanaf Touristcenter, waar de receptie in het weekend dicht is, rijden we naar de Klara Camping aan de overkant van de rivier, net buiten het dorp.
Het prachtige landschap van Trysil.
Lees ook: Betrouwbare Occasions 's-Hertogenbosch
Klara Camping en Fageråsen
We vinden een plekje vlak aan de rivier. Het is ongekend warm; rond half acht is het nog zeker 30 graden. We zeggen tegen iedereen dat die 30 graden van vorig jaar begin juni vast een toevalstreffer was… Het is nu negen uur en de zon schijnt nog vrolijk over de berg aan de overkant van de rivier. Het is 9.00 uur wanneer wij het bed verlaten en aan de ontbijttafel schuiven. Dat doen we buiten, want het is stralend weer. Terwijl wij ontbijten, komt de campingbeheerster met ons afrekenen. We betalen voor de afgelopen nacht, maar delen alvast mee dat de kans groot is dat we terug komen.
Na het ontbijt gaan we boodschappen doen in Trysil en daarna gaan we met de camper naar Fageråsen, via een tolweg (30 kronen) van 10 km. En hoe hoger we komen, hoe warmer het wordt. Ook in Fageråsen wordt in hoog tempo bijgebouwd en wanneer wij nog een keertje in een rustig gebied willen skiën moeten we geen jaren meer wachten. Daarom komen we nu alvast kijken naar welke chalets wij leuk vinden om te boeken.
Chalets in Fageråsen
We hebben thuis al een voorselectie gemaakt qua grootte en prijs en hoeven dus alleen maar te zoeken waar ze staan. Sommigen vallen zó tegen dat Nico die zwarte houten huisjes “doodskisten” noemt. Maar van de chalets Fagertoppen die wij in eerste instantie thuis al erg mooi vonden worden we enthousiast. Thuis dachten we dat type ‘W’ onze voorkeur zou krijgen, maar in de praktijk blijkt type ‘X’ beter te zijn. Je hebt daar weliswaar maar 1 toilet, maar je hebt ook maar één buur en bij type ‘W’ wel 3 waar je hinder van kunt krijgen. Bovendien ligt Fagertoppen ‘X’ nummer 20a of 20b pal aan de piste en dat vinden wij wel erg gaaf!
Na het nuttigen van een broodje gaan we een wandeling maken, de berg op. Het is heel warm en we smeren ons goed in tegen de zon. Nico doet het nieuwe rugzakje om, waar ook een waterreservoir in zit met koel water. We wandelen langs het pad dat naar het skipaviljoen Fjellroa gaat, een half uur heen en een half uur terug. Er ligt nog veel sneeuw, ook op de weg, maar onze wandelschoenen kunnen daar goed tegen. Terug bij de camper moeten we eerst alle hitte eruit laten, want het is niet te harden. Daarna gaan we de berg weer af, betalen netjes de 30 kronen tol en willen vervolgens naar “Skihytta” gaan.
Terug naar de Camping
Daar kun je met de auto komen vertelde de campingmevrouw en heel leuk wandelen. Maar wanneer we de afslag zien en opnieuw 30 kronen moeten betalen vinden we het niet leuk meer. We rijden een stukje verder tot aan de huskyfarm en zien dat de honden allemaal een prachtig nieuw onderkomen hebben gekregen aan de andere kant van de weg. Daarna gaan we terug naar de camping om daar de volgende twee nachten ook te verblijven.
Lees ook: Yaris 2002: Brandstofverbruik
We slapen uit tot tegen tienen. Het is dan al weer erg warm. We rekenen met de campingdame 2 nachten af en krijgen zelfs nog een Zomer (2007)- boekje van Trysil en omgeving. Na een rustig ontbijt klimmen we tegen de middag op de fiets. Eerst wat restaurantjes kijken in Trysil voor vanavond; “Bøes Restaurang / Pub / Pizza” lijkt de meeste kans te maken. Daarna gaan we in deze vroege volle zomer in juni maar eens een stukje fietsen.
Niet zo gek ver weg; we volgen Weg 26 richting Elverum tot we bij de brug naar Nybergsund komen (ongeveer 7 kilometer) en steken daar de rivier over. Over de brug kun je linksaf naar Trysil Sentrum (en de camping) over Weg 25. We slaan eerst nog even rechtsaf naar Nybergsund en bezoeken daar het “Kongeparken”; Op 11 april 1940 bombardeerden de Duisters Nybergsund, waar koning Haakon VII en het parlement via Elverum heen gevlucht waren. Ze schuilden tijdens het bombardement in het bos -niemand werd overigens geraakt - en daar werd in 1946 een gedenkteken onthuld.
Avond in Trysil
Daarna gaan we weer op de fiets richting Trysil en Klara Camping. Ergens onderweg, vermoedelijk op Weg 26, is Nico zijn halskettinkje met kruisje kwijtgeraakt. Onmogelijk om terug te vinden. Terug op de camping bestaat de rest van de middag uit luieren, lezen en niksen. Tegen zessen fietsen we naar Trysil om te gaan eten. Het wordt inderdaad “Bøes Bistro”, waar we lekker binnen gaan zitten en een pizza bestellen.
Het uitzicht op de straat is wel grappig; Noorse jeugd, doorgaans van het mannelijk geslacht, die meestal met zijn tweeën maar soms ook alleen in hun auto door de hoofdstraat heen en weer rijden. Heel af en toe komt er een auto met het andere geslacht. Met 2 consumpties p.p. komen we met deze maaltijd uit op Nok 477,-. (ca. € 63,-). De alcoholische drankjes zijn wel duur: een biertje kost € 7,00. Dit is ook onze eerste keer “uit eten” in Noorwegen, wanneer je de Scandinavische buffetten op de veerboten naar Noorwegen niet meerekent. Maar het is erg geslaagd en bovendien ook nog eens erg lekker.
Terug op de camping eerst even “uitbuiken”, douchen en dit dagverslag tikken, met op de achtergrond Pinkpop op Nederland 3 (de satellietschotel werkt ook hier). We hadden voor vertrek afgesproken om deze twee vakantieweken rustig aan te doen. De eerste drie nachten op dezelfde camping is daar een leuk en goed begin van. Morgenochtend maar in alle rust opbreken.
Het is 9.50 uur wanneer wij de Klara Camping verlaten. We doen boodschappen bij de grote Coöp en gaan dan naar de Tourist Informatie. Daar nemen we wat folders mee en ook een grote kalender 2008 met de skipistes erop. We rijden naar Hamar en bezoeken daar het Vikingskip, het Olympisch stadion uit 1994, waar 50.000 mensen in kunnen. Wij lopen hem helemaal rond, maar op dit moment is er dus geen ijs maar zaalvoetbalvelden in de arena. We eten een broodje op de parkeerplaats en gooien de dieseltank vol. Daar wacht een mooie verrassing: nog nooit heeft DK 3 (en ook al die andere Duva Kampa’s) 1: 13,8 gereden! Een leuke meevaller met die immens hoge brandstofprijzen.
Net boven Hamar - daar waar de E6 naar de andere kant van het Mjösa (meer) gaat- slaan wij links af, richting Gjövik. Het is intussen erg warm geworden, onze meter geeft ruim 25 graden aan. Vlak voor Gjövik slaan wij rechtsaf, weg 249 in naar Dokka. Om in Dokka te komen moeten we een hele afdaling naar beneden maken, blijkbaar zaten we op een hoogvlakte. Daarna nemen we weg 33 richting Aurdal en Leira. De weg komt ons enigszins bekend voor en wanneer we stoppen bij een P-WC, zien we een waterval/stroomversnelling bij een brug die we kennen van jaren geleden. Het heet er: Höljarast Bru. Een plekje om te overnachten is ook nu zo gevonden, maar het recht staan duurt even.
Vlakbij zijn rotstekeningen, zgn. ‘Helleristninger’ te zien en wij gaan daar lopend naar toe. Nooit geweten dat ze hier waren, terwijl toch al twee keer op dit plekje zijn geweest. Daarna terug en lekker even pootje-baden bij het water, het water is ijskoud! Tijdens het etenkoken begeeft de waterkraan het, maar Nico kan hem gelukkig m.b.v. een schroef tijdelijk repareren. Geen wekker gezet en we worden om tien voor half negen vanzelf wakker bij het geluid van stromend en vallend water. We breken op ons gemak op en verlaten om kwart voor tien dit mooie eerste natuurplekje van deze vakantie.
Gol en Geilo
Het is weer lekker zonnig, alleen is het wat minder heet dan gisteren. In Leira aangekomen doen we boodschappen. Daarna rijden we Weg 51 op, richting Gol. Deze weg hebben we al vaker gereden en voert ons over een mooie hoogvlakte. In Gol nemen we Weg 7 naar Geilo. In Torpo gaan we even de doorgaande weg af om een houten staafkerkje te bekijken. Aangekomen in Hol lunchen we eerst op een parkeerplek bij het museum en de oude houten kerk. Vervolgens gaan we Weg 50 op, richting Aurland.
Precies midden tussen Hol en Hovet ligt Camping Birkelund. Een Acsi- korting- camping (in voor- en naseizoen) met Nederlandse eigenaren, Rinie en Franka van der Pluijm. Het aantal Nederlandse campingasten op deze camping is dan ook bovengemiddeld voor een land als Noorwegen. Dit is de eerste keer dat bij het aansluiten van de coaxkabel er direct beeld en geluid komt (tennis op Nederland 1). Hoezo: schotel uitrichten? We krijgen vrijwel direct een Nederlands echtpaar “aan de bus” die info willen over onze luifel. Ondertussen blijkt de 12-volt-verlengkabel defect. Eén van de draden is losgeschoten. Dan ben je blij met een Nederlandse beheerder die ergens ver weg nog een Vend...
Grijze Kentekens en Belastingvoordelen
In de context van auto's met grijze kentekens en belastingvoordelen, is er een discussie over de bijtelling en het privégebruik van bedrijfsauto's. Hieronder volgt een overzicht van de belangrijkste punten:
- Bijtelling: Over alles wat zakelijk wordt aangeschaft en privé wordt gebruikt, moet belasting worden betaald. Voor auto's, fietsen of motoren is dit bijtelling.
- 0% Bijtelling: De 0% bijtellingscategorie bestaat niet meer. Wel kan het zijn dat bijtelling niet van toepassing is, bijvoorbeeld bij een bedrijfsbus die niet geschikt is voor privégebruik.
- BE-trekker: De regel die veel ondernemers hanteren, is dat bijtelling wordt berekend alsof het een vrachtauto is, over de werkelijke kosten en privé gereden kilometers. Het is aan te raden om dit met een accountant en de belastinginspecteur te overleggen.
- Eenmanszaak, VOF of Maatschap: De bijtelling is nooit hoger dan de werkelijke autokosten, zoals afschrijving, wegenbelasting, verzekeringspremie en brandstof.
- Koppelschotel: Een koppelschotel heeft geen toegevoegde waarde voor de bijtelling.
Er zijn verschillende regels en aannames over een BE-trekker die getoetst moeten worden om te bepalen of er belastingvoordelen zijn. In de praktijk blijkt dat er geen eenduidig antwoord is en dat het afhankelijk is van de specifieke situatie.
Een auto met grijs kenteken.
De bewijslast ligt bij de werkgever om aan te tonen dat een bestelauto, zoals een Toyota Land Cruiser, (nagenoeg) uitsluitend geschikt is voor het vervoer van goederen. Als de auto ook voor privédoeleinden ter beschikking staat, moet er een kilometeradministratie worden bijgehouden om aan te tonen dat er niet meer dan 500 kilometer privé is gereden op jaarbasis.
Toyota Land Cruiser 2.8 D-4D Professional SRWV Specificaties
Hieronder een tabel met enkele specificaties van de Toyota Land Cruiser 2.8 D-4D Professional SRWV:
| Kenmerk | Specificatie |
|---|---|
| Aantal deuren | 5 |
| Vermogen | 150 kW (204 PK) |
| Koppel | 500 Nm |
| Transmissie | 6 versnellingen, Automaat |
| Tankinhoud | 87 liter |
| Laadvermogen | 851 kg |
| GVW | 2.990 kg |
| CO₂-uitstoot (WLTP) | 267 g/km |
| Motorrijtuigenbelasting | € 187 per kwartaal |