De Geschiedenis van Van Schaik Auto: Van Horloges tot een Garagebedrijf

Franciscus van Schaik werd geboren op 1 juni 1868 in Rijsbergen, als zoon van Theodorus van Schaik en Adriana de Koning. Op 31 juli 1900 trouwde hij met Johanna Jacoba van Kuijk, eveneens uit Rijsbergen. Hij had toen al een hele carrière achter de rug: op zijn 15e was hij naar de kweekschool in Eindhoven gegaan, waar hij in 1887 zijn diploma had behaald. Maar het zou nog even duren voordat hij daadwerkelijk voor de klas kwam te staan, omdat hij eerst drie jaar zijn moeder ging helpen in haar kruidenierszaak (zijn vader was in 1884 overleden).

Maar in 1890 was het zover. Frans van Schaik was erg geïnteresseerd in alles wat met techniek te maken had. In 1897 kocht hij de al genoemde motor tweedehands van een Dr. Struijcken uit Dordrecht, die de motor in 1895 nieuw gekocht had via de Helmondse importeur Van der Meulen.

Van Onderwijzer naar Horlogemaker en Meer

In 1900 verruilde Van Schaik het onderwijzersvak voor dat van horlogemaker, al beperkte hij zich daar niet toe. Hij verkocht en repareerde namelijk niet alleen horloges (en ook brillen, want hij wist hoe de vork in de steel stak), maar begon ook fietsen te verkopen en te repareren. Hierdoor kwamen ook auto's in zicht en zijn onderneming groeide uit tot een garagebedrijf annex al die andere zaken.

Mijn vader Joh. van Schaik runde (nog steeds onder de naam Fa. Frans van Schaik & Zoonen) de garage in Zundert. Nu verder over de motor. Die was tot 1965, toen de garage in Rijsbergen werd verkocht en de firma werd opgeheven, nog in het bezit van de firma.

Na het overlijden van mijn opa in 1961 heeft oom Theo zich ontfermd over de motor met onderdelen en wat er nog meer van over was. Na een aantal jaren meldde zich een zekere heer Mellaart uit Scheveningen zich bij mijn neef, omdat hij van de motor had gehoord en deze wilde kopen. Frans was niet zo happig om te verkopen, maar uiteindelijk bood de heer Mellaart zoveel, dat hij overstag ging. Van de opbrengst kon een nieuwe caravan worden gekocht. In 1995 deed Kees Koster uit Soest, die de motor kende uit de verhalen van Posthumus, in Düsseldorf een geslaagde poging de motor weer terug naar Nederland te krijgen.

Lees ook: Vind uw ideale auto bij Autobedrijf Van Schaik

De toekomst van mobiele en duurzame steden - Vodafone Business

De Noodzaak van Vrijheid van Beweging

Er bestaan drie noodzaken in ons leven: eten, drinken en vrijheid van beweging, zo begint de junior-adviseur te vertellen. “Toch beperken we onszelf heel erg wat betreft die laatste categorie. We staan er gewoonweg te weinig bij stil. Maar wat is de reden daarvan? Waarom denken we niet vaker bewust na over hoe we op ons werk kunnen komen, of bij vrienden of in de stad?

In mijn tijd bij het European institute of Innovation & Technology (EIT) in Helsinki, heb ik veel over Sustainable Urban Mobility Transistions geleerd en nagedacht. Evenals over de besluitvorming die er in onze geschiedenis is geweest. Het was niet per se zo bedoeld, maar voor Tim is iedere werkdag een thuiswedstrijd. Een waar geen auto aan te pas komt. Met de Empaction-thuisbasis in Eindhoven komt hij immers gewoon fietsend naar kantoor. “Puur toeval, maar wel in mijn voordeel”, zo stelt hij nu.

Met inmiddels enkele weken op de Empaction-teller, is hij volop bezig zich de rol van adviseur eigen te maken. “Deze periode staat in het teken van aansluiten bij nieuwe projecten, meegenomen worden in processen en direct aan de slag. Zo ben ik nu samen met een collega twee offertes aan het schrijven. Ik ga binnenkort mee naar focusgroepen. En de vakbeurs komt eraan, dus ook een congresbezoek staat al op de planning.

Recht uit de collegebanken is in de praktijk aan de slag gaan een verademing voor de nieuwe Empaction-aanwinst gebleken. Tim: “Ik ben niet zo van het leren in de vorm van een boek lezen of een toets maken. Al doende kennis opdoen, dat is wat voor mij werkt. Bij Empaction lopen een hoop slimme koppen rond die stuk voor stuk staan te springen om hun expertise te delen door me meteen mee te laten ‘doen’. Een warm bad, dat gezien mijn manier van kennis opdoen waarschijnlijk tot een optimale wisselwerking leidt.”

Ook de begeleiding van doorgewinterde collega Paul, stemt hem overigens positief. “Hij heeft een enorme hoeveelheid kennis paraat. Ontzettend brede kennis ook. En hij is een echte visionair binnen de organisatie. Een richting die ik ook graag op zou gaan, omdat ik geloof dat we wat het mobiliteitsvraagstuk betreft niet over het nu na moeten denken, maar minimaal 10 stappen vooruit.

Lees ook: Schaik Oudewater

Naar een toekomst toewerken; dat is wat Tim tijdens zijn werkdagen dus op veel manieren probeert te doen. “Het gemak van de traditionele auto is in binnenstedelijk gebied al redelijk achterhaald. Toch ga je de hele situatie niet van de ene op de andere dag kunnen veranderen. En ik denk ook niet dat de auto per se verbannen moet worden. Wel geloof ik dat het voertuig meer plek moet maken.

Ik heb ja gezegd op het aanbod van Empaction, omdat ik geloof dat ik via parkeren - moment van vertrek en aankomst - heel goed kan stimuleren en sturen op hoe mobiliteit veranderen gaat. Die stap zet hij het liefst via projecten op het gebied van deelmobiliteit, zo geeft hij ook meteen aan. “Daar ligt mijn grootste interesse. Ik wil op termijn dus graag vanuit het parkeervraagstuk de inzet van deelmobiliteit gaan motiveren.” En wat er nog meer op zijn wensenlijstje staat? “Het thema burgerparticipatie vind ik ook bijzonder interessant. Daar valt in mijn beleving ook nog een hele hoop te winnen.

Het is iets waar Empaction ook volop mee bezig; mijn collega’s gaan vaak met bewoners in gesprek of lichten ze voor. Die conversaties aangaan en achter mijn bureau vandaan komen, ga ik waarschijnlijk heel leuk vinden! En voor de rest blijft het waarschijnlijk een kwestie van constant reflecteren. Op wie ik ben.

Millenaar & van Schaik Transport: Een Fusie met een Rijke Historie

Op 1 januari 2010 sloegen Millenaar Transport en Van Schaik Transport de handen in een. In 1923 startte de heer C.J. Millenaar een handel in brandstoffen. Hij vervoerde voornamelijk kolen in de plaats Rijk, onderdeel van de gemeente Haarlemmermeer. De eerste wagen van Millenaar was een T-Ford. Het bedrijf werd voortgezet door zijn drie zonen en zij startten het vervoer met kiepers. Steeds meer ging de focus liggen op wegenbouw.

In 1946 startte de heer Van Schaik zijn transportbedrijf in Nieuwerbrug. De eerste transporten werden uitgevoerd met een oud legervoertuig. Het ging met name om stenen en zand voor kleine lokale aannemers in de wegenbouw. De tweede generatie richtte zich op grotere wegenbouwbedrijven en breidde het aanbod verder uit.

Lees ook: Reviews: Autobedrijf Van Schaik in Leeuwarden

Millenaar & van Schaik Transport, zoals het bedrijf sinds 2010 heet, is een van de grootste kiepauto transportbedrijven van Nederland. Het bedrijf is vanwege de omvang een interessante partner voor grotere wegenbouwers maar dankzij de flexibiliteit van het wagenpark kunnen ook kleine projecten uitstekend worden uitgevoerd.

100 Jaar Millenaar & van Schaik Transport. Wat een machtige mooie prestatie die alleen bereikt kan worden met gemotiveerde medewerkers en loyale opdrachtgevers.

Jaar Gebeurtenis
1923 C.J. Millenaar start een handel in brandstoffen
1946 De heer Van Schaik start zijn transportbedrijf in Nieuwerbrug
2010 Millenaar Transport en Van Schaik Transport fuseren

Foto 2: na lang speuren in de familie-archieven heb ik deze foto gevonden van mijn opa met nog iemand (waarschijnlijk zijn zwager) en zijn nieuwe motor. Als hijzelf deze foto had kunnen vinden toen ie nog 80 was, had hij misschien nog kans gezien om de motor weer in elkaar te zetten. Hij had hem namelijk ooit uit elkaar gehaald om er een stationnaire motor van te maken voor een (molen)drijfwerk.

De motor zelf was niet zo'n groot succes, omdat de zuigers via drijfstang direct met het achterwiel waren gekoppeld. Een soort elastiek moest de zuigers weer terug trekken in hun "in"-positie. Vele jaren later hebben wij (mijn oom Theo, mijn vader en ik) ons het hoofd gebroken om erachter te komen hoe het ding werkte. Opa van 90 wist het ook niet meer en bij gebrek aan documentatie kwamen we er niet uit. Dat gaat nu met internet een beetje beter.

Populaire artikelen:

Plaats een reactie