BMW MC Vlaanderen organiseert regelmatig diverse evenementen en activiteiten voor haar leden. Hieronder een overzicht van recente en toekomstige activiteiten.
Vele leden genieten nog na van de clubactiviteiten in juli. Op 31 juli is Piet Kroeze overleden op 70-jarige leeftijd. Hij was in 2017-2018 bestuurslid Algemene Zaken.
Op 1 november 2025 vindt de tweede en laatste Algemene Ledenvergadering van 2025 plaats. Onderwerpen in deze vergadering zijn onder meer de plannen en bijbehorende begroting voor 2026.
Toertochten
Deelname kost € 25,-. Aanmelden kon tot en met 28 MAART. Een prachtige route langs grote en kleine rivieren in Zuid-Holland-Zuid en de Betuwe. Deelname is gratis.
Deze toertocht "Samen door Noord-Nederland" bestaat uit 2 routes van elk zo'n 100 km. Deel 1 gaat door Drenthe en Groningen. Deel 2 gaat door Groningen en Friesland en eindigt in Heerenveen.
Lees ook: Rijbewijs B halen in Vlaanderen: Wat je moet weten
De route gaat langs de Lek, onder andere langs Kinderdijk. Dan via Beesd langs de Linge naar Arkel en vervolgens langs de Graafstroom naar Oud-Alblas.
Op 16 november 2025 is de Bikkelrit. Tot voor kort hadden we een Slotrit medio oktober, maar de laatste jaren bleek de Slotrit niet de laatste rit te zijn. Tijd voor een nieuwe naam en zo is de Bikkelrit geboren.
Reisbeurs 2025
Onder het motto “Ontdek de wereld met uw BMW en onze sponsoren in 2026” houden wij op zaterdagavond 6 september 2025 een reisbeurs voor onze leden. Wilt u zich oriënteren op een mooie reis met uw BMW-auto of -motor in 2026 of later?
Motorrijden in de Ardennen 1994 - Motoren & Toerisme
Jan van den Brink besloot het zelf te ontdekken, met zijn Triumph als reisgezel. Het eerste deel van de rit, vanaf de Veluwe tot net onder Gent, voelt als een verplichte opwarmer. Alleen maar snelweg: geen bochten om lekker in te hangen, alleen windgeluid en weerstand. Maar zodra ik bij Gent de snelweg afdraai, verandert alles. Het landschap lijkt te ademen: glooiingen, kasseien en hobbels waar je rug van schrikt. Dit is lekker!
De Vlaamse Ardennen zijn echt anders dan hun Waalse tegenhanger. Geen eindeloze bossen, maar een open landschap vol glooiingen, kasseien en charmante dorpjes met rokende frietkotten. En wielrenners. In Lycra-pakjes - soms echt te strak - jagen ze hun denkbeeldige successen achterna. Veelal in groepen denderen ze de heuvels af alsof hun leven ervan afhangt.
Lees ook: Uw gids voor Fiat dealers in Oost-Vlaanderen
Hun gezichten staan strak dankzij de combinatie van bidondrankjes en concentratie, maar als je goed kijkt, zie je altijd wel een glimlach. Ze genieten van de afdalingen. Maar heuvelop is het mijn beurt om te lachen. Ik met motor en gemak, zij met benen en spierpijn. Maar doorzetters zijn het.
Ze willen allemaal eens de Ronde van Vlaanderen winnen, de wielerhoogmis van het Vlaamse voorjaar. Deze wielerklassieker gaat over ruwe kasseien, steile hellingen en smalle landelijke weggetjes. Ik vandaag ook, met m’n motor. Maar snel gaat het allemaal niet.
Mooie kronkelweggetjes verhinderen hoge snelheden en zo nu en dan moet ik stoppen voor (alweer) een voorbijtrekkende wielerkoers. Amateurs organiseren er hun eigen ‘Ronde van Vlaanderen’, zo lijkt het. Inclusief motorbegeleiders, volgwagens en bourgondisch buikende deelnemers. Exclusief ronde-miss, dat dan weer wel.
Die bourgondische levensstijl van de Vlamingen…daar kun je - zelfs zittend op de motor - niet omheen. Vlak bij het dorpje Mater waait er een schraal-bittere geur via mijn vizier m’n neusgaten in. Het duurt even voor ik het door heb, maar dan zie ik het: de Roman Brouwerij. De oude familiebrouwerij vult de omgeving met de geur van bruin bier. Echt lekker ruikt het (nog) niet, maar het maakt het motorrijden in deze streek wel bijzonder. En van dat bar-aroma krijg ik trek.
Het is lunchtijd en… mijn rug en benen eisen pauze. Bij Café De Lustige Boer in Maarkedal stop ik voor een korte pauze. Het witte café ziet er uitnodigend uit, maar binnen is het stil en rommelig. Een eenzame man hangt aan de toog, nipt van zijn bier en staart verlangend naar de barvrouw, die onverstoorbaar koffie schenkt. Helaas is de keuken dicht.
Lees ook: Uw Renault specialist in Oost-Vlaanderen
Het glooiende landschap en de open vlaktes maakten deze regio ooit ideaal voor molens. Oude windmolens markeren nog altijd trots de horizon, terwijl ook watermolens nog onverstoorbaar hun werk blijven doen. Met zo’n negentig molens verspreid over de regio is het onmogelijk ze te missen. Tijdens mijn rit passeer ik er meerdere; sommige herken ik vaag van de tv-beelden van de Ronde van Vlaanderen. Het blijft indrukwekkend mooi.
Bij de hoogst gesitueerde molen ‘De Hotond’ parkeer ik nogmaals de Triumph en kijk vanaf het terras prachtig over het Vlaamse landschap. Hier is de keuken gelukkig wel open en ik bestel een tosti. De kok kijkt me even bedenkelijk aan. Pas na mijn toelichting - een simpel warm geroosterd broodje ham-kaas - valt het kwartje. Hier noemen ze het een Croque-Monsieur. Klinkt chiquer, maar het blijft een heerlijke klassieker.
Na de lunch maak ik me weer klaar voor de weg. De kasseien hebben hun werk gedaan, mijn spieren voelen de vermoeidheid, maar de nieuwsgierigheid naar de volgende etappe houdt me op de motor. Ik draai de sleutel om, start de Triumph en zet koers richting Oudenaarde. Het blijft prachtig rijden in deze regio, maar het is vermoeiend, zeker omdat ik constant alert moet zijn op wielrenners.
Uren later, mijn tank bijna leeg en mijn onderrug geknakt, parkeer ik mijn motor bij het hotel in Oudenaarde. Het is genoeg geweest voor vandaag. De Markt in Oudenaarde is een indrukwekkend, ruim plein dat het historische hart van de stad vormt. Het majestueuze stadhuis torent er trots bovenuit, terwijl de levendige restaurants, cafés en drukbezette terrasjes om aandacht schreeuwen. Ik neem plaats in het Huis van Parma.
Racefietsen staan er als heilige relikwieën tentoongesteld, en de geur van Kwaremont-bier (met een alcoholpercentage van 6,6%, net zoals het klimpercentage van de Kwaremontberg) vult er de ruimte. Verbaasd kijk ik om me heen. Wielrenmannetjes zitten er met hun helm nog op hun hoofd en dragen met trots hun bezwete wielrenpak. Achter een stevige pint zitten ze aan een groot tv-scherm gekluisterd. Ze kijken de finish van een of andere wielerronde. Het lijkt alsof ik een tijdcapsule ben binnengestapt.
Men draagt er nog de legendarische ‘LiveStrong’ bandjes van de gevallen wielergrootheid Lance Armstrong. In het café spreek ik Lucien de Schepper en zijn partner Claudine. Lucien, een man van ver in de tachtig, blijkt een levende encyclopedie van de Vlaamse wielerwereld te zijn. Zelf heeft hij de Ronde van Vlaanderen al 77 keer gereden, de verkorte versie althans. Zijn ogen twinkelen nog steeds als hij erover spreekt. Al in 1947 heeft hij het wielrenvirus opgelopen tijdens de Ronde van Frankrijk.
Hij vertelt en vertelt: over de kranten die hij destijds voor 1 franc verkocht, over de rondleidingen die hij geeft in het nabijgelegen wielermuseum en over het feit dat hij de hoofdcoördinator is van de Signaalgevers (veiligheidsofficials) bij de ronde. Wat ik ook aan hem vraag, hij brengt zijn verhaal altijd weer terug naar de koers. Zelfs wanneer ik hem naar de vele oorlogsgraven in de regio vraag, brengt hij het gesprek terug naar de koers. Hij grabbelt zijn mobiel en laat me een foto zien. Niet van een oorlogsgraf, maar van het graf van een wielrenner. Lucien is koers, en koers is Lucien. Ik besluit hem z’n volledige verhaal te laten doen en bestel nog wat biertjes. Op advies van de cafébaas drink ik Ename Blond.
De volgende ochtend stap ik weer op de motor, ik moet verder. Maar eerst nog afscheid nemen van Lucien, die in de lounge van mijn hotel dagelijks zijn krantje blijkt te lezen. Een prachtig mens, vol verhalen en passie. Met een groet en een laatste blik op Oudenaarde, start ik de Triumph en zet koers naar de Koppenberg. Deze iconische klim, berucht om zijn steile kasseien en zijn onmiskenbare plek in de wielergeschiedenis, moet ik natuurlijk zelf ook beklimmen. Met de motor.
Even later hobbel ik de berg op, voel de kracht van de kasseien onder mijn wielen en kijk naar de ploeterende wielrenners voor, naast én achter mij. De Koppenberg is niet zomaar een heuvel; dit is de plek waar legendes geboren worden, waar de koers zijn zwaarste momenten kent. Ik ben hier niet alleen een motorrijder; ik ben deelgenoot van hun verhaal geworden, een verhaal dat al jaren wordt verteld door Lucien, tussen het bier, de Lycra-pakjes, dromende wielrenners en de onverzettelijke kasseien die de Vlaamse Ardennen zo karakteristiek maken.
Hieronder een tabel met een overzicht van enkele toertochten en evenementen:
| Evenement | Locatie | Extra Info |
|---|---|---|
| Toertocht "Samen door Noord-Nederland" | Drenthe, Groningen, Friesland | 2 routes van elk zo'n 100 km |
| Bikkelrit | N.v.t. | Vervanging van de Slotrit |
| Reisbeurs | N.v.t. | Oriëntatie op reizen met BMW in 2026 |