De zescilinder-in-lijn motor, vaak aangeduid als I6, is een motorconfiguratie die bekend staat om zijn soepele werking en superieure balans. Terwijl BMW al lange tijd bekend staat om het gebruik van de I6, hebben ook andere fabrikanten, waaronder Mercedes-Benz, deze motorvorm in het verleden toegepast. Laten we de geschiedenis en ontwikkeling van de Mercedes I6-motoren eens nader bekijken.
Mercedes-Benz M256 engine
Historisch Overzicht van de I6 Motor
Historisch gezien was de I6-motor wijdverspreid, waarbij merken als Jaguar, Aston Martin en Mercedes de motorvorm tot in de jaren '90 gebruikten. Echter, deze motoren werden later vervangen door V6-motoren. Bij Mercedes was dit een eigen ontwikkeling, terwijl Jaguar Land Rover (JLR) overstapte omdat het inmiddels eigendom was van Ford, dat V6/V8-motoren beschikbaar had.
Aston Martin stapte over naar V8- en V12-motoren, waarbij de V12 ook een Ford-blok was, aangezien Aston Martin tot ongeveer tien jaar geleden van Ford was. De meeste andere fabrikanten (Audi, Porsche (in de niet-911 modellen), de Franse en Italiaanse merken, Opel en Mazda) gebruikten in de 21ste eeuw een V6 wanneer er zes cilinders in een auto gingen.
Waarom Geen I6?
Er zijn verschillende redenen waarom fabrikanten soms niet voor een I6 kiezen. Ten eerste zijn er crashveiligheidsoverwegingen: bij een I6 zit het motorblok eerder in de kreukelzone bij een frontale botsing dan bij een I4 of V6. Bovendien wil je de motor het liefst zo min mogelijk voor de vooras hebben liggen, vanwege de balans. En dan is er nog de kwestie van packaging: hoe krijg je alle benodigde onderdelen in een kleine motorruimte. Een I6 met nog een bak eraan vreet ruimte die er wel moet zijn. Een V6 is nou eenmaal half zo lang.
Lees ook: EPC voor Mercedes: Een diepgaande blik
Een zescilinder-in-lijn ligt altijd in de lengterichting: ten eerste omdat hij vaak is gekoppeld aan een platform met achterwielaandrijving, en ten tweede omdat een zescilinder dwars monteren nagenoeg onmogelijk is met de ruimte die je hebt. BMW bewijst dat je met een beetje creativiteit ook in een kleine motorruimte nog veel cilinders kwijt kunt. Al vanaf de eerste generatie heeft de 1 Serie een I6, en een oude 130i is slechts 4,23 meter lang. Ook de Z3M, die de 4 meter nauwelijks overstijgt, had toch een volvette 3.2 I6 aan boord.
Iets vergelijkbaars zagen we bij Aston Martin, die in de zeer compacte V12 Vantage twee keer zes cilinders op rij legde.
Voordelen van een I6 Motor
De I6-motor heeft inherente voordelen. Ten eerste zijn er minder onderdelen nodig: één cilinderkop en één uitlaat. Daarnaast is een I6 in principe de superieur gebalanceerde motor, er komt niets bij in de buurt qua souplesse: de zuigers 1-6, 2-5 en 3-4 spiegelen elkaar, en de drie posities van de krukas staan op 120 graden afstand van elkaar, om zo een perfecte cirkel te vormen. Je hoeft bovendien geen trucjes als een balansas toe te passen, zoals vaak bij een V6 het geval is.
Inline-6 engine balance
ENGINE BALANCE: Inline 6 vs. V6 vs. VR6 vs. Flat / Boxer 6
Kostenargument en Modulaire Ontwikkeling
Het kostenargument is doorslaggevend. Hoe hanteer je als fabrikant zo efficiënt en goedkoop mogelijk een motoren-lineup? De vorm van de motor die gekozen wordt, is vaak een kwestie van een rekensommetje. JLR wisselt de van Ford gekochte V6 om voor een I6 omdat het een logische modulaire ontwikkeling is van de eigen Ingenium-I4, en het gros van de fabrikanten houdt vast aan de V6, omdat het of een verkleinde versie van een bestaande V8 is, of omdat het een weg is die ze al ingeslagen waren, en waar ze op doorgaan.
Lees ook: Gids voor Zekeringen Mercedes Vito W638
Aan de andere kant is een nieuwe V6 ook vaak een downsizing van een bestaande V8: de 2.9 V6 biturbo van Porsche/Audi is eigenlijk een kleine 4.0 V8, en ook de 2.9 V6 in Alfa Romeo's Q-modellen is een kleine 3.9 V8 van Ferrari, bekend uit onder andere de Portofino en 488.
Mercedes-Benz: Een Uitzondering
Alleen Mercedes-Benz is hier de vreemde eend in de bijt, omdat het eigenhandig in de jaren '90 wisselde van de I6 naar de V6, en dit nu weer omkeert. De moderne V6 van Daimler heeft een inhoud van 3,0 liter, terwijl de non-AMG-V8 tot voor kort 4,7 liter groot was, dus de V6 lijkt een op zichzelf staande ontwikkeling. Maar kennelijk was de tijd rijp om nu toch weer om te schakelen naar de I6, wellicht vanwege het befaamde soepele karakter.
Einde van de Verbrandingsmotoren?
Het merk dat in 1879 de allereerste benzineauto op de weg zette, gaat stoppen met de ontwikkeling van verbrandingsmotoren. Daimler, het moederbedrijf van Mercedes, gaat zich toeleggen op batterijen en elektromotoren. Mercedes rolt op dit moment een nieuwe generatie verbrandingsmotoren uit, zoals een nieuwe zes-in-lijn benzinemotor. Volgens het Duitse Auto, Motor und Sport is de kans groot dat dit direct ook de laatste generatie verbrandingsmotoren is. Hij zegt dat er geen nieuwe ontwikkelingsplannen zijn voor verbrandingsmotoren.
Hij wil niet uitsluiten dat er in de toekomst geen nieuwe plannen zullen komen, maar het kan ook zomaar zo zijn dat de plannen er nooit meer gaan komen. Hoe lang de huidige generatie mee moet gaan, is ook niet bekend. De aankondiging komt net nadat Mercedes een lading plug-in hybrides ontwikkelde. Zo is er nu een E-klasse met een dieselmotor en een plug-in hybride-aandrijflijn en ook de kleine A-klasse is een stekkerhybride geworden.
Belangrijke Motorontwikkelingen door de Jaren Heen
Innovatieve en efficiënte aandrijfconcepten markeerden het begin van de automobielhistorie. Gottlieb Daimlers ééncilindermotor, waarvoor hij in 1885 patent aanvroeg, was een klassiek voorbeeld. Vanwege de uiterlijke gelijkenis kreeg de baanbrekende verbrandingsmotor de bijnaam ‘staande klok’ (Standuhr). De krachtbron was compact, lichtgewicht en de eerste hoogtoerige benzinemotor die 0,37 kW/0,5 pk bij 700 t/min putte uit een cilinderinhoud van 264 cm3.
Lees ook: Informatie over Mercedes-Benz Autoverzekeringen
In 2020 werden nog twee belangrijke motorontwikkelingen gevierd. In het voorjaar van 1890 bouwde Wilhelm Maybach de eerste viercilinder benzinemotor. Daarmee legde hij de basis voor de standaardvorm van de verbrandingsmotor zoals die nu nog steeds gebruikt wordt. Twintig jaar later zorgde concurrent Benz & Cie. voor een technologische doorbraak. In 1910 maakten de toerwagens die waren ontworpen voor de ‘Prinz-Heinrich-Fahrt’, gebruik van innovatieve vierkleppentechnologie.
Mercedes-Benz W124: De Eerste Echte E-Klasse
Mercedes-Benz vierde in 2014 de 30ste verjaardag van de W124, de auto die de eerste echte E-Klasse werd. De W124, ontworpen door Joseph Gallitzendörfer en Peter Pfeiffer onder leiding van Bruno Sacco, had een hoekig en vlakker ontwerp dat veel overeen kwam met dat van de W201 190, die in 1982 werd geïntroduceerd. Het Europese aanbod voor de W124 bestond vanaf de lancering uit 3 dieselmotoren en 4 benzinemotoren.
In 1985 presenteerde Mercedes-Benz de S124, de tweede fabrieksoriginele stationwagon. Op de autosalon in Geneve in 1987 werd een nieuwe uitbreiding geïntroduceerd in de vorm van een C124 coupé. In 1989 gaf Mercedes-Benz de 124 reeks een bescheiden facelift. In oktober 1990 werd de 500E gepresenteerd, aangedreven door een 326-pk sterke variant van de 5,0-liter V8. In juni 1993 kreeg de gehele 124 reeks een tweede facelift en de reeks kreeg een nieuwe naam: E-Klasse.
Met de W210 in de startblokken stopte Mercedes de productie van de W124 in augustus 1995. Al met al bouwde Mercedes-Benz in de 124 reeks maar liefst 2.058.777 sedans, 340.503 stationwagons, 141.498 coupé's, 33.952 cabriolets, 2.342 zes-deurs varianten en nog eens 6.398 onderstellen met gedeeltelijke carrosseriën voor ombouwprojecten als ambulances en lijkwagens.
Terugkeer van de Zes-In-Lijn Motor
Ruim twee jaar geleden dook het verhaal op dat Mercedes een terugkeer naar de zes-in-lijn motor (I6) overwoog, en vervolgens werd het stil. Tot nu, want de zespitter begint weer rond te snorren in de wandelgangen. Aanvankelijk werd gesproken over 2015, momenteel is de verwachting dat we de I6 in de volgende generatie E-Klasse (W213) mogen begroeten. Het zou onderdeel zijn van een modulaire motorfamilie a-la BMW, waarin zowel 3-, 4- als 6-pitters voorkomen.