De Mercedes-Benz E-Klasse staat bekend als een toonbeeld van comfort en luxe. Met de E-Klasse Cabriolet wordt hier een extra dimensie aan toegevoegd: het genot van open rijden. In deze review duiken we diep in de wereld van de E200 CGI Cabriolet, waarbij we de geschiedenis, prestaties, comfort en praktische aspecten belichten. We kijken ook naar de prijzen, alternatieven en waar je op moet letten bij de aankoop van een occasion.
Belangrijke Gegevens en Historie
Toen Mercedes in 1992 zijn W124-reeks officieel omdoopte tot ‘E-Klasse’, werden de iconische 200-motorisaties overgenomen. Vooral als 200 D maakten Mercedes’ modellen al decennia furore met hun betrouwbaarheid, en dat was niet anders voor de eerste E-Klasse.
Die kreeg in lijn met de naamgeving een 2.0-liter dieselmotor, die toen nog niet over een turbo beschikte en dus maar 75 pk produceerde. Die motor maakte ook de overgang naar de E-Klasse van generatie W210, en kreeg later gezelschap van een versie met supercharger: de E 200 Kompressor. Die schopte het aanvankelijk tot 180 of zelfs 192 pk, maar dat werd omstreeks 2000 teruggeschroefd naar 163 pk omwille van emissiestandaarden.
Ook de E 200 D dieselversie bleef in de eerste bouwjaren herkenbaar, want het ging om een 2.0-literblok zonder turbo dat deze keer goed was voor 88 pk. Vanaf 1998 werd deze motor vervangen door een moderne 2.2-liter turbodiesel en ging de motorisatie als E 200 CDI door het leven. Dezelfde namen keren terug bij E-Klasse generatie drie, de W211, al waren de motoren wel nieuw.
De E 200 Kompressor krimpte tot een cilinderinhoud van 1.8 liter, maar produceerde dankzij zijn compressor nog steeds 163 pk en na de facelift in 2006 zelfs 184 pk. Deze motor was er voor het eerst ook op aardgas, onder de noemer E 200 NGT. Ook de dieselvariant, de E 200 CDI, werd voorzien van een nieuw blok dat wel nog steeds 2.2-liter groot was. Voor de modelupdate bracht die 122 pk naar de achterwielen. Vanaf 2006 werd dat 136 pk.
Lees ook: EPC voor Mercedes: Een diepgaande blik
Bij de overgang naar de vijfde generatie van de E-Klasse, de W213, moest het 2.2-liter dieselblok plaats maken voor een compactere 2.0-liter dieselmotor. De naam veranderde daarbij van E 200 CDI naar E 200d, en de motor was krachtiger dan ooit met zijn vermogen van 150 pk. Bij de facelift in 2020 groeide het vermogen zelfs naar 160 pk, en dat wordt sindsdien geleverd door een nog compactere 1.6-litermotor.
De 2.0-liter benzinemotor van de E 200 bleef aanvankelijk behouden bij de generatiewissel, maar voor het eerst werd deze motorisatie verkrijgbaar met 4MATIC-vierwielaandrijving.
De Mercedes-Benz E-Klasse Cabriolet: Comfort en Stijl
De Mercedes-Benz E-Klasse Cabriolet combineert luxe en prestaties in een verfijnd pakket. Met een softtop cabriodak geniet je van ultiem rijplezier, zowel in de zon als onder de sterren. Net als bij iedere andere E-Klasse, staat ook bij de cabriolet het comfort op de eerste plaats.
Terwijl de concurrentie de nadruk veelal op sportiviteit legt, kiest Mercedes-Benz nadrukkelijk voor comfort. Bij de hier gereden E250 CGI BlueEfficiency betekent dat bovendien dat de auto relatief voordelig is in aanschaf en gebruik. Mercedes-Benz heeft gekozen voor een stoffen kap omdat deze lichter is dan een metalen dak. Dat heeft een gunstig effect op zowel de rijeigenschappen als het verbruik.
Bovendien zou een vierpersoons auto zo'n groot dakpaneel vereisen dat de bagageruimte disproportioneel groot zou moeten zijn en dat zou het silhouet van de auto ruïneren. Om met het stoffen dak het comfort te kunnen garanderen dat hoort bij een auto in dit segment, heeft Mercedes-Benz dezelfde techniek toegepast als in de meest luxueuze cabriolet van het merk: de S-Klasse Cabriolet.
Lees ook: Gids voor Zekeringen Mercedes Vito W638
Het dak is uiteraard geheel elektrisch bedienbaar. Dit kan rijdende tot een snelheid van 50 km/u en kost 20 seconden. Met gesloten dak is de Cabriolet vrijwel even stil als de gewone E-Klasse. Er is nauwelijks extra geluid hoorbaar van de rijwind of banden, zelfs niet onder extreme omstandigheden (tijdens de testperiode stond een dag windkracht 11). Echter, er is wel meer geluid hoorbaar van externe bronnen.
Mercedes-Benz presenteert de E-Klasse als een vierpersoons cabriolet en die claim maakt de auto grotendeels waar. Het comfort van die vier personen is onder alle omstandigheden gegarandeerd. Dat is onder andere te danken aan het klimaatcontrolesysteem, dat de effectiviteit aanpast aan een geopend danwel gesloten dak.
De voorstoelen zijn te voorzien van een "airscarf": warme lucht uit een opening onder de hoofdsteun blaast warme lucht in de nek van de inzittenden als een sjaal van lucht. Hoe effectief dit is, is afhankelijk van het postuur en de kleding. De bestuurder wordt, net als in iedere andere E-Klasse, verwend met de nodige innovatieve techniek.
De E-Klasse straalt die vernieuwing uit dankzij een enorm beeldscherm dat (inclusief sierranden) meer dan de helft van het dashboard bestrijkt. De bestuurder kan de getoonde informatie zelf indelen, eventueel in combinatie met gegevens van een mobiele telefoon (Android Auto of Apple Carplay). Het meest tot de verbeelding sprekend zijn de semi-zelfrijdende functies.
Kortgezegd kan de E-Klasse zelf gasgeven, remmen en sturen. Het is daarom vooral handig dat de auto met de bestuurder "meedenkt". Bij gevaar kan de auto zelf remmen, maar het is beter om dit te gebruiken als een hint aan de bestuurder. Evenzo is het handig dat de auto "meestuurt", waarbij sturen in een veilige richting licht gaat en sturen richting gevaar (i.e. Favoriet van de redactie is het optionele audiosysteem van het merk Burmester.
Lees ook: Informatie over Mercedes-Benz Autoverzekeringen
Dit is niet alleen door technici, maar ook door een musicus (de heer Burmester) ontwikkeld. De klank is daarom helder, rijk maar nooit vermoeiend of kunstmatig. Om er voor te zorgen dat de Cabriolet meer rijplezier biedt dan een doorsnee E-Klasse, is het onderstel met 15 mm verlaagd. Om te compenseren voor het extra gewicht van het dak en de bijbehorende veiligheidskooi, is een deel van het koetswerk uitgevoerd in aluminium, terwijl dit bij de gewone E-Klasse staal is.
Optioneel zijn dynamische dempers en/of luchtvering beschikbaar, zodat de bestuurder het karakter van de auto kan aanpassen aan zijn of haar stemming. De E-Klasse Cabriolet is flink gegroeid ten opzichte van het vorige model en dat is met name merkbaar in de stad of op smalle wegen. Daar moet de bestuurder goed opletten om geen randjes mee te pakken of bochtjes af te snijden met de achterwielen.
De E-Klasse Cabriolet is leverbaar met dezelfde motoren als de sedan. Dat betekent, dat de cabrio voor het eerst ook beschikbaar is met vierwielaandrijving ("4Matic"). Voor deze test is echter gekozen voor de variant die naar verwachting het meest populair zal worden: de E200. Deze beschikt over een 2.0 liter viercilinder benzinemotor die goed is voor 184 pk / 300 Nm.
De prestaties van de E200 zijn ruim voldoende en nooit heeft de bestuurder het gevoel dat de auto vermogen tekort komt. Echter, om te kunnen presteren moet de E200 zich nadrukkelijk inspannen. Omdat de rust die zo kenmerkend is voor deze auto daarmee wordt doorbroken, voelt dat onprettig.
Ook ontbreekt de overmacht of het grootse gevoel dat de E-Klasse Cabriolet wel geeft met zwaardere motoren. Een klein jaar nadat Mercedes-Benz de nieuwe E-Klasse introduceerde ("W213"), is het kwartet compleet. Na de sedan, stationcar en coupé is er nu ook een E-Klasse Cabriolet. Als cabriolet is de E-Klasse ook een auto die op de emotie inspeelt. Zakelijke functionaliteit heeft plaatsgemaakt voor een begeerlijk koetswerk, dat zowel in open als gesloten toestand een streling voor het oog is.
Ze zijn bij Mercedes-Benz eindelijk verstandig geworden en hebben de typeaanduiding CLK overboord gegooid. Dat was een heel verwarrende benaming, omdat die auto marketingtechnisch gepositioneerd was in de E-Klasse lijn, terwijl die gebouwd was op de C-klasse bodem. Voor de nietsvermoedende autokoper lag de C-klasse associatie dus op de loer. Een merkwaardige zet van Mercedes indertijd, en maar liefst twee hele generaties volgehouden.
De aanduiding E-coupé en E-cabrio die nu worden gebruikt zijn veel logischer. Ook nu is de bodem van de C-klasse weer als basis gebruikt, wat gezien de rijeigenschappen alleen maar positief is. De rest van de auto is volledig E-klasse; qua luxe, opties en algehele indruk.
Het hoofddoel bij de ontwikkeling van de E-cabrio was om het open rijden onder alle weersomstandigheden (minus regen/sneeuw/hagel) comfortabel en aangenaam te maken voor alle vier de inzittenden. Daarvoor moeten eigenlijk alleen de variabelen temperatuur en wind geëlimineerd worden en dat is precies waar ze zich op hebben geconcentreerd.
Dankzij een ingenieus uitklapbaar spoilertje boven de voorruit en een uitschuifbaar windscherm achter de achterstoelen wordt turbulentie nagenoeg volledig uit het interieur geweerd. Daarnaast wordt de onderdruk die normaliter ontstaat met open dak bij hogere snelheden drastisch verminderd waardoor de lucht (met bijpassende temperatuur) in de auto blijft circuleren.
Lekker in de winter (verwarming), maar ook in de zomer (airco). Zonder turbulentie kun je ook op de snelweg gewoon met elkaar communiceren, en je meisje gaat niet zeuren dat d’r haar steeds in de war gaat. De airco weet of het dak open is en of de voornoemde Aircap spoiler uit staat en past daar zijn programma op aan.
Daarnaast is er natuurlijk stoelverwarming en -ventilatie beschikbaar, en de uit de SLK bekende warme lucht blazer voor in de nek. Alles bij elkaar zorgt ervoor dat ook onder extreme omstandigheden (minus neerslag) er met vier personen open gereden kan worden. Enigszins verrassend is er gekozen voor een stoffen dak, terwijl een stalen vouwdak toch echt de huidige trend is, ook voor vierzitters.
De keuze van het dak is natuurlijk altijd een afweging van verschillende factoren. Mercedes koos voor canvas in verband met bagageruimte, meer vrijheid van ontwerp van de daklijn en ze verkopen het als “klassiek concept”. Daarnaast zal het ook schelen in gewicht, en niet geheel onbelangrijk: in kostprijs. Ze hebben mij op het hart gedrukt dat ook met stoffen dak de stijfheid van de auto, een bekend probleem bij cabrio’s, dik in orde is. Of in hun eigen woorden: “we zijn aanzienlijk stijver dan de concurrenten”, waarvan akte.
Het tuttige van zijn voorganger (die daardoor een ‘haar’ was) is er helemaal af. Hoewel ik het ontwerp van de E-klasse sedan en coupé niet echt denderend vind (met name aan de achterkant raakte de ontwerper iets teveel in Aziatische sferen), vind ik het bij de cabrio nog wel aardig. En dan met name met het dak open. De voorkant van de auto bevalt mij al stukken beter.
Een stoffen dakje kan tijdens het rijden ook gewoon bediend worden. Het interieur is in verschillende behoudende kleuren in twee combinatievormen te kiezen (Avantgarde en Elegance). Zakelijk, functioneel, niks op aan te merken, maar daardoor weinig spannend. Voor de cabrio/coupé hadden ze wellicht iets meer hun best kunnen doen om het wat specialer te maken.
Een grote -ik mag toch wel zeggen- teleurstelling is het ontbreken van een officiële AMG uitvoering van de E-cabrio (danwel E-coupé). AMG styling is wel beschikbaar (verplichte optie) en bestaat uit voor- en achterspoiler, zijskirts en velgen in AMG saus. Maar een echte E63 AMG cabrio schittert door afwezigheid. De officiële reden is “marketing”, maar laten we hopen dat de E-coupé bewaard wordt voor een Black-Series uitvoering in de niet al te verre toekomst.
Voor een E63-cabrio is de markt wellicht te klein. Een leuk maar wat prijzig alternatiefis de V12 van Brabus. Maar goed, met de 5,5 liter V8 is het ook niet echt afzien. Met 388pk zit je niet snel verlegen om vermogen. En dan te bedenken dat de CLK55 AMG van nog geen 6 jaar geleden het met slechts 360pk moest doen.
In de praktijk bestaat dat uit een “sport” knopje wat de demping van de “advanced agility” schokbrekers strakker zet dan de standaard stand. Het sportknopje maakt tevens de computer van de automatische versnelling wat alerter. En dat is maar goed ook, want in de standaard stand is het maar een lijzige boel, kwa versnellingsbak zowel als vering.
De auto rijdt, mits “sport” aan staat, heerlijk stabiel en toch comfortabel. De demping is dan wel straffer dan normaal, maar nog steeds erg relaxed, zelfs met de 18 inch lichtmetalo’s met low-profile rubber. Het bochtenwerk is prima in orde, maar het is beslist geen Nürburgring tijger. Maar gezien de beoogde doelgroep is dat ook helemaal niet de bedoeling.
Het uitlaatgeluid hint weliswaar naar een overdaad aan cilinders, maar blijft beschaafd op de achtergrond als een soort muzikaal CO2 behang. Een decadente V8 met een zeer beschaafd voorkomen dus. Allemaal goede geluiden dus.
Met alle (geslaagde) pogingen om de boze buitenwereld buiten de auto te houden -ook al is het dak eraf- hebben ze de Rock ‘n’ Roll wel een beetje uit het cabrio rijden gehaald. Tuurlijk, je hoeft de Aircap® Airscarf® niet in te schakelen, en je hoeft niet elke keer met zijn vieren erin rond te rijden. Maar het feit dat je de mogelijkheid open houdt is seriously uncool. Sowieso is een vierzitter cabrio een beetje problematisch. Heb je wel eens vier volwassenen in een cabrio zien zitten? Dat ziet er toch niet uit…
Een cabrio zonder turbulentie is toch een beetje als een motorfiets die niet kan omvallen: het schiet zijn doel voorbij. En een vierzits cabrio is als een dieselmotor in een cabrio: het kan weliswaar, maar het hoort gewoonweg niet. Als ik met open dak rijd, dan wil ik het voelen en horen ook. En naast mijn meisje hoeft er toch niemand mee.
De E-cabrio is beschikbaar vanaf 51.900 EURO als E200 CGI (184pk) met handbak. De E500 (388pk) zoals uit deze test begint bij een dikke 96.000 EURO.
Een klein jaar nadat Mercedes-Benz de nieuwe E-Klasse introduceerde ("W213"), is het kwartet compleet. Na de sedan, stationcar en coupé is er nu ook een E-Klasse Cabriolet. Als cabriolet is de E-Klasse ook een auto die op de emotie inspeelt. Zakelijke functionaliteit heeft plaatsgemaakt voor een begeerlijk koetswerk, dat zowel in open als gesloten toestand een streling voor het oog is.
Ze zijn bij Mercedes-Benz eindelijk verstandig geworden en hebben de typeaanduiding CLK overboord gegooid. Dat was een heel verwarrende benaming, omdat die auto marketingtechnisch gepositioneerd was in de E-Klasse lijn, terwijl die gebouwd was op de C-klasse bodem. Voor de nietsvermoedende autokoper lag de C-klasse associatie dus op de loer. Een merkwaardige zet van Mercedes indertijd, en maar liefst twee hele generaties volgehouden.
De aanduiding E-coupé en E-cabrio die nu worden gebruikt zijn veel logischer. Ook nu is de bodem van de C-klasse weer als basis gebruikt, wat gezien de rijeigenschappen alleen maar positief is. De rest van de auto is volledig E-klasse; qua luxe, opties en algehele indruk.
Met de E-Klasse daadwerkelijk makkelijker. Daarbij doet de E-Klasse z'n werk met enorm gemak. voor uitvoeringen met een zes- of achtcilinder motor. toch prima prestaties. de topsnelheid bedraagt 240 km/u. ligt. bestuurder prima aanvoelt. vrijwel onmerkbaar. en een beduidend spannender geluid laten horen.
meer rust op de lange afstand. absoluut niet uit tot snel bochtenwerk. een groots, waardig en vertrouwenwekkend gevoel. vierzitter. van de bagageruimte in beslag. Een grote koffer past niet achterin. Het stoffen dak is geheel elektrisch bedienbaar. (tot maximaal 40 km/u) worden geopend en gesloten. wederom aanwezig. rijwind, motor of banden nauwelijks tot het interieur door. kwaliteit van de stoffen kap slechts gemiddeld is. sjaal. kleding van de inzittenden. blokkeert de luchtstroom van de AirScarf, waarmee deze nauwelijks effectief is. Geheel nieuw voor de E-Klasse Cabriolet is de "Aircap". dak op de achterbank zou verhogen. de praktijk helaas gering. achterpassagiers stappen met een nieuw kapsel uit de auto. uitstekend beschut door de voorruit. gevoel van vrijheid matig. staan rust en comfort voorop. Mercedes-Benz nadrukkelijk voor comfort. en gebruik.
Eerste testnotities: Mercedes-Benz E-Klasse Cabriolet (2017)
Prijzen en Beschikbaarheid
De Mercedes-Benz E 200 en E 200d zijn nog steeds nieuw verkrijgbaar, in de recentste W213-generatie wel te verstaan. Je betaalt minstens 60.500 euro voor een sedan met 200d-aandrijflijn. Je kan deze motor ook krijgen in de stationwagon, waar je er 64.000 euro voor moet betalen. De coupé en cabrio zijn niet verkrijgbaar met de 200d-aandrijflijn.
Op de occasionmarkt zijn veel exemplaren te vinden van de oudere generaties van de E-Klasse. De oudste is daarin echter niet de goedkoopste, want die W124 heeft zich inmiddels tot de status van klassieker verheven. Je betaalt minstens 8.000 euro voor een goed onderhouden exemplaar.
De tweede generatie, de W210, is aanzienlijk goedkoper want daar vind je al een E 200 voor een paar duizend euro. Generatie drie schommelt rond de 5.000 euro voor een diesel qua prijs, en rond de 8.000 euro voor een benzine. Generatie vier begint pas bij zo’n 8.000 euro, al zijn dat dan nog steeds dieselwagens met hoge kilometerstanden.
Prijstabel Mercedes-Benz E-Klasse
| Model | Generatie | Geschatte Prijs (Occasion) |
|---|---|---|
| E 200 (W124) | Eerste Generatie | € 8.000+ |
| E 200 (W210) | Tweede Generatie | € 2.000+ |
| E 200 CDI (W211) | Derde Generatie | € 5.000+ |
| E 200 (W211) | Derde Generatie | € 8.000+ |
| E 200 CDI (W212) | Vierde Generatie | € 8.000+ |
| E 200d (W213) Sedan | Vijfde Generatie (Nieuw) | € 60.500+ |
| E 200d (W213) Stationwagon | Vijfde Generatie (Nieuw) | € 64.000+ |
Alternatieven
Wanneer iemand een Mercedes-Benz E-Klasse overweegt, dan zijn de andere E-segmenters van de Duitse Drie waarschijnlijk ook goede opties. Zo is de Audi A6 een auto met een gelijkwaardige uitstraling, maar is vooral de BMW 5 Serie een grote concurrent aangezien die eveneens over achterwielaandrijving beschikt.
BMW 3-Serie Cabrio, Audi A5 Cabrio of Lexus IS Cabrio. Het verschil is onder andere merkbaar in het weggedrag.
Aandachtspunten bij Aankoop van een Occasion
De in 2009 geïntroduceerde Mercedes E-klasse had een zware opgave. Hij moest afrekenen met het donkerbruine roestverleden van de W210 en de elektronica-ellende van de W211. Daarin slaagde hij met glans, maar niet zonder slag of stoot. Vooral voor de facelift kampte het model met een aantal storingen.
Veel waren van elektronische aard en hadden te maken met matige stekkerverbindingen. Irritant, maar geen aanleiding voor geldverslindende reparaties. Ook kan het voorkomen dat de keuzehendel van de automaat niet meer uit de parkeerstand wil komen. Als het infodisplay op dat moment ook niet aangeeft in welke versnelling de bak staat, is een te lage accuspanning de vermoedelijke oorzaak.
Als de accu niet de boosdoener is, kun je het beste een deel van je bitcoins gaan verzilveren. Als een viercilinder dieselmotor ineens op drie cilinders loopt, is dat vaak te wijten aan een geoxideerde injectorstekker, al kan de 250 CDI ook last hebben van lekkende verstuivers. Na de vervanging van een injector moet het brandstofsysteem opnieuw moet worden ingeregeld; daar gaat weer een stukje bitcoin.
Andere defecten die in de papieren kunnen lopen, zijn een slecht werkend contactslot of een defecte brandstofpomp (diesels). Wel blijft het opletten op de conditie van de distributieketting (rammels en ratels) en dan met name bij de viercilinder benzinemotoren. De ketting is niet zelden voortijdig aan vervanging toe.