We weten dat het nu allang niet meer zo is, maar op het moment dat we dit schrijven, is het strakblauw, volop nazomer. Je weet, we verkeren nogal eens in kringen van woeste auto’s. Kringen waarin het pleit beslecht wordt door verschillen van tienden, honderdsten van seconden, waarin dat ene reepje koolstofvezel het verschil maakt tussen de lacher en de loser. Dat is mooi (je hoort ons niet klagen), maar je loopt het risico dat je gaat denken dat dit het enige is waar lol in autorijden om draait - om intergalactische hoeveelheden pk’s, kogelsnelle acceleraties en achtbaanachtige bochtsnelheden.
Eindelijk weer een échte E-Klasse coupé. Dat gaat niet over de oude (rijtest), maar over de nieuwe E-Klasse Coupé en dat behoeft wellicht wat aandacht.
Vanaf de W114-generatie bouwde Mercedes ook tweedeurs coupé’s op basis van de E-Klasse en dit hebben ze drie generaties volgehouden, tot de hoekige W124 in de jaren ’90 werd opgevolgd door de W210 (met de dubbele ronde koplampen).
Daarvan verscheen geen Coupé, die rol werd vervuld door de optisch sterk verwante CLK. Datzelfde kunstje werd herhaald met de tweede CLK en de W211, maar van de vorige generatie E-Klasse (W212, rijtest) verscheen weer een Coupé.
Dat zit zo: de eerste CLK leek dan misschien op een sportieve tweedeurs E-Klasse, onderhuids ging het onderstel van een C-Klasse schuil. Datzelfde geldt voor de tweede generatie CLK als ook voor de vorige E-Klasse Coupé.
Lees ook: EPC voor Mercedes: Een diepgaande blik
Net als bij de C124 is de nieuwe E-Klasse Coupé weer een échte E-Klasse, dus technisch zo goed als eender aan zijn meer utilitaire familieleden.
Hoewel eigenlijk een C-Klasse, mocht de vorige E Coupé wel meeprofiteren van de facelift die de E-Klasse eind 2012 kreeg aangemeten. Daarbij verdwenen de kenmerkende dubbele koplampen en werd het wat hoekige front afgerond tot een look die ons moest opwarmen voor de nieuwe designtaal die op de C-, E- en S-Klasse zou verschijnen.
Zetten we beide E-Klasse Coupé’s naast elkaar, dan zijn de verschillen recht van voren het kleinst. En profile zijn de verschillen tussen de twee generaties veel beter zichtbaar. Het wat hoekige design van de vorige E versus de veel zachtere lijnen die Mercedes tegenwoordig hanteert.
Daar waar de W212 bij zijn facelift de karakteristieke lijn voor de achterste wielkast verloor (simpel, want die lijn liep precies over de achterdeur), moest de Coupé dit litteken tot het einde der dagen dragen. U hoort het al, ondergetekende is geen liefhebber van dit aanstellerige lijntje op de flank. Ook geen fan ben ik van het extra stijltje in de achterste zijruiten.
De vulopening aan de rechterkant (het bovenste plaatje hieronder is gespiegeld tbv uniformiteit) verhindert namelijk dat het raam in zijn geheel geopend kan worden en dus kwam Mercedes met dit bedenkelijke compromis. Groot was dan ook de teleurstelling toen bleek dat Mercedes ditzelfde trucje ook bij de nieuwe heeft uitgehaald.
Lees ook: Gids voor Zekeringen Mercedes Vito W638
Aan de achterkant zijn het niet zozeer de verschillen onderling die opvallen, als wel de gelijkenis met de bijbehorende E-Klasse limousine. Daar waar de vorige E Coupé in alles lijkt op de E-sedan, daar heeft de nieuwe een heel ander kontje dan de vierdeurs.
Heel veel werk heeft Mercedes niet gemaakt van het interieur van de nieuwe E Coupé. Niet dat het niet fraai is, maar het wijkt slechts op detailniveau (ventilatieroosters) af van dat van de reguliere E-Klasse. Bij zijn voorganger is dat anders, aangezien het standaard E-Klasse dash uberhaubt niet past door de kleinere buitenafmetingen.
2021 Mercedes E-Class Coupe and Convertible Teaser Information
De kroon op het werk voor mensen die niet maximaal met z’n tweeën reizen, is de E-klasse Cabriolet. Net vernieuwd en beter dan ooit geschikt voor mensen die van het woelen van de wereld geen weet willen hebben. De vernieuwingen zijn vooral van cosmetische (nieuwe koplampen, voorspoiler et cetera) en uitrustings-technische (meer elektronische veiligheidssystemen werden standaard) aard. Voor de rest bleef de E Cabrio vooral zichzelf: een mooi gemaakte, voorbeeldig afgewerkte lounge-op-wielen.
Deze E 200 steekt met z’n 184 pk misschien wat schril af tegen de 400 pk van de E 500, maar dan zou je het punt missen: dat vermogen is voldoende voor een vlotte acceleratie (0 naar 100 in 8,2 seconden) en een hoge top (235 km/u), en anders wordt het toch weer rossen.
Het zou trouwens een stommiteit zijn deze auto met een handbak te bestellen: die zijdezacht schakelende automaat neemt je dat gepook maar wat graag uit handen.
Lees ook: Informatie over Mercedes-Benz Autoverzekeringen
We hebben genoten van het mobiele wellness-centre dat de E Cabriolet is, als je het ‘m laat zijn. Dat kan maar twee dingen betekenen: 1) we worden oud, of 2) het is gewoon een erg fijne auto, die E Cabrio. Omdat het eerste volstrekt ondenkbaar is, blijft slechts het tweede over. Een oase van rust in deze woelige tijden.
De zon schijnt, de vogeltjes fluiten, en we hebben alle tijd, dus we komen er wel. Als Hakuna Matata een auto was, zou het deze E Cabrio zijn: van alles genoeg, van niets te veel, helemaal yin-yang en zen op wielen.
Niet dat jachtige, geen racelijnen, maar pruttelen, lage toeren, om je heen kijken (‘Goh, dus dat is nou het milieu? Veel over gehoord!’), genieten van de zon - het is zó ontspannend. Nu lenen cabriolets zich over het algemeen toch al minder voor scheurwerk dan dichte auto’s, behalve als ze van Ferrari, Porsche of een handjevol andere maniakkenmakers zijn.
Want wat kan het heerlijk zijn om bij mooi weer gewoon de kap van je auto naar beneden te doen en het op een gemoedelijk cruisen te zetten. Plus: hij kost ongeveer de helft, dat scheelt ook weer. Dat was nou net niet de bedoeling - geníét nou toch eens.