De EQS is Mercedes’ elektrische alternatief voor de S-Klasse. Een auto die ook wel de beste auto ter wereld wordt genoemd. De verwachtingen zijn daarom hoog voor de EQS. Die maakt hij op grote lijnen waar. Maar wanneer je op details gaat letten, beginnen er toch wat barstjes te ontstaan in dat ijzersterke imago.
Bij de ontwikkeling van de EQS stond efficiëntie bovenaan de prioriteitenlijst. De auto moest zover mogelijk komen op een volle accu. Daarom is de EQS ook als een compleet apart model ontwikkeld, naast de S-Klasse. Dit in tegenstelling tot BMW, die de 7-Serie geschikt maakte voor verschillende aandrijflijnen. Deze aanpak van Mercedes heeft voor- en nadelen.
Het grote voordeel is de actieradius. De EQS 450+ (zoals in deze review) komt met zijn 118 kWh accupakket maximaal 802 km ver. Dat is echt heel ver. De enige auto die daar overheen gaat is, voor zover ik weet, de Lucid Air met een maximale actieradius van 960 km.
Die efficiëntie heeft ook een keerzijde. De EQS heeft een kenmerkende druppelvorm, die lang niet iedereen kan waarderen. Het maakt 'm een stuk minder statig dan een S-Klasse. Die straalt naar mijn idee een stuk meer klasse uit.
Interieur en Comfort
Bij het instappen valt direct op dat je relatief hoog zit in de EQS. Dit komt door het accupakket in de bodem. Bij een auto als de EQE SUV valt dat niet op, omdat je in zo’n auto altijd hoog zit. Maar in een lage auto als de EQS valt het op. Storend is het trouwens niet.
Lees ook: Luxe en innovatie in de S-Klasse (2007)
Door het vrij hoge dashboard heb je toch het idee echt in de auto te zitten, in plaats van op de bok. En dat dashboard is me wel een kunstwerk hoor. Deze test-EQS is uitgerust met het Hyperscreen. Een enorme glasplaat waaronder drie verschillende schermen zitten. Eerlijk gezegd vind ik het op foto’s niet heel mooi, maar in het echt ziet het er toch wel indrukwekkend uit. Ook mooi is de sfeerverlichting.
Bochten zijn een feest met de EQS dankzij de achterasbesturing. De achterwielen sturen tot wel 10 graden mee (optioneel. Standaard tot 4,5 graden). Dat merk je direct wanneer je een parkeervak inrijdt. Het is een hele bijzondere ervaring om een 5.22 meter lange auto zo gemakkelijk door krappe bochten te sturen.
Maar sportief een bocht omgaan? Daar is de EQS echt niet voor bedoeld. Bij iets sportiever rijgedrag merk je dat er veel beweging in de carrosserie zit. Mede door het rijklare gewicht van 2.645 kg, wat de EQS trouwens goed weet te verhullen bij het nemen van drempels.
Ruimte en Praktisch Gebruik
De S-Klasse is een typische auto waarin je je laat rijden. Geldt dat ook voor de EQS? Nee, niet echt. Aan beenruimte heb je echt geen gebrek. Maar de hoofdruimte is beperkt en door het accupakket in de bodem zit je met je knieën opgetrokken.
De testauto was uitgerust met het 30.000 euro (!) kostende Business Class pakket. Je krijgt dan talloze extra’s, waaronder beeldschermen voor de achterpassagiers, mooie kussentjes en de mogelijkheid om jezelf te trakteren op een heuse hot stone massage. Waarom je deze optie zou aanvinken is mij een raadsel. De EQS is namelijk in de basis niet de ideale auto om je in te laten rijden.
Lees ook: Luxe en Performance in de C 63
Gaan we nog verder naar achter, dan komen we daar een enorme bagageruimte tegen van maar liefst 620 liter. Omdat de EQS geen sedan is maar een liftback, is die bagageruimte ook nog eens bijzonder goed bereikbaar. Een frunk ontbreekt helaas. Sterker nog: er is niet eens een te openen voorklep.
Daarom gaat het bijvullen van de ruitensproeiervloeistof via een aparte vulopening in het voorspatbord. Het afdekkapje voelt helaas wel erg goedkoop aan. Bij het openen schuurt het langs de binnenkant van de opening.
Rijervaring en Specificaties
Op grote lijnen rijdt de Mercedes EQS 450+ erg goed. Zijn EV-specs zijn haast onovertroffen, het interieur zit prachtig in elkaar, en ik ken geen andere EV die zijn gewicht zo goed in bedwang houdt. Maar gaan we op de details letten, dan laat de EQS toch behoorlijk wat steken vallen. Het is een publiek geheim dat de traditionele merken worstelen met de overgang naar elektrische auto’s. De ontwikkelkosten zijn torenhoog en de marges flinterdun. Er moet dus érgens op bespaard worden.
Direct bij het instappen hoorde ik al een vreemd kraakje in de bestuurdersstoel. Bij elke beweging liet de stoel van zich horen. Wanneer je de deurgreep vastpakt om deze dicht te trekken, dan merk je dat er beweging in het paneel zit, en dat ook dit gepaard gaat met gekraak. En die stijlloze ramen? Zien er mooi uit, maar ik ben er geen fan van. De EQS demonstreert perfect waarom. Wanneer je de deurklink vastgrijpt, hoort het raam een centimeter omlaag te zakken, zodat deze niet blijft hangen achter het deurrubber. Totdat het een nacht heeft gevroren en het raam niet goed naar beneden zakt.
In de Mercedes EQS zweef je over de weg, uitkijkend over een prachtig vormgegeven dashboard. Drempels neemt hij bijzonder beheerst, en geen bocht is te krap dankzij de achterasbesturing. De geteste 450+ komt maximaal 802 km op een volle accu. Even ver als een S-Klasse met mild hybride zescilinder. Helaas merk je dat er een limiet zat aan de ontwikkelingskosten voor de “elektrische S-Klasse”.
Lees ook: Specificaties van de Mercedes-Benz C Klasse uit 2000
De Mercedes EQE SUV is een auto waarin comfort en luxe vooropstaan. En dat mag ook wel, want in dit hogere segment staan inmiddels meerdere grote namen te trappelen. Denk aan de BMW iX, Audi Q8 e-tron en zelfs de nieuwe Volvo EX90. Allemaal mikken ze op de elektrische veelrijder die wat meer verwacht dan alleen bereik en een badge.
Afhankelijk van de hoek waaruit je kijkt, lijkt de EQE SUV niet zo imposant als z’n formaat doet vermoeden. Dat komt vooral door de relatief lage daklijn en de ronde vormen. Toch is dit wel degelijk een forse jongen: met een lengte van 4,86 meter en een wielbasis van bijna drie meter zit je hier in een full-size SUV. Maar hij voelt niet zo log aan. Dat komt deels door de vierwielbesturing, die de draaicirkel aanzienlijk verkleint en hem in de stad verrassend handelbaar maakt.
De luchtvering helpt ook mee aan het comfortabele en lichtvoetige karakter. Hij zweeft niet over de weg, maar blijft mooi vlak in bochten. Zodra je instapt, word je herinnerd aan waarom Mercedes nog altijd bovenin meedraait als het gaat om luxe. Het interieur is opgetrokken uit hoogwaardige materialen met een degelijkheid die je van dit merk verwacht. Fijne stiksels, fraaie hout- of metaalaccenten, en vooral: alles voelt massief aan. Nergens kraakt of beweegt iets.
De EQE SUV is leverbaar met het indrukwekkende MBUX Hyperscreen, maar zelfs zonder dat scherm krijg je een rijk uitgeruste cockpit. De sfeerverlichting loopt door tot in de stoelen en portieren, wat het geheel een bijna futuristische sfeer geeft als het donker wordt.
Wat opvalt: je zit niet op de stoelen, maar erin. Ze passen zich subtiel aan je houding aan en bieden onderweg veel steun. Mercedes noemt het ‘ergonomische comfort’, maar dat klinkt bijna te klinisch voor hoe prettig het voelt. Dit zijn stoelen voor de lange rit, met massagefuncties, verwarming én ventilatie.
De EQE SUV heeft ook genoeg interieurruimte. Achterin kun je probleemloos met drie volwassenen zitten zonder elkaars ellebogen te raken. De bagageruimte is met 520 liter niet de grootste in z’n klasse, maar nog altijd royaal.
Tijdens het rijden valt vooral op hoe stil en sereen de EQE SUV is. Geluid van wind of banden wordt effectief buitengesloten. Ook de elektromotor laat nauwelijks van zich horen, tenzij je ‘Sport’ kiest, waarin hij een synthetisch grommetje laat horen, niet per se nodig, maar wel geinig.
De versie die wij reden, was de EQE 350 4MATIC. Die beschikt over 292 pk en vierwielaandrijving, goed voor een vlotte, maar geen overdonderende rijervaring. Voor wie meer spektakel wil is er de AMG 43 of zelfs 53, maar eerlijk gezegd past de ingetogen kracht van deze 350 beter bij het relaxte karakter van de auto.
Wat betreft verbruik: wij reden gemiddeld 20,5 kWh per 100 km, wat keurig is voor een auto van dit formaat. Met de 90,6 kWh netto accucapaciteit kom je in de praktijk zo’n 440 kilometer ver - voldoende voor lange ritten zonder laadstress.
Niet alles is perfect. De rijhulpsystemen van Mercedes zijn niet zo verfijnd als je zou verwachten. De actieve rijstrookassistent is te aanwezig en doet de auto soms nerveus tussen de belijning heen en weer stuiteren. Ook het zicht rondom is niet ideaal. De A-stijlen zijn dik, de achterruit klein - gelukkig maken de 360-camera en parkeersensoren een hoop goed.
Een ander puntje van kritiek zit 'm in de vormgeving. In AMG-trim oogt de EQE SUV wel stoer, maar echt spannend of uitgesproken is het niet. Zeker in het zwart verdwijnt veel van het lijnenspel in de massa. Hij is wat anoniemer dan je misschien van een elektrische top-SUV zou verwachten.
Concurrentie
Waar Mercedes vroeger bijna alleenheerser was in het luxe segment, heeft het nu stevige concurrentie. De BMW iX is technologisch een tikje brutaler, de Audi Q8 e-tron net iets neutraler, en de Volvo EX90 komt eraan met sterke specs en een nadruk op duurzaamheid. Toch weet de EQE SUV zich goed staande te houden dankzij z’n afwerking, comfort en degelijkheid.
Wie kiest voor een Mercedes, doet dat vaak niet om de prijs of het rijplezier, maar om de totaalervaring. En die zit bij deze EQE SUV nog altijd stevig in elkaar.
De Mercedes EQE SUV is vooral een auto voor wie rust, ruimte en raffinement zoekt. Het is geen showpony, geen sportieve uitdager, maar een uiterst comfortabele reispartner voor lange dagen op de weg. Je krijgt een zeer compleet pakket, al moet je voor het mooiste infotainment en comfort wel in de optielijst duiken.
Wie op zoek is naar een compromisloze luxe-SUV met elektrische aandrijving, zal aan deze Mercedes een fijne hebben.
BMW i7 vs Mercedes EQS – dubbeltest
De interesse in auto’s werd bij Pepijn al vroeg duidelijk. Toen hij twee jaar was moesten zijn ouders alle automerken en modellen opnoemen die hij zag. Niet zo gek dus dat Pepijn nu autojournalist is geworden.