Het jaar 1970 bracht een aantal bijzonder fraaie auto’s voort. Eén van de opvallende nieuwelingen van dat jaar was de Opel Manta-A, die in september 1970 in Noord-Duitsland debuteerde. De fraaie en markant gestileerde coupé was een absolute verrijking van het wagenpark, en was een levenlang uit duizenden herkenbaar.
Opel bouwde de eerste generatie van de Manta vijf jaar. De Duitsers schoten er mee in de roos. Naar goed Opel gebruik was de Manta-A gedurende zijn loopbaan in tal van uitvoeringsvarianten en in combinatie met diverse motoren leverbaar. Opel verstond de kunst van maatwerk op het gebied van uitrusting toen al als geen ander. Dat was niet de enige reden dat de Opel Manta zo succesvol werd.
De fraaie en karakteristieke vormgeving met de grote c-stijl, de frameloze zijruiten, het brede front met dubbele koplampen en het tamelijk slanke en vloeiende achtersteven met twee ronde achterlichten per zijde gaven de Opel Manta een eigen gezicht. Zeker naar 1970 maatstaven was de Manta modern gelijnd. Bovendien was de fraaie koets verstevigd, en Opel sprak van een veiligheidskooi. Om in veiligheidstermen te blijven: de Manta-A had een een veiligheidsstuurkolom.
Opel had dus nu opnieuw een antwoord op de toenemende vraag naar coupés, en de Duitse GM-dochter had bewezen dat het met die carrosserievariant wel raad wist. Ook modellen als de Kadett, de Rekord, de Commodore en de Olympia leenden zich bij uitstek voor een sportieve carrosserievariant, terwijl de Opel GT al een op zich staand model was.
Ook de Opel Manta was een eigenstandig model, hoewel hij natuurlijk technisch wél veel deelde met de later gepresenteerde Opel Ascona. Bovendien mocht de Manta A ook als gezinscoupé worden beschouwd, want hij werd als vijfzitter gepresenteerd.
Lees ook: Bekijk de volledige analyse van de Opel Grandland automaat.
Over de techniek gesproken: in de vijf jaar dat de Manta A leverbaar was stond de koper een aardig aantal motoren ter beschikking. De Manta A debuteerde met de 1.6 CIH motoren (68 en 80 DIN-PK). Ook de 1.9 S motor (CIH, 90 DIN-PK)) kwam direct op het leveringsprogramma. In 1972 breidde Opel het motorenaanbod uit met de 1.2 S (OHV, 60 DIN-PK) en de absolute klapper in het Opel Manta-A gamma werd de 1.9E (105 DIN-PK) motor, die exclusief voorbehouden was aan de GT/E. Die motor werd overigens ook een tijd gebruikt in de Kadett GT/E.
In de basis werden alle motoren gekoppeld aan een volledig gesynchroniseerde vier versnellingsbak. Voor het centrale motorengamma was ook een automaat beschikbaar. Tegen het einde van de bouwperiode van de Manta-A paste Opel een aantal motoren vanwege wettelijke milieuvoorschriften (Benzinbleigesetz) aan. In de meeste gevallen resulteerde dit in een afname van vermogen, terwijl de 1.9 S door aangepaste carburatie het vermogensverlies als gevolg van milieuaanpassingen weer compenseerde.
Het onderstel bestond uit onafhankelijk opgehangen wielen vóór met schroefveren en draagarmen met verschillende lengtes. De achterwielophanging was een combinatie van schroefveren, en een starre achteras, die Opel aan een disselconstructie bevestigde. Een Zentralgelenk-Starrachse noemde Opel dat. Verder monteerde Opel een Panhardstang en langsarmen, om de zaak mooi stabiel te houden.
Qua uitrustingsniveau bediende Opel de klant- zoals gezegd- ook uitgebreid. De koper kon na verloop van tijd kiezen uit een standaard Manta, een Manta L, de Manta SR (een sportieve L variant), de GT/E én de luxe Berlinetta. De beschikbare motoren waren uitrustingsafhankelijk. Bovendien bracht Opel ook actiemodellen van de Manta-A op de markt.
De laatste was ook de meest illustere: dat was de op de GT/E geënte Black Magic, die een zwarte kleurstelling kreeg was en opvallende oranje strepen op de flanken had. Bijzonder was de bouw van de TE 2800, een Belgische variant van de Opel Manta met 2.8 Commodore motor. De TE 2800 werd echter nooit als Opel verkocht. Het Engelse Dealer Opel Team ontwikkelde in 1974 de Turbo Manta. De 1,9-litermotor werd voorzien van een turbo voor extra koppel. In de prototypefase strandde het project, maar één van de ingenieurs van DOT zag wél heil in de Turbo Manta en liet er nog 28 bouwen bij Broadspeed, een Engelse race- en rallyautobouwer. Die werden allemaal in een zwarte kleurstelling gespoten.
Lees ook: Alles over de Opel Combo
Ook in Amerika was de Manta- net als de Ascona A- leverbaar. Daar heette de Opel Manta “1900 Sport Coupé. De naam zegt het al: de Amerikaanse variant was alleen met de 1.900 motor (aangepaste technische specificaties, lage compressie) leverbaar. Voor 1975 verving Opel voor Amerika de carburatie door elektronische injectie.
De Opel Manta-A werd in augustus 1975 opgevolgd door de Manta-B. De eerste Manta generatie werd door Opel van september 1970 tot en met juli 1975 gebouwd. Het was een succesnummer. Hoewel de Manta niet de eerste coupé was die als zelfstandig model werd gepresenteerd was hij wel een belangrijke speler en wegbereider in het segment van de gezinscoupés, die hun technische basis met civiele modellen deelden. En dat zonder veel uiterlijke gelijkenis te tonen. Dat dat concept voor Opel een schot in de roos was blijkt uit het aantal keer dat de Manta-A werd gebouwd. Bijna 500.000 keer liep hij van de band. Dat is geen wonder, want deze combinatie van betrouwbare techniek en bekorende vormgeving was buitengewoon fraai. En die samenstelling is ook één van de redenen dat de Manta-A ook vandaag de dag nog een heel graag geziene gast is in klassiekerland. Mooi!
Technische Gegevens
Hieronder vind je een overzicht van de technische gegevens van de Opel Manta:
1984 Opel Manta GT/E #16 - motorruimte leeg ruimen en schuren
Motorisatie
De Opel Manta A is er met 1,6-, 1.8- en 1,9-liter watergekoelde benzinemotoren, die afkomstig zijn uit de Opel Ascona en Rekord. Vanaf 1972 is hij er ook met de 1,2-litermotor uit de Kadett. De Manta B is er met 1,3-, 1.6-, 1.8-, 1.9- en 2.0-motoren. Die laatste is er ook met elektronische brandstofinspuiting. Ook in de Manta B drijven de motoren via een 4-versnellingsbak de achterwielen aan. De starre achteras van de Manta A en B stamt in principe nog uit de Kadett B uit 1967 en de meeste motoren gingen al sinds 1965 mee.
Lees ook: Opel Astra uit 2000 taxeren
Afmetingen
Aangezien de oorspronkelijke Manta is gebaseerd op de Ascona van die tijd, heeft de coupé bescheiden afmetingen. Met een lengte van 4,34 meter, een breedte van 1,63 meter en een hoogte van 1,36 neemt hij niet veel ruimte in op de weg. De Opel Manta B is iets langer en breder, maar ook lager, dus is er nog wat minder hoofdruimte.
Varianten
De Opel Manta A is er in de standaarduitvoering, de iets luxere L-uitvoering met 1.6-motor met een enkele carburateur en de SR-uitvoering van de 1.6 en de 1.9, die is voorzien van een tweetrapscarburateur. De Manta 1200 is het budgetmodel en de SR de luxe variant, met onder meer bredere wielen. Speciale Manta’s van het eerste model zijn de TurboManta en de TE2800. Van de TurboManta zijn slechts 33 stuks gebouwd. De meeste zijn rechtsgestuurd, slechts vijf zijn speciaal voor Opel met het stuur links gebouwd. De TE2800 is een product van een Belgisch bedrijf, Transeurop Engineering (TE), dat de auto voorzag van de 2,8-litermotor uit de Commodore. Opel is niet betrokken bij het project en verbiedt TE naam en logo van Opel te gebruiken.
De Manta B is er als tweedeurs coupé én vanaf 1978 als driedeurs ‘combicoupé’ die CC heet. Uitvoeringen zijn onder meer N (basis), L, S, SR, Berlinetta (steeds luxer) en de 2.0 is er als 2.0E met elektronische brandstofinspuiting. De GT/E (later GSi, waarbij de i staat voor ‘injection’) is bedoeld als concurrent van de Golf GTI. Sportieve varianten zijn de Manta i200, i240 en i400, die duidelijk op de rallysport zijn geïnspireerd en dienden als homologatiespecials.
Prijzen
De Opel Manta A kost in de vroege jaren zeventig zo’n 8.000 euro, de Manta B vanaf 1976 vanaf een kleine 9.500 euro. Na minimaal 35 jaar na het einde van de productie is het aanbod van occasions al aardig uitgedund. De Manta nadert de klassiekerstatus en wordt waarschijnlijk vooral in de ‘club scene’ verhandeld. Een nette Manta B kun je met enige moeite vinden voor 6 á 7.000 euro.
Design
Hieronder een overzicht van het design van de Opel Manta:
Buitenkant
De Opel Manta A is ronduit elegant, met zijn lange neus en gestrekte lijnen. Zowel voor als achter is de Manta A voorzien van ronde, dubbele lichtunits. De Manta B oogt veel hoekiger. De twee grote, achterover hellende rechthoekige koplampen en het dichte frontmet twee opvallende ventilatiesleuven zijn opvallende kenmerken.
Binnenkant
Het interieur van de Opel Manta is in beide modellen functioneel en sportief. In de Opel Manta vind je geen elektronica of entertainmentsystemen, de pure rijervaring staat nadrukkelijk voorop.
Veiligheid
Aangezien de Opel Manta geen noemenswaardige veiligheidsvoorzieningen biedt, is de passagiersveiligheid naar hedendaagse normen ontoereikend - maar destijds bestond Euro NCAP nog niet. Dankzij de ruiten met grote oppervlakken is het interieur daarentegen aangenaam licht.
Alternatieven
De Ford Capri is een van de grootste concurrenten van de Opel Manta en heeft ook enkele visuele overeenkomsten gemeen met de coupé uit Rüsselsheim. Als we hen echter met elkaar vergelijken, zien we dat de Capri een mooier interieur heeft.
Remblokken voor de Opel Manta 1.9 GT/E
Voor de Opel Manta 1.9 GT/E zijn er diverse soorten remblokken beschikbaar, zowel in standaard als premium kwaliteit. Hieronder een overzicht van de specificaties:
Standaard Kwaliteit
- Merk: ABS
- Breedte 1: 61,8 mm
- Hoogte 1: 56,5 mm
- Dikte 1: 15 mm
- Remsysteem: ATE
- Zonder ingebouwde slijtagesensor
- Gewicht: 0,71 kg
- Inbouwplaats: Vooras
Premium Kwaliteit (Brembo)
- Merk: Brembo
- Remsysteem: ATE
- Dikte 1: 16,5 mm
- Hoogte 1: 65,8 mm
- Breedte 1: 76,8 mm
- Bouwjaar vanaf: 197409
- Gewicht: 1 kg
- Inbouwplaats: Vooras
De premium kwaliteit remblokken van Brembo bieden betere warmteafvoer, zijn geschikt voor een snellere rijstijl en auto's met een caravan. Ze worden geleverd met 2 jaar garantie.