Dit artikel biedt een overzicht van ervaringen met Autobedrijf Tuitert in Holten, evenals een blik op relevante nieuwsbrieven en lokale geschiedenis. Hoewel de directe informatie over het autobedrijf zelf beperkt is, kunnen we een context schetsen door te kijken naar soortgelijke lokale bedrijven en historische gebeurtenissen in de omgeving.
Bij het zoeken naar ervaringen met een specifiek autobedrijf, is het altijd nuttig om recensies en beoordelingen van andere klanten te raadplegen. Deze kunnen waardevolle inzichten bieden in de kwaliteit van de service, de betrouwbaarheid en de algemene klanttevredenheid.
Nieuwsbrieven en Lokale Geschiedenis
Hieronder vindt u de laatste nummers in PDF-formaat:
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
- Nieuwsbrief nr.
Deze nieuwsbrieven bevatten mogelijk interessante informatie over lokale gebeurtenissen en bedrijven in de regio Holten.
De rijke historie van Landgoed Verwolde | BuitenGewoon 13 juli 2019
Lokale Bedrijven en Verhalen
Het is interessant om te kijken naar andere lokale bedrijven en hun geschiedenis om een beeld te krijgen van de ondernemersgeest in de regio. Zo kwam er in 2006 na bijna 125 jaar een einde aan het familiebedrijf Berends, bloemenmagazijn en tuincentrum in Diepenveen.
Lees ook: Duik in de Geschiedenis van Autobedrijven
De Geschiedenis van Berends in Diepenveen
Ernst Berends woont in Nijmegen en was meteen enthousiast toen hem werd gevraagd voor de nieuwsbrief een beknopte geschiedenis van het familiebedrijf te schrijven. In 1840 trouwde te Voorst een boerenknecht Jan Berends (1816-1854) met dienstmeid Aaltjen Hamer uit Terwolde (1812 - 1868). Slechts een kort huwelijk want Jan stierf in 1854 op 36 jarige leeftijd, Aaltjen hertrouwde in 1859.
Hij werkte als tuinbaas op een groot landgoed te Brummen en trouwde in 1869 te Brummen met Gerritje Everhard (1848-1929) uit Voorst. Eind 1870 verhuisden ze naar Diepenveen waar hij zich als tuinder vestigde om er in 1882 het familiebedrijf op te richten. Op een perceel achter de Naai & Breischool aan de Dorpsstraat werden laan- en fruitbomen gekweekt, ook verkocht hij berberishagen aan de boeren. In de regio werden voor particulieren tuinen aangelegd en onderhouden. Voor de gemeente werden er o.a. eikenbomen geplant langs de Molenweg. Ook werden er al planten verzonden.
Ze kregen 3 kinderen, zoon Jan werd in 1879 geboren, hij ging bij zijn vader in het bedrijf werken (toen dus A. Berends & Zn) en later in de Naai- en Breischool wonen. Jan Berends trouwde in 1911 te Diepenveen met Anna van Enck (dochter van de molenaar uit Olst - en later vanaf 1920 tot 1933 ook de molenaar van de Diepenveensche Molen). Anna diende van 1904 - 1911 bij de toenmalige burgemeester Doffegnies. Er kwamen drie kinderen: Albert (1911), Jan (1912 ) en Gerda (1919), Anna kookte de was op een houtvuur om die vervolgens in de Wetering uit te spoelen. Zaterdags was het kinderwasdag, in een teil in de keuken met de gordijnen dicht.
Achter het huis had Jan een paardenstal en een plantenkas die Anna verzorgde. Er werden geraniums in gekweekt, hetgeen in de strenge winters niet meeviel. Met matten, kleden en touwen werd de kas dan enigszins warm gehouden. Uit een oude prijscourant van A. Onze kweekerijen zijn gelegen bij het dorp Diepenveen, op ca 5 minuten afstand van het Station.
In 1920 werd van boer Roeterd (van boerderij Tjoenerklooster) de hele strook grond langs de Wetering tot aan de Schapenzandweg gekocht. Ook werd het familiehuis gebouwd. Dit huis is onlangs afgebroken. Later nam de gemeente het stuk grond over bij de Naai & Breischool en kwam daar de gemeentekwekerij en de moestuin voor de aan de overkant wonende hoofdonderwijzer. De andere man is een van de knechten.
Lees ook: Betrouwbaar auto-onderhoud
Rond 1930 werd het bedrijf verder uitgebreid door de grondaankoop langs de Wetering aan de andere kant van de Schapenzandweg. In 1931 overleed Albert op 88 jarige leeftijd, het bedrijf ging voort, geleid door Jan met de beide zonen Ab en Jan. Knechten werkten toen voor 30 cent per uur. Toen Ab en Jan groter werden en ook mee hielpen, kregen zij echter 25 ct.
Tijdens de laatste jaren van de oorlog werden er Duitsers ingekwartierd bij de familie Berends. Ze “verveelden” zich en schoten op wild in de bossen van baron Stratenus. Anna kreeg dan de opdracht om het wild te braden op het grote fornuis in de keuken, voor echte boter werd uiteraard ook gezorgd! “De ouwe beer” was tot op hoge leeftijd in de kwekerij te vinden en overleed in 1959 op 80-jarige leeftijd, zijn vrouw Anna van Enck woonde tot haar 100 ste op de kwekerij, tot zij in 1982 haar heup brak en in een verpleegtehuis te Deventer terecht kwam, daar overleed ze in 1990 op de eerbiedwaardige leeftijd van 106 jaar.
Ab (geb 1911) volgde na de lagere school speciale tuinderscursussen in de Bergschool te Deventer. Hij werkte al van kind af aan bij zijn vader in de kwekerij en had het kweken van dahlia’s als liefhebberij. Hiermee behaalde hij diverse prijzen. Ab was de enige met een rijbewijs en er kwam een bestelwagentje. Soms werd de (toentertijd) lange reis naar Boskoop gemaakt om daar bomen en stekgoed te halen. Tot op zeer hoge leeftijd reed Ab rond om bestellingen etc. te bezorgen.
Het leren ging Jan (geb 1912) zeer goed af, hij ging in 1924 naar de MULO en daarna in 1928 naar de Koloniale School voor Tropische Landbouw in Deventer. Hij wilde als planter naar Nederlands Indië, maar dat is er mede door de oorlog nooit van gekomen. Zo kwam ook Jan na 1932 in het bedrijf. Hij bekwaamde zich tot boomkweker, een grote liefhebberij was het ”occuleren” van rozen. Vervolgens behaalde hij het diploma voor tuinarchitect en hij ontwierp menige mooie tuin tot in de verre omgeving. Hij trouwde in 1947 met Annie Dumas uit Diepenveen.
Het jonge paar ging eerst op Oud Rande wonen en vanaf 1957 op de Oranjelaan. Zijn zeer uitgebreide plantenkennis was landelijk bekend, hij schreef vele artikelen in diverse vakbladen en gaf overal lezingen. Later ging hij steeds meer les geven op avondscholen om vanaf 1965 fulltime leraar te worden aan de RMTS in Nijmegen. Toen Abs zoon Jan de tuinbouwschool had afgerond en eind 1960 uit militaire dienst kwam, ging ook hij bij zijn vader werken in het familiebedrijf >> de vierde generatie Berends dus!
Lees ook: Overzicht Autoservice Den Blanken
Begin ‘70 werden er grote nieuwe kassen gebouwd en het bedrijf werd meer en meer een tuincentrum (waar er nu zo veel van zijn). Jan bekwaamde zich o.a. in het bloemschikken. Jan trouwde met Elmy Prinsen, ze kregen twee zonen, Michel en Pascal, maar een vijfde generatie kwam niet in het bedrijf.
Als u meer wilt lezen en nog meer leuke en oude foto’s wilt bekijken, dan kunt u terecht bij de site die is gemaakt door Frank Berends.
Kleermakerij Kastelein in Diepenveen
Op 31 december 2001 sloot het echtpaar Henk en Harmien Kastelein-Linthorst voorgoed de deur van de textielzaak aan de Dorpsstraat, wat een groot verlies voor Diepenveen betekende. Waar nu fotograaf Kiers zijn studio heeft, was begin vorige eeuw de kleermakerij van Kieftenbeld. Diepenveen was toen nog niet zo groot en de huizen rond de kerk vormden het centrum van het dorp.
Hier was de bakker, een groenteboer, de kruidenier en er waren twee cafés. Kleermaker Kieftenbeld was zeer vakbekwaam. De rijkelui van Diepenveen gingen voor hun kleding echter liever naar de stad, dat hoorde toen nog zo. Bij de gewone burgers en boeren was er gelukkig genoeg werk voor hem, vooral maak- en verstelwerk van kledij. De boeren hielp hij ook wel met reparaties van hun leren paardentuig.
In 1932 vond de kleermaker het welletjes en wilde hij stoppen met werken. Kieftenbeld voelde zich te oud worden en had geen zoon die het bedrijf kon overnemen daarom zette hij een advertentie in zijn vakblad. Hierop kreeg hij diverse schriftelijke reacties. Uitverkoren werd een kleermaker uit Amsterdam: Albertus Kastelein. Hij werkte daar in een groot naaiatelier en zat al jarenlang in het vak. Hij was een telg uit een kleermakersgeslacht uit Coevorden. Kieftenbeld nodigde hem uit voor een persoonlijk gesprek.
Op 1 januari 1933 kon Albertus Kastelein zich officieel de nieuwe eigenaar noemen van de kleermakerij aan de Zandwetering. Hij huwde kort daarop met Alie Esselink en een jaar later werd zijn eerste zoon en toekomstige opvolger geboren. Henk: Ik was hun eerste kind en ben op het dorp geboren, .. oaver de brugge. In die begintijd viel de klandizie van de gekochte kleermakerij nogal tegen. Mijn vader bedacht een list. Hij fietste voortaan elke dag eventjes rond door het dorp met een zwarte kledingzak over zijn arm met erin een kostuum. In zon zak werd gewoonlijk een voltooid kledingstuk bij de klant thuisbezorgd. De mensen in Diepenveen gingen na verloop van tijd zeggen: Doar kumpe weer langs.
Toen er een tweede kind op komst was, verhuisde het gezin naar een grotere woning, Rande 71 (Dat was ongeveer op de plek waar nu de supermarkt van Middeldorp is.). Het was een huurpand van boekhouder Van de Vlekkert en ruim genoeg om zowel woonhuis als naaiatelier te herbergen. De verhuizing was achteraf bezien een goede beslissing, want langzaam begon het dorpscentrum zich naar deze buurt te verplaatsen. Vele andere middenstanders hadden zich hier ook al gevestigd. Zo was er kruidenier Van de Vlekkert, groenteman Kruitbosch, kruidenier Hoetink, smederij Grievink, smederij Roessink, kapper Steenbruggen, garage Kemper en het manufacturenwinkeltje van mevrouw Van Aalderen.
Naast de kleermakerij van Kastelein was slagerij VIOS, dwz: Vooruitgang is ons Streven, van Veltman. Henk: Ik kan me nog goed die winkel naast ons herinneren. Achter de toonbank hingen altijd twee halve varkens en een koe, die was in vier grote bouten verdeeld. Hier werd gewoon het vlees vanaf gesneden dat de klant nodig had. Veltman slachtte zelf. Een dag voor Palmpasen werd aan een paal voor de winkel altijd een extra mooie koe tentoongesteld: de Paaskoe. Het arme dier kreeg die laatste dagen niets meer te eten en te drinken. Bij de slacht, de maandag daarna, waren de darmen en de blaas bijna leeg en dat was prettiger voor de slager.
Voor de oorlog was er nog geen confectiekleding. Bert Kastelein maakte alles zelf in zijn naaiatelier, zoals ondergoed, broeken en overhemden. Henk: “Mijn vader heeft honderden broeken gemaakt van Manchester stof. Dat was de dracht toen van boeren en arbeiders, want het was zeer stevige stof. Twee soorten mannenbroeken waren er toen. In vakjargon werden ze genoemd: ‘Snelpissers’, die hadden een gulp met knopen en ‘Klepzeikers’, die hadden een soort presenteerblad dat opzij kon worden losgeknoopt, dan klapte men de hele lap stof naar voren toe om te kunnen plassen”.
Bert Kastelein maakte ook kostuums. Die hoorde vroeger iedereen te hebben om ‘s zondags mee naar de kerk te gaan of om op visite te gaan. Henks vader maakte kostuums voor 100 à 150 gulden. Hij had in de regel wel zo’n 40 tot 50 lappen stof op de schappen liggen waar pakken van gemaakt moesten worden. In een oude wieg onder de naaitafel lagen alle patron...
Arfman Hekwerk: Specialist in Faunavoorzieningen
Henk Arfman, van origine agrariër, richtte zijn bedrijf op in 1972. Aanvankelijk specialiseerde hij zich in ruilverkavelingprojecten, maar toen hij erachter kwam dat voor iedere diersoort een gaassoort te koop was, groeide zijn bedrijf Arfman Hekwerk uit tot Nederlands grootste specialist in faunavoorzieningen.
Vandaag de dag bieden wij complete oplossingen voor de meest uiteenlopende faunavraagstukken voor bijvoorbeeld wilde zwijnen, reeën, amfibieën, maar ook voor honden of geiten. Met onze jarenlange ervaring helpen wij de klant door mee te denken en een persoonlijk advies te geven. Kwaliteit en duurzaamheid kenmerken onze producten, die daarmee bijdragen aan de veiligheid en het welzijn van mens en dier.
Onze montageploeg levert door jarenlange ervaring kwalitatief hoogwaardige montage af, zowel langs wegen, overwegen, spoorbanen en bij mensen thuis. De landelijke poorten worden op specificatie in onze eigen werkplaats vervaardigd.
Certificaten:
- ISO 9001:2008
- VCA**
- FSC
- PEFC
- CO2-bewust
Bedrijfsomschrijving: Gespecialiseerd aannemingsbedrijf, voor verkoop, montage en onderhoud van hekwerken, poorten, wildroosters, wildtunnels, wildpassages en bijkomende producten van faunatechnische aard en spoorgebonden infrastructurele projecten. Arfman is ISO 9001:2008, VCA**, BTR en FSC gecertificeerd. Daarnaast heeft Arfman stap 5 van de CO2 prestatieladder behaald.
Aantal personeelsleden: 35
Gegevens directie: H.H.E. GoSmart B.V.