De BMW E12, die in 1972 de hele Neue Klasse-reeks verving, markeerde het begin van een nieuw tijdperk voor BMW. Met zijn gladde lijnen en zakelijke uitstraling, ontworpen door Paul Bracq, werd de E12 al snel een prestigieus merk. De 5-serie werd uitsluitend als vierdeurs sedan geleverd en was in de beste traditie van BMW een achterwielaandrijver.
De eerste E12-modellen werden geleverd met M10 tweeliter viercilindermotoren (520/520i). Later volgde de 518. BMW breidde het 5-serie programma verder uit met zescilinderversies: de 525 en de 528. In 1977 verscheen de 520i met de M20 zescilindermotor en kreeg ook de 528 brandstofinjectie. Alle auto’s kregen standaard een vierversnellingsbak en schijfremmen voor. Na de zomer van 1976 verscheen een licht gewijzigde E12-serie. Het meest opvallend was de plaatsing van nieuwe achterlichtunits. De 5-serie was ook voor BMW Motorsport GmbH aanleiding om gepeperde versies met drieliter en 3.5 liter motoren te bouwen. Verder wist Alpina raad met de E12 basis, en bouwde het eigen auto’s onder deze naam, onder meer dus op basis van de 5-serie.
De reguliere productie vond grotendeels plaats in Dingolfing. Ook verscheepte BMW CKD-pakketten naar Zuid-Afrika, waar de E12 vervolgens tot in 1985 werd gebouwd. Vanaf 1981 werden de E12 versies daar overigens uitgerust met het interieur van de tijdens dat jaar gelanceerde E28. Dat werd de feitelijke opvolger van de E12, die ervoor zorgde dat de 5-serie het hart van het BMW gamma werd. En dat is vandaag de dag nog steeds zo.
De E12 kreeg een glad getekende en slanke carrosserie, waarbij de topversie in het reguliere programma de 528i was. De eerste BMW van de 5-serie kwam als opvolger van de BMW nieuwe klasse op de markt en werd gebouwd van september 1972 tot juni 1981, met een facelift in 1976. In Zuid-Afrika werd hij nog verder geproduceerd tot 1985. Met de invoering van de 5-serie begon men bij BMW met een nieuwe klasseordening per serie.
Deze BMW M535i E12 Motorsport wordt te koop aangeboden net over de grens in Duitsland door Oldenzaal Classics. Het betreft een zeer zeldzaam model waarvan er slechts 960 stuks met het stuur aan de linkerzijde gebouwd zijn. Onder de kap ligt uiteraard de vermaarde BMW zescilinder-in-lijn met een vermogen van 218pk. De verkoper kocht de auto aan van de tweede eigenaar met geboortejaar 1941, slechts 88.000 kilometer ervaring heeft de BMW in Hennarot opgedaan. De auto zou in perfecte staat zijn, er is dan ook veel in de techniek geïnvesteerd onlangs. BMW Classic heeft een certificaat van echtheid afgegeven.
Lees ook: Alles over BMW Race Onderdelen
De Geboorte van BMW Motorsport
BMW Motorsport GmbH modificeerde op verzoek tot begin 1977 een BMW 525 of BMW 528 door de inbouw van de drieliter motor van de BMW 3.0 S (motornummer 130) tot BMW 530. De mengselbereiding geschiedde door de standaard dubbele register valstroomcarburateur van Zenith (35/40 INAT). De achterasoverbrenging was 3,45 : 1. Het model beschikte over een sperdifferentieel met 25% sperwerking. Inwendig geventileerde schijfremmen zorgden voor een bijbehorende vertraging. Ook werden er speciale Bilstein veerpoten gemonteerd. De wagen kon ook met een automatische versnellingsbak worden geleverd. De uitlaat van de BMW 530 bestond uit een eenvoudig eenpijpssysteem. In het interieur werden naar keuze Scheel of Recaro sportstoelen ingebouwd.
Wie ongeveer 2.000 mark meer wenste te investeren, kon ook de injectiemotor van de BMW 3.0 Si laten inbouwen: BMW 530i. Als motornummer is dan het getal 130,6 ingeslagen. Het mengsel werd hier door een Bosch D-Jetronic samengesteld, vanaf 1976 door een L-Jetronic. De wagen beschikte over een achterasoverbrenging van 3,25 : 1.
Het topmodel BMW 533i was een speciaal door Motorsport GmbH omgebouwde BMW 5-serie. Als basis diende een BMW 525, BMW 528 of BMW 528i, die door de inbouw van de 3,2-liter motor van de BMW 633 CSi bijzondere krachten verkreeg. Voorspoiler, Motorsportstrepen en achterspoiler konden uiterlijk op deze ‘Kraftkur’ wijzen. Wie het liever decent hield, liet deze componenten echter allemaal achterwege. In het interieur waren Scheel sportstoelen ingebouwd die ook voor zijdelingse steun in snel gereden bochten zorgden. De achteras van de BMW 6-serie (3,25 : 1) werd eveneens overgenomen. Dat gaf de BMW 533i dezelfde acceleratie als die van de coupé.
Al vanaf 1974 bouwde men de drieliterversie bij Motorsport GmbH, wist Jörg Nebel. Het tijdschrift sport auto berichtte in september 1976 over een nieuwe dienstauto uit de tuningwerkplaats van Motorsport GmbH voor Hans ‘Striezel’ Stuck: “Ik had liever een 3.0 CSL gekregen, maar Neerpasch was van mening dat ik een van de nieuwe modellen moest rijden. Zo ontstonden wekelijks drie tot vier auto’s, die gewoon bij een BMW-dealer besteld konden worden. Origineel en handgemaakt door Motosport waren ASS sportstoelen, 7 x 15”-wielen, niveauregeling en andere gimmicks."
In januari 1979 werd de volgende BMW-advertentie over twee pagina’s afgedrukt in mot 2/79: “Welke gradatie van understatement wenst U?” Er werden drie E12-modellen naast elkaar getoond, de BMW 525 met 150 pk, de 528i (184 pk) en een beetje schuin naar achteren de “BMW van Motorsport GmbH op basis van de 5-serie met 3120 cc, 197 pk, een topsnelheid van 212 km/h en acceleratie van 0-100 km/h in ca. 7,9 seconden.”
Lees ook: Een blik op de toekomst van de Volvo Ocean Race
Tegelijkertijd werd op dezelfde pagina geschreven: “BMW Motorsport biedt een verhoogde vorm van vermogen aan met 3,2 liter en 200 pk. De BMW-dochter Motorsport GmbH ontwikkelde zichzelf en haar producten consequent verder: sportief topmodel van de eerste generatie 5-serie werd de in 1979 officieel voorgestelde M 535i (modelcodes 4701LHD en 4702RHD), een in eerste instantie voor de wedstrijdsport gedachte limousine (voorlopig alleen beschikbaar in wit of zilver) met opvallend spoilerwerk, verlaagd onderstel, extra brede banden en ‘berensterke’ 3,5-liter zescilindermotor met L-Jetronic van Bosch.
Dus ongeveer een jaar voor het productie-einde van de BMW E12-serie bracht BMW Motorsport deze grotendeels handgebouwde BMW M 535i officieel op de markt. Slechts 1.410 van dergelijke auto’s zijn er in München geproduceerd. Had BMW tevoren de sport-5 bijna stiekem ‘onder de toonbank’ verkocht, met de nieuwe auto werd intensief geadverteerd. Niet in het minst om de verkoop, kort voor de aflossing door de nieuwe 5-serie, nog een keer flink aan te zwengelen.
Technisch onderscheidde hij zich nauwelijks van de daarvoor afzonderlijk gebouwde E12-M-modellen. Recaro stoelen met standaard stoffen bekleding behoorden tot de uitrusting, konden we lezen, maar een officiële BMW-persfoto (No. 80024) toont stof met de Motorsportkleuren rood-blauw-violet in de lengte over de stoelvlakken. In het kofferdeksel was de grote gereedschapscassette geïntegreerd. De prijs voor de E12-M 535i bedroeg als compleet ombouwpakket DM 18.645,-, wat resulteerde in een totaalprijs van DM 43.595,-.
Eerst werd er in de normale BMW E12-folders alleen een M 535i-foto afgedrukt en kreeg de geïnteresseerde klant een uitgebreid op perkament gedrukt blad (No. 911050710) erbij met technische gegevens en de letters ‘M 535i’ dwars in Motorsportkleuren. Pas vanaf 1980 was er de vandaag veel gezochte en dure liggende folder ‘Spezialversion der Motorsport GmbH’.
Het tijdschrift sport auto wist begin 1980 de nieuwe situatie treffend te beschrijven: “Een VW-dealer zou raar opkijken als een werkplaatsklant hem voor de reparatie van zijn auto een handboek zou geven met het verzoek: ‘Leest u dit alstublieft zorgvuldig door en gaat u pas daarna aan het werk…’ Voor BMW-dealers niets bijzonders meer, sinds er de fabrieksafgeleiden zijn.”
Lees ook: Carolijn Brouwer: Haar verhaal
Daarom raadde BMW AG serieus aan: “Uw beslissing voor een BMW in Motorsportuitvoering wijst op een ervaren, technisch geïnteresseerde automobielliefhebber. Bij werkplaatsbezoeken raden wij u aan de werkplaatschef er uit voorzorg op te wijzen, dat uw auto door BMW Motorsport GmbH is omgebouwd. Dat werd dan bij BMW Motorsport in Garchingen naar alle regels der kunst opgetuigd.
Het sportonderstel met Bilstein veerpoten voor en Bilstein schokdempers achter alsmede 6,5” aluminium BBS velgen met 195/70 Michelin banden werd geïnstalleerd. De achterasdragers werden gewijzigd voor spoorcorrectie. Een speciaal afgestemd en typegekeurd dubbelpijpsuitlaatsysteem en een grote spoiler inclusief voorbumper en behoorlijke rubber staart achter (de enige zichtbare snellermakers) completeerden de uitrusting aan beide wagenuiteinden.
In de bijlage van het instructieboekje stond geschreven: “Voorspoiler met geïntegreerde bumper en achterspoiler voor montage achteraf als speciale uitrusting. Let op! TÜV-keuring noodzakelijk!” Onder de motorkap zorgden een vergrote radiateur alsmede een extra oliekoeler voor een beter welbevinden van de M93-motor. “Tot drie keer per dag” verliet een van deze auto’s de hallen in Garching, berichtte het fabrieksblad ‘BMW-Journal’.
Het interieur werd met twee sportstoelen (Recaro Ideal of ASS 500 S) voor, een leren sportstuur (“in M1-styling”) en een aangepaste snelheidsmeter (tot 240 km/h) opgewaardeerd. En wie het wat extravaganter wilde, bestelde de stoelbekleding in ‘Motorsport-design’. Als men zich dan thuis voelde en alles naar tevredenheid had ingesteld, kon de ‘Dreifünfer’ zijn sterke kanten uitspelen.
BMW gaf een verbruik van 19,3 liter (“in stadsverkeer”) en 11 liter bij constant 120 km/h. In ‘BMW-Journal’ betitelde BMW AG zijn product als ‘5er für Fans’: “De nieuwste BMW is een wolf in schaapskleren. Onder de kap van de bekende 5-serie klopt het sterke hart van de 3,5-liter motor van de coupé en 7-serie. Deze combinatie zorgt voor perfect understatement, waarvan men de vermogensreserves niet op het eerste gezicht ziet.”
Gelooft men de geruchten, dan werd 85% van de M 535i zonder optische kenmerken geleverd, dus zonder spoilers en sierstrepen. Terwijl tot die tijd slechts een dubbele pagina in de normale E12-folder was ingeruimd voor de M 535i, was er in 1980 een aparte 12 pagina’s dikke folder voor deze sportwagen, die Jochen Neerpasch ook kon gebruiken voor de verkoop van donzen anoraks, sporttassen, de M1-kofferset, veterjassen en Motorsport-mutsen, zodat er meer geld in de GmbH-kas vloeide.
Bij het normale E12-instructieboekje hoorde een 8 pagina’s tellende bijlage in liggend A5-formaat. Deze belangrijke ‘Zusatz-Betriebsanleitung’ beschrijft de veranderingen ten opzichte van de standaard 5-serie: “De radiateur heeft een groter koelvermogen, en bij de inbouw van airconditioning is er een extra eentraps elektrische ventilator (282 mm, 11-vleugelig) voor de radiateur ingebouwd. De koppeling is bestand tegen het grotere koppel van de 3,5-liter motor. Let op! Transistorontsteking: ontstekingssysteem met groter vermogen! Het aanraken van de spanningsgeleidende delen bij draaiende motor is levensgevaarlijk!” Het wagengewicht was 1430 kg, de topsnelheid was 222 km/h en er mocht zelfs 1600 kg aanhanggewicht worden getrokken.
Volgens het typeplaatje waren Motorsportauto’s altijd als 525, 528 of ‘BMW 5’ geboekstaafd (zie Service-Information 1/81). Een origineel voertuig herkent men het eenvoudigst en betrouwbaarst aan het originele kentekenbewijs. Daar stond op vermeld: fabrikant: ‘BMW AG, München’, het vermogen, 7 x 14” Mahle-BBS, geventileerde schijfremmen voor en achter alsmede Boysen uitlaatdemper.
Het sportmodel M 535i werd van april 1980 tot mei 1981 in de linksgestuurde versie 960 keer en 450 keer (7/80 tot 5/81) als rechtsgestuurde uitvoering in Werk 2.4 (Dingolfing) gebouwd. Deze 1410 auto’s zijn onder BMW-verzamelaars als bijzondere liefhebbersauto’s zeer gezocht. Daar komen nog 240 (volgens andere bronnen 210) CKD-bouwpaketten (2/81 tot 7/81) bij, die in Zuid-Afrika werden geassembleerd.
BMW 530 MLE: De Zuid-Afrikaanse Legende
In het productiepalet van BMW Suid Afrika werd een bijzondere plaats ingenomen door de ‘BMW 530 MLE’, wat stond voor ‘M-Limited-Edition’. Deze auto was een nevenproduct van Motorsport, want BMW SA had in Duitsland twee BMW 525’s laten ombouwen voor de autosport. In de racerij waren deze 5-series zeer succesvol geweest en ze hadden de ene na de andere wedstrijd gewonnen.
Belangrijke voorwaarde bij de lokale toerwagenkampioenschappen was echter, dat er minstens 100 van dergelijke auto’s in Zuid-Afrika verkocht moesten worden. Eigenlijk een zware opgave voor BMW, als men bedenkt dat er destijds in het hele land een snelheidslimiet bestond en dat de auto dubbel zo duur was als een BMW 520. Maar de verkoopverwachtingen van BMW werden zelfs nog overtroffen. In totaal werden er 201 van deze MLE’s verkocht.
De auto werd naar keuze wit of zilvermetalic gelakt. Het interieur bestond onder andere uit Scheel sportstoelen, die met blauw velours waren bekleed. Een vijfversnellingsbak was eveneens standaard. De zescilindermotor werd gevoed door een Zenith 38/40 INAT dubbele carburateur. De eindoverbenging bedroeg 3,45 : 1.
De constructeurs deden grote moeite deze sportwagen zo licht mogelijk te maken. Zo waren vele plaatwerkdelen als gatenkaas, en de stoelen waren ook uit lichte componenten vervaardigd.
De vraag naar een nog sterkere BMW-5 bracht BMW ertoe, de BMW 530 opnieuw aan te bieden. In mei 1977 werd de opvolger van de BMW 530 MLE voorgesteld. Deze exclusieve limousine was in drie metallic-kleuren leverbaar: platinumsilver met blauw stof, anthracitegrey met grijze bekleding en topazbrown met beige interieur.
Geïnspireerd door de in de autosport zeer succesvolle BMW 530’s was er parallel ook een Motorsportversie van de BMW 530. Deze werd alleen aangeboden in platinumsilver. Opvallend waren de matzwarte bumpers, stootlijsten, raamlijsten en achterlichtroosters alsmede de matzwarte typeaanduiding achterop.
Scheel sportstoelen in Motorsportdesign in het eveneens zwart gehouden interieur, elektrisch bediende ramen en buitenspiegels alsmede stuurbekrachtiging hoorden tot de uitrusting. De auto werd geschakeld met een vierversnellingsbak, later kwam er ook een 5-bak. De prijs voor beide versies was 12.450 rand.
Van februari tot juli 1981 loste de BMW M 535i (typecode 4708) de BMW 530 in Zuid-Afrika af. De benzine-inspuiting van deze 240 auto’s geschiedde met een L-Jetronic. De achterasoverbrenging bedroeg 3,07 :1, en het differentieel had een sperwerking van 25%. Tot de uitrusting van dit model behoorden airco, radiocassettedeck van Pioneer, centrale vergrendeling, elektrisch bediende ramen en Recaro stoelen. Een M1-style sportstuur (380 mm) en een leren pookknop hoorden er ook bij.
Bijzonder ongewone auto’s zijn de waarschijnlijk 1005 BMW M 535i’s van Zuid-Afrikaanse makelij vanaf februari 1982 (modelcode 4709), want nu had de BMW E12 een renaissance beleefd. BMW SA had zich gekeerd tegen de aflossing van de succesvolle E12-serie door de E28.
De basis van de circuitauto was een 5 Serie van de E12-generatie. Het was BMW Motorsport dat de auto onder handen nam. Let wel, 4 jaar voordat de BMW M1 op de markt kwam. Je weet wel, de auto die door velen wordt gezien als de eerste auto van BMW Motorsport.
In tegenstelling tot de huidige M5 Competition werd de 530 ‘MLE’ daadwerkelijk gebouwd voor de competitie. Zo was de auto niet voorzien van airconditioning. Dat is op zich niet zo vreemd, want dat was destijds een zeer prijzige optie. Ook elektrische bedienbare ruiten ontbraken, maar ook dat was in die periode in deze klasse nog geen gemeengoed. Andere gewicht besparende maatregelen waren dunnere ruiten, gebruik van lichter staal, gaten in de kofferbak-beugels (afbeelding onder). Voor een betere gewichtsverdeling verhuisde de accu naar de kofferbak. De achterbank was gevormd van schuim. De twee standaard stoelen werden vervangen door Scheel-sportkuipen. Om het interieur af te maken kreeg je een lederen stuurwiel en houten pookknop, toen was dat nog het summum van sportiviteit.
Ook het uiterlijk mocht er zijn. Zo was de 530 MLE voorzien van een achterspoiler en bredere wielkasten. Die kasten konden zo de extra brede banden met Mahle BBS velgen huisvesten. Ook de lichtblauwe, paarse en rode striping werd toegepast.
Er was geen enkele reden voor bescheidenheid betreft de 530 MLE, want de auto scoorde erg goed in de competitie. Van de 15 races waaraan de auto deelnam, werden er 15 gewonnen. In de drie jaar tijd dat er mee werd gedaan aan een kampioenschap, werd deze ook gewonnen. Dat deed BMW niet door slim met de regels om te gaan en 30 auto’s aan de start te laten verschijnen.
Niet alleen op het circuit deed de 530 MLE goede zaken, ook in de showrooms ging het lekker. Ze gingen namelijk als de spreekwoordelijke warme broodjes over de toonbank.
Er werden twee series verkocht van de 530 MLE. De eerste in werd in 1976 gebouwd in een oplage van 110 stuks. Deze exemplaren zijn bijna niet meer te vinden. Veel exemplaren zijn omgebouwd tot circuitauto. Destijds was ook niet direct bekend hoe belangrijk de M-badge zou gaan worden. Tegenwoordig zie je de M-kleuren ook in de grille van de 118d van je buurman, die gekte begon dus hier bij deze 530 MLE.
Over die naam, 530 MLE was de onofficiële naam van de auto. Vorig jaar vond BMW het 100e exemplaar met chassisnummer 770100, dus nog net van het eerste type. De auto bevond zich in erbarmelijke staat, maar er is goed nieuws: de auto is weer helemaal in nieuwstaat teruggebracht. Dat deed BMW samen met diverse BMW-medewerkers die destijds ook aan de 530 MLE hebben gewerkt. Zelfs de spuiter was dezelfde persoon als de gene die het veertig jaar eerder ook al gedaan had.
Inmiddels is de BMW faciliteit in Rosslyn omgebouwd tot een volwaardige fabriek, niet meer een assemblagehal waar ze auto’s van CKD-kits in elkaar schroeven. Naar alle waarschijnlijk is dit nog de enige 530 MLE die bestaat.
Een sportsedan zoals het hoort. Ruim voldoende voor vier personen en hun bagage, maar puur genoeg om op het circuit uit de voeten te kunnen.
BMW 520 (E12): Een Tijdcapsule uit 1978
Toen BMW in 1972 de eerste generatie van de 5-serie (E12) introduceerde, werd een nieuw tijdperk ingeluid. Deze serie legde de basis voor wat vandaag nog steeds geldt als de ruggengraat van BMW's succesverhaal: comfort, klasse en pure rijdynamiek in perfecte harmonie.
De BMW 520 E12 werd destijds gezien als de ultieme combinatie van verfijnde techniek en ingetogen luxe. De strakke lijnen, ontworpen door de beroemde Paul Bracq, gaven de auto een tijdloze uitstraling die zelfs vandaag nog bewondering oproept. Onder de motorkap lag een levendige 2.0-liter zescilinder motor die destijds al een toonbeeld was van soepelheid en betrouwbaarheid.
De E12 markeerde het begin van een dynastie - de 5-serie werd hét visitekaartje voor zakelijke rijders en autoliefhebbers wereldwijd. Elk detail van deze generatie ademt het karakter van een merk dat zijn reputatie heeft opgebouwd op precisie, passie en perfectie.
Deze BMW 520 (E12) is geen gewone klassieker. Dit is een ware tijdcapsule, rechtstreeks uit 1978, met slechts 995 kilometer op de teller. Ja, u leest het goed: nog geen duizend kilometer sinds zijn eerste toelating op 6 februari 1978 in Italië.
De auto werd ooit gekocht als onderdeel van een exclusieve verzameling en is sindsdien bewaard in bijna onaangetaste nieuwstaat. Niet 'zo goed als nieuw' - maar écht nieuw. Een vondst die zelfs de meest doorgewinterde autoliefhebber kippenvel bezorgt.
De buitenkleur "Chamonix White" glanst nog altijd als op de dag dat hij de fabriek verliet, en vormt een prachtig contrast met het donkerblauwe stoffen interieur, dat nog steeds die typische, onmiskenbare BMW-geur van de jaren zeventig draagt. De handgeschakelde transmissie voelt strak en precies aan - alsof hij net van de band is gerold.
Deze 520 vertegenwoordigt niet alleen een stukje BMW-historie, maar ook een periode waarin auto's nog met de hand werden gebouwd, met oog voor detail en passie voor techniek.
Elke schroef, elke chroomstrip, elke stiksellijn - alles ademt originaliteit. Het is zeldzaam om een klassieker te vinden die zó puur en onaangetast is gebleven. Deze BMW is niet gerestaureerd, maar bewaard als een kostbaar erfstuk van de automobielgeschiedenis.
| Kenmerk | Details |
|---|---|
| Conditie | Nieuw (nagenoeg fabrieksstaat) |
| Kilometerstand | 995 km |
| Kleur exterieur | Chamonix White |
| Interieur | Donkerblauw stof |
| Transmissie | Handgeschakeld |
| Land van herkomst | Italië |
| Bijzonderheid | Authentieke schuurvondst, afkomstig uit een privéverzameling |
Bent u een liefhebber van originele klassiekers, een verzamelaar met oog voor zeldzaamheid, of gewoon iemand die de pure schoonheid van een tijdloze BMW weet te waarderen? Bij HooG Selections delen we uw passie voor bijzondere auto’s. Daarom waarborgen we de kwaliteit van onze collectie met technische inspecties, professionele detailing en onderhoud door specialisten. We zijn transparant over de historie en staan klaar om al uw vragen te beantwoorden.