Auto’s worden steeds slimmer. Moderne voertuigen zitten vol met technologie die het rijden veiliger en comfortabeler maakt. Denk aan adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie, automatische noodremfuncties en parkeersystemen. Al deze systemen vertrouwen op sensoren, camera’s en radars.
Echter, de integratie van deze technologieën is niet zonder uitdagingen. In dit artikel duiken we in de problemen die kunnen ontstaan met camera- en radarsystemen in Renault-voertuigen, de impact op het zicht van de bestuurder en de bredere technologische context van deze systemen.
Het verhaal van Eric: Een achteruitrijcamera-fiasco
Glaszetter Eric Namink heeft in januari een nieuwe bus gekocht. Aangezien hij veel met een aanhanger rijdt, heeft hij een achteruitrijcamera laten installeren. Zonder camera heeft hij geen goed zicht als hij achteruit rijdt. Eric heeft hiervoor bij de aanschaf van de bus extra kosten gemaakt.
Helaas zijn de gemaakte kosten tot nu toe voor niks geweest, want de camera werkt niet goed. Hij doet het prima tijdens het rijden, maar zodra je de versnelling in z'n achteruit zet, stopt de camera en gaat het beeld op zwart.
Al sinds zijn aankoop heeft Eric contact met het garagebedrijf om de camera te laten maken, maar tot nu toe zonder succes. Communicatie loopt naar zijn mening niet lekker. Hij krijgt steeds van de dealer te horen dat ze werken aan een oplossing, maar er gebeurt niks.
Lees ook: Voertuigcamera systemen overzicht
Eric heeft er genoeg van en schakelt de hulp in van verslaggever Fons Hendriks. Fons belt met het garagebedrijf en vraagt wat er aan de hand is. De medewerker van de garage geeft aan dat de camera een achteruitrijspiegelfunctie heeft en inderdaad uitgaat als de bus achteruit rijdt. Een oplossing is er niet, zegt de medewerker.
In het boekje van Renault staat overigens dat het echt gaat om een achteruitrijcamera en niet om een achteruitrijspiegel. Dus daar neemt Fons geen genoegen mee. Er is toch opeens een oplossing gevonden. Eric is blij. Hij mag de bus komen brengen voor reparatie.
De kwetsbaarheid van sensoren in bumpers
Veel autofabrikanten kiezen er nog steeds voor om sensoren in de voorbumper te verwerken. Klinkt logisch, want dat is een strategische plek aan de voorkant van de auto met een goed zicht op de weg. De voorbumper is van oudsher een logische plek voor technische snufjes: het is het eerste punt van contact met de omgeving. Daarom verwerken diverse fabrikanten er parkeersensoren, radars en camera’s in.
Maar juist die locatie zorgt voor problemen bij schade. De bumper is het meest kwetsbare onderdeel bij een botsing. Zelfs bij een relatief lichte aanrijding - bijvoorbeeld bij het parkeren of een kettingbotsing met lage snelheid - kunnen sensoren en radars beschadigd raken.
Een beschadigde sensor vervangen is vaak geen kwestie van een klein onderdeeltje vervangen. Sensoren moeten exact gekalibreerd worden, zeker als ze betrokken zijn bij rijhulpsystemen zoals het automatische remsysteem (AEB). Daarbovenop komt dat de sensoren vaak zijn geïntegreerd in dure onderdelen zoals grille-elementen, emblemen of kunststof bumperelementen.
Lees ook: Alles over parkeercamera's
Ook de afwerking rond het onderdeel moet worden hersteld - denk aan lakwerk, beugels of afdekkappen. De totale kosten? Die kunnen makkelijk oplopen tot duizenden euro’s, zelfs bij een lichte schade.
Omdat schadeherstel steeds duurder wordt door slimme techniek op kwetsbare plekken, stijgt de gemiddelde uitkering van verzekeraars. Die hogere kosten worden deels doorberekend aan de consument in de vorm van hogere premies. En dat terwijl de kans op een ongeluk met hulp van rijhulpsystemen juist afneemt.
Alternatieve posities voor sensoren
Een betere plek voor veel sensoren is in of net boven de voorruit, vaak ter hoogte van de binnenspiegel. Hier zitten ze beter beschermd, met minder kans op schade. Fabrikanten als Volvo, Tesla, Subaru, NIO en Mercedes-Benz gebruiken deze plek steeds vaker voor camera’s en lidar- of radarsystemen.
Voordelen van deze positie:
- Beter beschermd bij botsingen: De voorruit wordt zelden geraakt bij een kop-staartbotsing. De sensoren blijven dus heel.
- Geen vervorming van kunststof: In een bumper kunnen trillingen of temperatuurverschillen de nauwkeurigheid van metingen beïnvloeden. Achter glas is dat effect kleiner.
- Betere montagehoogte: Vooruit geplaatste camera’s hebben een beter overzicht van de weg.
Toch is het geen oplossing voor alle systemen. Parkeersensoren aan de zijkant of radar voor adaptieve cruisecontrol met lange afstandswerking vragen soms om een plaats laag aan de voorkant. Daarom kiezen fabrikanten vaak voor een combinatie: een radarsysteem laag in de grille, én een camera bovenin de voorruit. Maar zelfs dan is het verstandig om cruciale en kostbare componenten op de minst kwetsbare plek te plaatsen.
Lees ook: Privacy en dashcams
Bij bestelbusjes is de plaatsing van sensoren anders dan bij personenauto’s, vooral vanwege hun vorm, functionaliteit en gebruiksdoel. Je ziet het niet meteen, maar diep in de grille of netjes achter het merklogo zit vaak een radar verstopt. Deze radar is verantwoordelijk voor systemen zoals adaptieve cruisecontrol of automatische noodremhulp. Een slimme plek, want zo heeft het systeem vrij zicht naar voren. Maar ook hier geldt: ze zijn wel kwetsbaar bij een aanrijder.
Gelukkig kiezen steeds meer bestelautofabrikanten ervoor om bepaalde sensoren hoger te plaatsen. Een goed voorbeeld is de vooruitkijkende camera, die tegenwoordig bijna standaard te vinden is bovenaan de voorruit, netjes weggewerkt bij de binnenspiegel. Deze camera speelt een sleutelrol in systemen als verkeersbordherkenning, rijstrookassistentie en noodremsystemen. Hier, hoog en droog, zit de techniek stukken veiliger dan in de bumper.
De trend naar steeds slimmere auto’s is niet te stoppen - en dat is positief. Maar die slimheid mag niet ten koste gaan van praktische overwegingen zoals schadegevoeligheid en betaalbaarheid. De positie van sensoren speelt daarin een sleutelrol. Door ze zo veel mogelijk uit de gevarenzone van de bumper te houden en hoger in de auto te verwerken, kunnen fabrikanten veel kosten besparen voor hun klanten.
Voorruit vervangen? Ik moest sws mijn voorruit laten vervangen ivm een barst maar dit duurde allemaal veel langer omdat eerst geen origineel voorruit werd geplaats en daadoor werkten al mijn rijhulp systemen niet meer.
Camera's versus LiDAR: Een vergelijking
Camera VS Radar VS Lidar (self-driving sensors compared)
In auto’s is het gebruik van een bepaalde cameratechniek de laatste jaren steeds belangrijker geworden om een auto zoveel mogelijk zelfrijdend te laten rijden. De techniek moet verkeersdeelnemers en situaties zien, herkennen en daarop reageren. In basis gebruiken autofabrikanten hiervoor camera- of lidartechniek.
Camera’s zijn goedkoper, wat één van de redenen is waarom Tesla ze gebruikt. Camera’s kunnen kleuren, tekst op bijvoorbeeld verkeersborden en details goed onderscheiden. Doordat AI nodig is om de camerabeelden goed te laten interpreteren kan camera-techniek telkens verbeterd worden mits men blijft investeren in AI.
Bij lidar is er minder AI nodig omdat lidar zeer nauwkeurig diepte kan waarnemen, snel objecten kan detecteren en bij elk lichtniveau werkt. Laten we ook eerlijk zijn en aangeven dat geen van de technieken zaligmakend is, er zijn ook nadelen.
Bij camera-techniek is dat bijvoorbeeld dat camera’s moeite hebben met weinig licht. Daarom heeft je telefoon ook een flitser. Afstanden inschatten is lastiger en minder nauwkeurig. Daarvoor zijn weer extra sensoren nodig, wat de techniek weer duurder maakt. Vanwege de benodigde AI-techniek moet er sterke hardware (lees: processoren) aan boord zijn om alle beelden te verwerken.
Lidar-techniek mag dan superieur zijn, hier kleven ook nadelen aan vast. Denk aan hogere kosten. De sensoren voor lidar zijn een stuk duurder. Het herkennen van kleuren of tekst is (bijna) niet mogelijk door lidar. Daarom ook de extra sensoren voor een volledig beeld. Lidar heeft ook iets meer moeite met regen, sneeuw of stof.
| Techniek | Voordelen | Nadelen |
|---|---|---|
| Camera | Goedkoper, herkent kleuren en tekst | Moeite met weinig licht, minder nauwkeurige afstandsschatting |
| LiDAR | Nauwkeurige dieptewaarneming, werkt bij elk lichtniveau | Duurder, herkent geen kleuren of tekst, moeite met regen/sneeuw/stof |
Zichtproblemen bij regen
Het klopt helemaal wat je zegt: geen zicht door voorste zijruiten bij renault megane grandtour bij regen en een snelheid boven de 75 km/uur. Ik heb er ook al eens over geklaagd bij Renault, maar ze doen er helemaal niets mee (niet eens de opmerking registreren). Dit is absoluut een structureel probleem en had voorkomen kunnen worden door bijv. goede windtunneltesten. Ik stimuleer dus iedereen om een reactie te plaatsen, zodat er collectief iets gedaan kan worden, want een individu ziet Renault (blijkbaar) niet staan.
Wij krijgen die melding af en toe eens (meestal bij regenachtig weer) maar gaat ook vanzelf weer weg. Maar aangezien we de rijhulpsystemen niet echt gebruiken levert dat voor ons persoonlijk geen problemen op, kan me voorstellen dat als je er op rekent het wél storend kan zijn.