De Klassieke Ford Auto: Een Geschiedenis van Innovatie en Icoonstatus

Ford Motor Company, opgericht op 16 juni 1903 door Henry Ford en elf investeerders in Michigan, is een Amerikaans automobielconcern met een rijke geschiedenis. Met een startkapitaal van $28.000 ruilde Henry Ford de plannen van zijn auto en de 17 patenten tegen 255 aandelen en werd hoofdingenieur en ondervoorzitter. De productie van auto’s begon in een omgebouwde wagenfabriek in Detroit, waar een paar exemplaren per jaar geproduceerd werden onder de naam Ford Model A voor $750. Het merk introduceerde al vroeg de mogelijkheid van opties op een standaard auto tegen meerprijzen zoals een lederen dak aan voor $50.

Ford heeft bewezen dat innovatie en robuustheid hand in hand gaan. In deze uitgebreide terugblik duiken we in de geschiedenis van Ford, een merk dat de auto-industrie voorgoed heeft veranderd. Auto's van Ford worden wereldwijd verkocht. Daarnaast omvat het bedrijf het Amerikaanse luxemerk Lincoln. Het Amerikaanse merk Mercury werd met ingang van 4 januari 2011 opgeheven. Land Rover en Jaguar behoorden enige tijd tot het concern maar zijn in 2008 in handen van Tata overgegaan.

Op 17 augustus 1904 opende Ford zijn eerste buitenlandse vestiging in Canada. Binnen de twee jaar die volgden groeide Ford uit tot de grootste autobouwer van de Verenigde Staten. Henry Ford werd algemeen directeur en grootaandeelhouder.

Een mooi voorbeeld van de liefde voor klassieke Fords is Han Holman uit het Friese Damwoude, die zich richt op USA-trucks en de classicmarkt van Amerikaanse auto’s uit de jaren 50 en 60. Afgelopen zomer kwam hij in West-Texas een bijzonder mooie Ford De Luxe tegen. Door een lange periode van stilstand ontstond een dunne laag corrosie die de auto een prachtige verkleuring gaf. Je kunt als het ware het “leven” van de Ford zien. Wij noemen dat patina. Geliefd omdat het het verhaal van de auto vertelt dat bij een restauratie vaak verloren gaat.

Han: “In West-Texas heeft het warme weer weinig invloed op de stalen body. De vliegroest maakt de auto juist aantrekkelijker. Het speuren naar deze klassiekers is voor mij net zo’n groot avontuur als het bezit ervan. Vooral deze Ford was onverprutst en honderd procent gaaf. In Amerika kochten mensen bij de aanschaf vaak stoelhoezen om de bekleding te beschermen. Deze klassieker is daar een mooi voorbeeld van: onder de hoezen is de stoffering nog als nieuw.”

Lees ook: Klassieke Ford Mustang onderdelen

Han glimlacht: “Soms kom ik nog auto’s tegen waar de echte liefhebbers hun vingers bij aflikken. Toch zie je dat door de voortdurende prijsstijgingen in de klassiekerwereld de mogelijkheden steeds beperkter worden.

Weet u wat ook aantrekkelijk is? Even ontsnappen aan de werkelijkheid met een abonnement op Auto Motor Klassiek. Dat is gewoon goed voor het geestelijk welbevinden. Als het blad op de deurmat valt, komt alles even in de wachtstand om te genieten van verhalen over youngtimers, klassiekers en oldtimers op twee of vier wielen. Wat is er lekkerder dan Auto Motor Klassiek in handen te hebben en even te ontspannen?

FORD MODEL T | The car that CHANGED the WORLD

De Revolutionaire Ford Model T

Op 1 oktober 1908 introduceerde het bedrijf de zeer succesvolle Ford Model T. Het model werd eerst in de fabriek in Piquette gemaakt. In 1910 verhuisde de productie naar een veel grotere fabriek in Highland Park. De legendarische Model T zou uiteindelijk één van de succesvolste automodellen ooit worden.

Op 1 december 1913 introduceerde Henry Ford in zijn Highland Park-fabriek de lopende band - een revolutionaire innovatie die de productie van de Model T in een stroomversnelling bracht. Wat vroeger urenwerk was, werd ineens een geoliede machine waarin auto’s in recordtijd werden geassembleerd. Deze methode verlaagde niet alleen de kosten, maar maakte de auto ook toegankelijk voor de brede massa.

Op 7 oktober 1913 werd in de fabriek in Highland Park een bewegende assemblagelijn opgezet. Dit was niet de eerste lopende band , maar wel de eerste keer dat een volledige fabriek met een dergelijk systeem werkte. De productietijd van een chassis daalde van een volle dag naar slechts twee uur. In 1914 was de totale productietijd van een model T teruggebracht tot 1 uur en 33 minuten. Op 5 januari 1914 loste Ford het probleem van het personeelsverloop op door de lonen te verdubbelen tot $ 5 per dag, de diensten met één uur in te korten tot 8 uren, en de invoer van de 40-urige werkweek. Door die maatregelen steeg de productiviteit per werknemer en daalde het personeelsverloop waardoor de kostprijs per auto daalde. Dit maakte het Ford mogelijk om zijn prijzen steeds verder te verlagen.

Lees ook: Jetta Classic: Alles wat je moet weten

Tegen het einde van 1913 had Ford een marktaandeel van 50% in de VS, en in 1918 was de helft van de voertuigen op Amerikaanse wegen een Ford Model T. Een groot nadeel van de Ford T was dat je er niet vooruit een helling mee kon oprijden, vanwege de slecht geplaatste benzinetank.

Ford Model T uit 1927

Tegenslagen en Nieuwe Richtingen

In 1919 kwam Edsel Ford, Henry Fords zoon en enig kind, aan het hoofd van het bedrijf te staan. Zijn vader bleef wel bij de besluitvorming betrokken. Ondertussen verloor Ford geleidelijk terrein aan General Motors. GM en buitenlandse merken hadden modernere en luxere modellen in de aanbieding dan de uit 1908 stammende Model T van Ford. Ford had een modern productieproces maar een conservatief management dat de vraag naar duurdere luxe modellen negeerde.

Terwijl Ford uitsluitend de goedkope T aanbood, had GM een auto in elke prijsklasse. Bovendien konden klanten de duurdere modellen ook op krediet kopen. Ford wees die vorm van financiering aanvankelijk af omdat die slecht zou zijn voor de klant en uiteindelijk zelfs de hele economie kon schaden. Vanaf december 1927 werd krediet toch mogelijk bij aankoop van een Ford Model A.

De tweede Model A (de eerste dateerde van 1903) werd op 2 december 1927 gelanceerd als opvolger van de Model T. De fabrieken van die laatste hadden 7 maanden stilgelegen voor de conversie. In 1922 nam Ford de Lincoln Motor Company over om toch een plek te veroveren in de markt van luxeauto’s. Dat was Lincoln zelf daarvoor overigens nog niet gelukt. In 1921 was de fabriek met de eerste Lincoln met V8 motor gekomen, die het voor die tijd forse bedrag van $ 4600 moest kosten (tegen circa $ 300 voor een Ford). Als gevolg van de economische recessie die toen heerste, kwam de verkoop niet van de grond. Henry Ford zag wat in het bedrijf en nam het voor $ 5 miljoen over. De belangrijkste concurrent van Lincoln was Cadillac. Hiermee concurreerde het ook voor de levering van presidentiële limousines in de VS.

Lees ook: Uw Volvo Onderdelen Bron

In 1939 richtte Ford zelf het merk Mercury op om ook een middenklasse auto te kunnen leveren. In 1945 werd Henry Fords kleinzoon, Hendry Ford II , de nieuwe directeur. Henry I was slechts even directeur geweest omdat Edsel stierf in 1943 terwijl Henry II in de oorlog vocht. Henry Ford I stierf op 7 april 1947.

Ford in de Na-oorlogse Periode

Op 9 november 1960 werd Henry Ford II CEO en werd zijn directeurspositie overgenomen door Robert McNamara. Vijf weken later werd die door de net verkozen president John F Kennedy aangesteld als hoofd van het ministerie van defensie. McNamara was de eerste directeur van buiten de Ford familie. Begin jaren 50 had het merk nog steeds zo’n 43% van de Amerikaanse automarkt in handen. In de midden- en topklasse, waarin respectievelijk de Mercury en Lincoln zich bevonden, had Ford een aandeel van slechts 13%. Henry Ford II bedacht dat Ford een nieuw topmodel nodig had.

Op 7 april 1955 werd het plan daartoe, dat de toepasselijke naam The Big Plan kreeg, goedgekeurd. De nieuwe auto kreeg de voorlopige naam E-Car. De divisie Special Products werd opgericht om hem te bouwen. Niet veel later kreeg de auto zijn definitieve naam Edsel, ter ere van Henry Fords overleden zoon. De Edsel werd uiteindelijk gelanceerd op 4 september 1957. Net op dat moment verkeerde de Amerikaanse economie in een recessie. De uitrusting van de auto werd door Consumer Reports bovendien omschreven als niet meer dan gadgets en de wegligging werd als zeer slecht ervaren. De Edsel werd nauwelijks verkocht en werd in november 1960 van de markt gehaald.

Op 17 januari 1956 deed Henry Ford II wat zijn grootvader nooit had willen doen. Hij bracht Ford naar de beurs. 10,2 miljoen aandelen kwamen op de markt en brachten meer dan $ 600 miljoen op. Ongeveer 8% van de aandelen was gereserveerd voor individuele investeerders. In één klap had Ford zo’n 350.000 nieuwe eigenaars.

Het bedrijf kwam de mislukking van de Edsel weer te boven met de introductie van de compacte Ford Falcon in 1960 en de intussen legendarische Ford Mustang in 1964.

Ford Mustang: Een Icoon van Amerikaanse Vrijheid

In 1964 verscheen de Ford Mustang op de markt. Met een explosie van energie, stijl en pure opwinding zette hij direct de toon. Het design, gecombineerd met een krachtige V8-motor, maakte het model razend populair. De Mustang is meer dan een auto; hij is een icoon van de Amerikaanse spirit. Een model dat keer op keer bewijst dat passie en prestatie hand in hand gaan. Zoals bij andere Ford-modellen zouden we gemakkelijk een volledig artikel kunnen wijden aan de Mustang.

Ford Mustang Fastback uit 1967

Europese Expansie en Samenwerkingen

In 1967 werden de Europese afdelingen in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk - Ford Frankrijk was in 1954 reeds verkocht aan Simca - samengevoegd tot Ford of Europe. De verschillende Europese afdelingen maakten tot dan hun eigen modellen. De eerste samenwerking van Ford met het Japanse Mazda kwam al in 1969 tot uiting in een joint venture voor de productie van automatische versnellingsbakken. In 1979 nam Ford een belang van 25% in het Japanse merk. Beide bedrijven begonnen met samenwerking op verschillende vlakken, waaronder de productie van modellen in elkaars fabrieken en de bouw van gezamenlijke modellen.

Uitdagingen in de Jaren '70 en '80

De jaren ’70 begonnen goed voor Ford. In 1970 realiseerde het bedrijf een recordomzet van $ 15 miljard. Ondertussen begonnen geïmporteerde merken terrein te winnen. Europese en vooral Japanse kleine auto’s wonnen steeds meer aan populariteit op de grote Amerikaanse. Ford wilde daarom ook een kleine auto. Dat model, de Ford Pinto, werd in 1971 geïntroduceerd. De Pinto begon heel sterk, tot bleek dat bij een aanrijding aan de achterzijde de benzinetank kon ontploffen. Ford had de goedkope Pinto zo snel op de markt willen brengen dat het probleem niet was opgelost. De auto werd bekend als Amerika’s dodelijkste auto en in 1978 riep Ford 1,5 miljoen Pinto’s terug naar de fabriek.

Intussen was het tij allang gekeerd voor Ford. In 1982 maakte het bedrijf $ 1,5 miljard verlies. Daarop verbeterde de economie weer en in 1984 kon Ford het tij opnieuw keren met een winst van $ 2,9 miljard.

Ford en de Race tegen Ferrari

Geen verhaal over Ford is compleet zonder de epische strijd met Ferrari. In de vroege jaren zestig mislukte een overnamepoging door Enzo Ferrari. Met het GT40-project - waarbij visionairs als Carroll Shelby en de uitstekende coureur Ken Miles betrokken waren - zette Ford alles op alles om Ferrari te verslaan. In 1966, na jaren van teleurstelling, bezorgden Ford-coureurs het merk een begeerlijke 1-2-3-overwinning bij de 24 Uur van Le Mans.

We kunnen geen stuk schrijven over de GT40 zonder het te hebben over diens ontwikkelingsproces. Ford had aanvankelijk niet alle race-expertise in huis en schakelde de Britse bouwer Lola Cars in. De naam GT40 verwijst naar de 40-inch hoogte van de wagen (nodig om binnen de Grand Touring-categorie te blijven). Uiteindelijk bleek deze technische samenwerking precies wat nodig was om Ferrari op Le Mans in 1966 flink terug te pakken.

Ford's Commerciële Succes: De F-Series Trucks

Naast sportieve successen maakte Ford ook indruk in het commerciële segment. De introductie van de F-Series trucks - met de F-150 als boegbeeld - betekende een revolutie in transport en bouw. Deze robuuste voertuigen staan bekend om hun betrouwbaarheid en betaalbaarheid - kwaliteiten voortgekomen uit dezelfde innovatieve productiemethoden die Ford groot maakten.

Ford in Europa: Een Eigen Karakter

De Amerikaanse tak van Ford is een beetje groter dan Europese versie. De Amerikaanse tak van Ford blinkt uit in massaproductie en kracht, maar in Europa ontwikkelde het merk een heel eigen karakter. Neem de Sierra Cosworth. In de late jaren ’80 en vroege jaren ’90 combineerde dit model klassieke lijnen met een door Cosworth ontwikkelde turbomotor - perfect voor de rallysport. De Focus RS en Fiesta ST gelden als spirituele opvolgers: compacte, dynamische modellen die zelfs de meest sceptische autoliefhebber konden overtuigen.

De Gemeenschappelijke Draad: Betaalbaarheid en Innovatie

Wat zowel de Amerikaanse als de Europese tak van Ford gemeen hebben, is betaalbaarheid. Van de revolutionaire fabricagelijn die de auto-industrie voor altijd veranderde, tot de legendarische races waarin Ford Ferrari te kakken zette - het is het verhaal van een merk dat altijd voorop wilde lopen. Ford blijft innoveren en zich aanpassen aan een veranderende wereld.

Populaire artikelen:

Plaats een reactie