Jonathan Boyer is de Amerikaan die de weg plaveide voor Greg LeMond, drievoudig Tourwinnaar, en Lance Armstrong in het bijzonder. Hij was de eerste Amerikaanse wielrenner die meedeed aan de Tour de France.
Rwanda Cycling: Jonathan Boyer putting sport on the road to success
Jonathan Boyer tijdens de Tour de France.
Vroege Carrière en Tourdebuut
Een diepgelovige jongen ook, die als tiener zijn ouderlijk huis in Californië verliet om te gaan fietsen in het verre Frankrijk. Hij maakte die stap met maar één doel voor ogen: profwielrenner worden. 1981 was ook het jaar waarin hij debuteerde in Parijs-Roubaix, de wedstrijd die hij als 55e zou eindigen.
Rijden voor Renault-Elf
Dat deed hij in dienst van Renault-Elf, de Franse wielerploeg die een paar jaar later zou worden opgeheven. Rijden voor Renault-Elf betekende ook: rijden voor Bernard Hinault. De Amerikaan voelde zich dan ook slechts een pion in zijn wielerploeg. Als iemand die louter in dienst reed van de Franse wielerlegende, vijfvoudig Tourwinnaar en destijds op de top van zijn kunnen.
Het was Félix Lévitan, oud-journalist en toenmalig Tourbaas, die Boyer aanmoedigde om de Tour de France te rijden met de Amerikaanse vlag op zijn trui. De Stars & Stripes maakten hem tot een ware bezienswaardigheid in Frankrijk.
Lees ook: Autohaag Zeeuw: Een blik op de geschiedenis
Eigenzinnigheid en Voeding
Maar Boyer werd ook beschouwd als eigenzinnige wielrenner; noten en gedroogd fruit, bijvoorbeeld, liet hij invliegen vanuit de Verenigde Staten. Hij was parttime vegetariër - vis en kip vond hij prima, maar andere vleesproducten zwoer hij af. Een flexitariër dus, nog voordat deze manier van leven zo genoemd werd.
Hoogtepunten en Uitdagingen
Vijf keer deed Boyer mee aan de Tour de France, met een twaalfde plek als beste resultaat. Een jaar na zijn Tourdebuut had zijn hoogtepunt moeten zijn, tijdens het wereldkampioenschap in het Britse Goodwood. In de finale reed hij aan de leiding, maar uitgerekend ploeggenoot LeMond voerde het tempo bij de achtervolgers op. De winst? Die ging daardoor naar de Italiaan Giuseppe Saronni.
Race Across America
Na vijf deelnames aan de Tour vond Boyer het tijd voor andere uitdagingen. Hij verlegde zijn focus daarom naar andere takken van wielrennen. Zodoende deed hij mee aan de Race Across America, een vijfduizend kilometer lange wielerwedstrijd die van oost naar west voert. Geen etappes, geen vaste rusttijden.
Boyer huurde een acupuncturist om de race door te komen. Het was een poging om te dealen met de korte nachten, maar die bleef zonder succes: hij liep zenuwschade op aan zijn handen en voeten. Van opgeven wilde hij alleen niets weten. Na negen dagen, twee uur en zes minuten voltooide hij de Race Across America dan toch.
Latere Problemen en Nieuwe Start
Rond de eeuwwisseling verloor de wielrenner zijn glans. In 2002 werd Boyer veroordeeld tot een gevangenisstraf wegens aanranding van kinderen. Zijn vrijheid kreeg hij een jaar later terug. Maar zijn vrouw, status en goede naam was hij kwijt.
Lees ook: Uw Partner in Mobiliteit
Boyer greep zijn vrijlating aan om een nieuwe levensfase in te luiden. Hij ging werken aan een project dat wielrenners uit Rwanda kansen moest geven in de competitieve wielerwereld. Een symbolische verwijzing naar zijn eigen pionierswerk wellicht, die hem in 1981 als eerste Amerikaan ooit naar de Tour de France bracht.
Ook dit jaar heeft NPO Radio 1 uitgebreid aandacht voor het grootste wielerevenement ter wereld. Podcast De Kopgroep (AVROTROS) is tijdens de Tour de France dagelijks te bekijken op ons YouTube-kanaal.
KNAC Ledenlijst 1927
Er is een tijd geweest dat de Koninklijke Nederlandse Automobiel Club de ledenlijst gewoon publiceerde. Conam-lid Frans Kense heeft zo'n openbare ledenlijst van 1927 van onze oud-voorzitter Ariejan Bos geleend en ingescand. Hoewel de lijst OCR-gescand is (dus met optische tekenherkenning, vandaar een paar schrijffoutjes) was het een waar monnikenwerk om alle 4.427 namen en adressen in één bestand op te nemen.
De top van de ledenlijst laat zich lezen als een wie-is-wie in 1927 in Nederland. Er staan bekende industriëlen in de lijst, zoals Anton Philips uit Eindhoven (lidnummer 223), textielbaron Egbert ten Cate uit Almelo (lidnummer 327) en fietsfabrikant Fongers uit Groningen (lidnummer 1628). In de lijst komen we ook bekende politici, bestuurders en tal van adellijke families tegen, zoals Jonkheer Tjarda van Starkenborgh Stachouwer (lidnummer 2641), die in 1927 Commissaris van de koningin in Groningen was en later de laatste Gouverneur-Generaal van Nederlands Indië zou worden. En wat denk je van jonkheer Ruijs de Beerenbrouck (lidnummer 781), die al twee keer minister-president was geweest? Hij was in 1927 voorzitter van de Tweede Kamer en werd dat jaar minister van Staat.
Een aantal bekende auto- en motormannen kennen we: de Voorburgse Packard-importeur Englebert bijvoorbeeld en ir. Schiff (oprichter en eigenaar van Vredestein en sinds 1926 voorzitter van de KNAC), motorfabrikant Eijsink uit Amersfoort en P.W. Scheltema Beduin, bekend uit de ANWB- en KNAC-geschiedenis, maar ook de man, die als wielrenner de luchtband in Nederland introduceerde.
Lees ook: Schakelproblemen Renault achteruit
Maar voor duizenden anderen in de KNAC ledenlijst geldt dat zij in 1927 geen landelijk bekendheid genoten. Wellicht waren ze regionaal of lokaal bekend, zijn ze interessant of belangrijk geweest in hun dorp, stad, provincie of beroepsgroep. Misschien hebben ze sporen achter gelaten, bijvoorbeeld in archieven of bij nu nog levende (klein)kinderen.
Frans Vrijaldenhoven was al begonnen om de lijst te verrijken met een aantal opmerkingen.
| Naam | Opmerkingen |
|---|---|
| tabakshandelaar Eduard Lehman | familie van één van de oprichters van ‘Lehmans Brothers’, de bank die in 2008 failliet ging. |
| F.W. | directeur en mede-eigenaar van de suikerfabriek Tjomal in Nederlandsch-Indië. |
| Frans Jurgens, Nijmegen | Telg van de Jurgens-familie margarinefabrikanten uit Oss (later Unilever). |
| Jacques Pimentel (1870-1944) | was vennoot van M. van Genderingen en Co vanaf de oprichting in 1895 tot 1926. Omdat hij een zaak voor zijn zoon wilde nalaten, besloot hij in 1926 het importeurschap van Peugeot over te nemen in 1926. Hij liet een pand bouwen op de Weteringschans 130-132 met werkplaatsen op de Pieter Pauwstraat 5-9. Dat heeft slechts een jaar geduurd, omdat Peugeot dat het jaar erop zelf wilde gaan doen. Zijn zoon kreeg daar wel nog een hoofdrol, maar vertrok uiteindelijk ook bij Peugeot. In 1928 trok Jacques zich uit de business terug. |
| CEA (Kees) van Till (1871-1944), bankier | richtte in 1919 samen met Jhr. Mr. Louis den Beer Poortugael (lid.nr. 936) en François van Alphen (lid nr. 6668) de firma Oppenheim & van Till op. Oppenheim emigreerde naar de VS waarna in 1923 de naam werd gewijzigd in Landy & van Till. |
| Adrianus Bos | was directeur der Verveningsmaatschappij 'Helenaveen' van 8 mei 1906 tot 23 maart 1931. |