De Toyota Aygo is een echte stadsauto, ontworpen om bestuurder en passagiers efficiënt en zuinig door het stadsverkeer te loodsen. Met een aantrekkelijk compromis tussen modern design en een discrete look, biedt de Aygo een unieke rijervaring in het A-segment. In deze review bespreken we het verbruik, design, veiligheid, varianten en andere belangrijke aspecten van de Toyota Aygo.
Motor en Aandrijving
De motoren van de Toyota Aygo zijn niet geschikt voor sportief rijden, maar zijn bedoeld om de bestuurder en de passagiers op een efficiënte en tegelijk zuinige manier door het stadsverkeer te loodsen. De Toyota Aygo is enkel uitgerust met een benzinemotor met voorwielaandrijving. Ook op vlak van technologie en de aandrijfsystemen is de keuze beperkt.
De Toyota Aygo wordt standaard geleverd met een handgeschakelde 5-versnellingsbak. Als u niet zelf wilt schakelen en veel comfortabeler wilt rijden, raden we de automatische versie aan - het automatisch schakelen verhoogt het comfort in het stadsverkeer aanzienlijk.
Afmetingen en Ruimte
Bij hatchbacks spelen de afmetingen natuurlijk een centrale rol: hoe kleiner, hoe beter. De Aygo van de huidige generatie is 3,65 meter lang en 1,62 meter breed. Opmerkelijk: in 2014 bedroeg de lengte van het model slechts 3,2 meter en de wielbasis is sinds dat jaar toegenomen met 23,5 centimeter. Dat is uiteraard merkbaar in het interieur, want de beschikbare ruimte is nu groter: zelfs op de tweede rij kunnen nu twee mensen comfortabel plaatsnemen.
De koffer is eerder aan de kleine kant, maar dat is typisch voor compacte hatchbacks. De inhoud van de bagageruimte bedraagt maximaal 168 liter . Wanneer echter de achterste stoelenrij wordt neergeklapt, neemt het laadvolume toe tot 812 liter. Een aanhangwagen trekken is niet mogelijk met de Toyota Aygo. Bijgevolg is er geen optionele aanhangwagenkoppeling beschikbaar voor het voertuig.
Lees ook: Toyota Aygo 2009 Review
Varianten en Uitrusting
De nieuwe Toyota Aygo van de tweede generatie is op de Nederlandse markt verkrijgbaar als driedeurs of vijfdeurs hatchback. De Aygo is verkrijgbaar in verschillende varianten, met de Aygo x als basismodel. Afhankelijk van de variant die je kiest, heb je meer of minder comfort ter beschikking. Het staat vast dat elk model - ook de eenvoudigere modellen - over een goede standaarduitrusting beschikken.
Zoals al vermeld werd, is het basismodel van Toyota Aygo de Aygo x. Hij beschikt onder andere elektrische voorramen, zijspiegels en DRL (Daytime Running Lights). De Aygo x-play krijgt daarbij nog een handgeschakelde airconditioning, Bluetooth en stuurcontrole. Nog een stapje verder gaat de Aygo x-pression. Hij heeft zilveren velgen en de stoelen zijn deels uit leer. Bovendien beschikt het model over een multimediasysteem met DAB+-radio. Vooraan zijn er mistlampen voorzien en achteraan beschikt de x-pression over een achteruitrijcamera. De Aygo x-cite heeft zwarte velgen en optionale x-nav. De Aygo x-clusiv beschikt dan weer over klimaatcontrole en een slimme startfunctie.
Design
De autofabrikant creëert een aantrekkelijk compromis tussen modern design en een discrete look. Bovendien zorgen individuele opties voor een bijzondere uitstraling. Zo hebben kopers de keuze uit verschillende in het oog springende kleuren. De Aygo x van de tweede generatie pronkt met zijn langwerpige koplampen en de x-vormige lijnen op de voorkant.
De binnenkant van de Toyota Aygo scoort met de eenvoudige bediening van de technische bedieningselementen, het modern design en een zeer goede afwerking. Bovendien is de kleine auto op het gebied van technologie helemaal up-to-date en maakt hij onder meer indruk met een groot touchscreenscherm in de middenconsole. Dankzij de comfortabele zetels is de auto zelfs geschikt voor langere ritten. Hoewel de Aygo natuurlijk geen SUV is, hebben de inzittenden op de eerste rij toch nog ruim voldoende plaats. Afhankelijk van de gekozen variant en uitvoering profiteren kopers van kleurrijke accenten die het interieur opfleuren.
Toyota Aygo X Review / De stadsauto van 2022 met hoge instap?
Veiligheid
De nieuwe Toyota Aygo is onder de loep genomen in de Euro NCAP crashtest en behaalde vier van de vijf sterren. Dit is voor een hatchback een erg goed cijfer. Naast de stabiele carrosserie zijn het ook de moderne assistenten en veiligheidssystemen die de bestuurder in het dagelijkse leven helpen.
Lees ook: Benzineverbruik Volvo XC90
Prijs en Beschikbaarheid
Met de tweede generatie is de Toyota Aygo duidelijk duurder geworden. Voor de Aygo x, het basismodel, moeten kopers ten minste 13.290 euro uittrekken. Het is ook mogelijk de Aygo te leasen. Er is een ruime keuze aan Toyota Aygo occasions. De voertuigen zijn aanzienlijk goedkoper dan de nieuwe auto's en zijn vanaf € 1.480 euro verkrijgbaar.
Alternatieven
Als alternatief voor de Toyota Aygo raden we de Toyota Yaris aan - een praktische kleine auto die perfect is voor in de stad. Een ander alternatief is de Smart Fortwo. Dit model biedt een flinke hoeveelheid ruimte voor twee personen en een hoog comfortniveau.
Toyota Aygo vs. Kia Picanto
Toyota komt als een van de weinigen met een nieuw model binnen het A-segment. Uiteraard overgoten met een crossover-sausje. De Kia Picanto is nog een stadsmini ‘oude stijl’. Moet het inderdaad allemaal anders in dit deel van de markt, of is normaal al gek genoeg?
Volgens Toyota ligt die tijd inmiddels achter ons: de Aygo X is in de optiek van de Japanners de enige auto binnen het huishouden. Ze zien bovendien een klantengroep voor zich zónder kinderen. Dan kun je op je vingers natellen dat de nieuwste Aygo er van binnen niet groter op is geworden. Althans, wat het de ruimte voor de achterpassagiers aangaat.
De achterdeuren kunnen nauwelijks open en eindigen in een punt. Je moet goed opletten dat jouw kind daar niet tegenaan loopt. De deuropening is even goed pijlvormig, dus de instap is uitsluitend voor slangenmensen.
Lees ook: Yaris 2002: Brandstofverbruik
De kofferbak van de Toyota is dan wel weer iets gegroeid: 60 liter om precies te zijn. Voortaan kun je achterin minimaal 189- en maximaal 1.009 liter aan bagage kwijt. Wie genoegen neemt met de reguliere stereo, mist misschien wat bas maar krijgt dankzij het ontbreken van de optionele subwoofer wel meer laadruimte.
Klap je de rugleuning van de achterbank neer, dan ontstaat er geen vlakke laadvloer. De kleine Toyota kampt bovendien met een fikse tildrempel en omdat de achterklep van glas is en een hengsel ontbreekt, houd je aan het sluiten altijd vieze handen over.
De Picanto heeft eveneens een hoge tildrempel. Alleen het duurste uitrustingsniveau profiteert van een variabele bagagebodem. De kofferbak van de Kia is groter dan die van de Toyota: minimaal 255- en maximaal 1.010 liter inhoud.
Op de achterbank kunnen nog gewoon twee passagiers zitten, al is de hoofd- rianter dan de beenruimte. We zeggen nadrukkelijk twéé passagiers, want voor een derde gordelsluiting moet worden bijbetaald.
Hoewel de klapraampjes en de glazen achterklep doen denken aan de Aygo van het eerste uur, is deze generatie van Toyota’s stadsauto helemaal nieuw. Hij staat op een ingekorte versie van het Yaris-platform, wat direct verklaart waarom het binnenste van de Japanse stadsmini zo ruim aandoet voorin.
De 1.0-liter benzinemotor onder de kap is goed voor 72 pk en 93 Nm koppel. Het trekgewicht is 0 kilogram, dus een aanhanger kun je vergeten. Van zichzelf komt de Aygo X al met moeite vooruit: het nieuwste model is een kleine 200 kilogram zwaarder dan voorheen.
Wil je een beetje opschieten, dan moet je in de eerste twee versnellingen láng doorhalen. Een ander kritiekpunt betreft het stuurwiel, dat uitsluitend in hoogte te verstellen valt. Daarnaast grijpt de koppeling vervelend hoog aan en kun je jouw arm niet fatsoenlijk kwijt: aan de bovenzijde van het portier prijkt pontificaal een raamrubber.
Zonde, want het onderstel is wel degelijk bemeten op een langere rit. Die maak je met de Toyota nu niet voor jouw plezier, temeer daar het - optionele - stoffen roldakje de stadsmini een stuk gehoriger maakt.
Bij de Picanto is het juist ’t meubilair dat roet in het eten gooit. De zittingen zijn te kort voor iemand met een lengte van 1.90 meter of meer. Ook de Koreaan biedt geen in diepte verstelbaar stuur.
Standaard wordt een handbak met vijf versnellingen gemonteerd. Maar waar je die bij de Aygo trefzeker inlegt, lijkt de pook van de Picanto wel van elastiek. Z’n driecilinder benzinemotor is 67 pk en 96 Nm sterk. Daarmee trek je geen caravan, laat staan de stenen uit de straat.
Kia biedt de Picanto in ons land met een tweetal benzinemotoren aan: eentje met- en een zonder turbo. Het vermogen loopt uiteen van 67- tot 100 pk. Voor de door ons gereden motorvariant geeft de fabrikant een verbruikscijfer op van 1 op 20,8. Wij realiseerden een praktijkscore van 1 op 17,8.
De Toyota is in het dagelijks leven net wat zuiniger, met een door ons gemeten verbruik van 1 op 19. Het fabrieksverbruik van de Aygo X is met 1 op 20,8 gelijk aan dat uit de Kia-brochure.
De Toyota is een rijk aangeklede - of rijk aan te kleden - stadsauto. Dat geldt zeker voor de aanvullende veiligheidsuitrusting: iedere Aygo X beschikt standaard over adaptieve cruise control, verkeersbordherkenning, actieve rijstrookassistentie en een noodremsysteem dat fietsers- en voetgangers detecteert. Die laatste groep verkeersdeelnemers wordt zelfs in het donker opgemerkt!
Als we de fabrikant mogen geloven, is de nieuwste generatie Aygo zelfs mede uit veiligheidsafwegingen in een crossover getransformeerd: op die manier bevind jij je achter het stuur op ooghoogte met fietsers.
Waar je wel dagelijks mee te maken hebt, is het dramatische zicht naar achteren: de dode hoek over je schouder is gigantisch. Een andere ergernis betreft het geheugen van de verschillende hulpsystemen. Of eigenlijk: het gebrek daaraan.
De volgafstand van de adaptieve cruise control zal je bijvoorbeeld elke rit opnieuw moeten instellen. De Kia heeft geen adaptieve cruise control. Ook geen verkeersbordherkenning trouwens, of een noodremsysteem dat fietsers herkent. Wel voetgangers, al moet je daarvoor bijbetalen.
Ook actieve rijstrookassistentie en vermoeidheidsherkenning zijn voorbehouden aan een hoger uitrustingsniveau, net als schijfremmen achter. Standaard heeft de Picanto daar trommels, net als de Toyota overigens.
Vanaf het tweede uitrustingsniveau heb je een achteruitrijcamera aan boord.
De Aygo X is zo modern, dat je voor onze testuitvoering een gebruikersprofiel kunt aanmaken. Wij kunnen ons voorstellen dat je daar als eigenaar niet toe wilt worden verplicht. Maar je hebt geen keuze, want anders moet je zelfs triviale instellingen als die van de stereo iedere rit opnieuw instellen. Zo wekt de Toyota nog meer wrevel.
De elektrische ramen hebben bijvoorbeeld geen automatische stand, dus je moet de knop steeds ingedrukt houden. Het stoffen roldak heeft wél een automatische functie, maar alleen om het dak te openen.
Wanneer je de navigatie gebruikt en je stopt onderweg ergens om iets te drinken, vraagt de Aygo bij terugkomst of je de routebegeleiding wilt voortzetten. Wanneer je dat aanbod aanvaardt, is de navigatie nog niet opgestart of je moet de gebruiksvoorwaarden accepteren. Daarna is je route opeens verdwenen!
Waar we dan wel over te spreken zijn, is de ergonomie. De Toyota heeft gewoon nog knoppen voor de kachel en met de exemplaren op het stuur kun je eenvoudig de overige functies van de stadsauto bedienen. In de Kia vind je net zo goed blindelings je weg. Het infotainmentscherm is ook aangenaam hoog op het dashboard gemonteerd.
De Picanto oogt van binnen wel wat saai. Bovendien zijn daar niet de fraaiste bekledingsmaterialen gebruikt. Daarnaast missen we ventilatieroosters en een stroompunt voor de achterpassagiers. Die moeten hun telefoon nu voorin laten opladen.
De voordeligste Aygo X kost € 16.950. Kies je liever voor private lease, dan betaal je € 249 per maand. In dat laatste geval is de Toyota goedkoper dan de Picanto. Daarvan begint het private lease tarief bij € 295.
Reken je de Kia in één keer af, dan ben je minstens € 16.495 kwijt. In dat geval beschik je standaard over een in hoogte verstelbare bestuurdersstoel en een radio met bluetooth koppeling. Dat zijn precies de dingen waarvoor je bij Toyota op een luxer uitrustingsniveau bent aangewezen.
Maar waar Kia lange tijd de meest imposante fabrieksgarantie verleende, hebben de Japanners de lat weer hoger gelegd: je kunt voor de Aygo geen 7-, maar 10 jaar bij de dealer aankloppen. Moet je de stadsmini wel altijd bij de Toyota-garage laten onderhouden.
Kia verschijnt bij dit vergelijk aan de start met een DynamicPlusLine. Het is ’t een-na-duurste uitrustingsniveau waarin je de Picanto kunt bestellen, met een prijskaartje van minimaal € 18.795.
De door ons gereden ‘Limited’ is de meest luxueuze versie van de Aygo X. Die typenaam is niet voor niks zo gekozen, want de uitvoering is leverbaar zolang de voorraad strekt. Mocht -ie op zijn tegen de tijd dat jij jouw bestelling plaatst, wees dan niet getreurd: onder de aanduiding ‘Premium’ koop je min of meer dezelfde auto. Dan ben je in beide gevallen € 24.350 verder, maar profiteer je in dit deel van de markt wel van een weldadige uitrusting.
Stadsauto’s waren ooit simpele vervoersmiddelen voor erbij, maar inmiddels zijn ze knap ingewikkeld geworden! Dat valt niet alleen de fabrikanten aan te wrijven: er gelden inmiddels allerhande Europese regels, waardoor stadsmini’s als deze Kia en Toyota er weliswaar veiliger, maar ook duurder op zijn geworden. Zo duur, dat menig automerk zelf al geen brood meer ziet in dit deel van de markt.
Kia houdt echter dapper stand, met een traditionele stadsauto die anno 2022 nog altijd overtuigt. Hoewel de Toyota veel moderner is en je maar liefst 10 jaar fabrieksgarantie op de Aygo X krijgt, was dit vergelijk voor de Japanner alles behalve een gelopen race.
De Toyota is krap op de achterbank, nodeloos ingewikkeld in het gebruik en onvoldoende comfortabel tijdens lange ritten. Dankzij z’n moderne uitrusting, de standaard rijhulpsystemen en een scherp private lease tarief gaat de Aygo X er alsnog met de overwinning van door.
Conclusie
Dankzij z’n moderne uitrusting, de standaard rijhulpsystemen en een scherp private lease tarief is de Toyota Aygo X een aantrekkelijke optie. De Toyota Aygo ziet er om te beginnen leuk uit. Design is een kwestie van smaak, maar je kunt niet ontkennen dat de Toyota Aygo er grappig bij staat. Vooral in de nieuwe kleur ‘Reddish Purple’ die je hier op de foto’s ziet.
Beslist leuk vinden we het interieur. Met in ons geval een paarse omlijsting van de grappig ronde luchtroosters en paarse pookknop. De vloermatjes zijn voorzien van een vrolijke paarse bies en het Aygo-logo, eveneens in paars. Het stuurwiel ligt goed in de hand en heeft zowaar een ietwat afgeplatte onderkant. De bediening is dik in orde.
Het multimedia-display (standaard op de X-cite) is duidelijk en functioneert snel genoeg. De stoelen met vaste hoofdsteun zitten goed en bieden voldoende steun. Op de achterbank is de Aygo niet de ruimste in het A-segment.
Het benzineverbruik van de nieuwe Toyota Aygo is ook iets wat we leuk vinden. Zelfs leuk, leuk, leuk. Ons testverbruik kwam uit op slechts 1 op 24. Met korte ritjes in de stad en langere ritten op de snelweg waarbij we 130 km/uur aangetikt hebben. Als je een beetje je best doet, dan moet je de fabrieksopgave van 1 op 26,3 kunnen halen. Minder leuk is de dode hoek schuin naar achteren.
Tijdens de autotest met de nieuwe Toyota Aygo hebben we overwegend plezier beleefd aan de kleine Toyota. Wellicht moet je niet dagelijks grote afstanden op de snelweg willen afleggen, maar in de stad en net daarbuiten rijdt het wagentje meer dan prima.