De Volvo XC90 staat voor veiligheid, comfort en luxe. Alle modellen zijn leverbaar met een plug-in of volledig elektrische aandrijflijn. Deze week gingen wij op stap met de XC90 Recharge T8 Plug-in Hybrid Inscription, het vlaggenschip van Volvo. De XC90 is één van de 16 Volvo’s met een stekker.
De Volvo XC90 is een luxe SUV in het premium segment, die sinds 2002 wordt geleverd. De tweede generatie van de XC90 is in 2014 in de verkoop gegaan. Verkrijgbaar als vijf- of als zevenzitter wordt het vlaggenschip van Volvo standaard geleverd met een 8-traps automaat. Het topmodel van de XC90 serie is de T8 Recharge. Een 317 pk sterke benzinemotor wordt ondersteund door een elektromotor van 90 pk, gecombineerd goed voor een koppel van 640 Nm.
Na ruim 5000 km staat de boel weer thuis op de stoep. We zijn al eerder met de combi weg geweest, maar dit was de eerste echt grote reis.
Voluit heet het ding ‘XC90 T8 Twin Engine’, en zoals altijd in autoland denkt dat de lading niet. De auto heeft namelijk niet twee dezelfde motoren, maar twee totaal verschillende. Weg bij Volvo zijn de 5- en 6-cylinders. De voorwielen worden namelijk aangedreven door een 2-liter 4-cylinder benzine motor die voorzien is van zowel een turbo én een compressor. Het blok levert 320 pk en 400 Nm. Die 400 Nm zijn er over zo ongeveer het hele toerenbereik. De achterwielen worden aangedreven door een 87 pk elektromotor. Gecombineerd kan er dus 407pk en 640 Nm opgewekt worden.
De XC90 T8 is Scandinavisch design in een auto. Hij straalt rust, kracht, luxe, comfort en overzicht uit. Geen scherpe lijnen of overdreven sportieve looks, maar een ontwerp dat vertrouwen wekt. Het interieur is typisch Volvo: helder, minimalistisch en luxe. Echt Scandinavisch.
Lees ook: Benzineverbruik Volvo XC90
In ons testmodel troffen we een wit nappa-lederen interieur met massagestoelen en een panoramadak dat elk autoritje licht en lucht gaf. Wat direct opvalt als je rijdt? De rust. Zowel in de stad als op de snelweg is het binnenin muisstil. Mits je de kids niet meeneemt en de muziek uit de mega speakers uitzet. Je hoort amper wind- of motorgeluid, zelfs niet bij 150 km/u op de Duitse snelweg.
Wat ik vooral nice vind, is dat de Volvo XC90 T8 is uitgerust met geïntegreerde Google-diensten, waaronder Google Maps voor realtime navigatie. Zo hoef je dus niet te schakelen met je telefoon naar Apple CarPlay, wat overigens ook standaard aanwezig is.
Kenners van Volvo weten het al: de T8 betekent dat het model het hoogste vermogen heeft dat beschikbaar is, namelijk 455 pk en 640 Nm koppel. Hij sprint van 0 naar 100 km/u in 5,4 seconden. Het mooiste aan die cijfers is hoe nutteloos ze eigenlijk zijn. Bij een Volvo is vermogen prettig, maar grotendeels irrelevant; alles draait om comfort. Dat gezegd hebbende is de T8 de enige keuze als je voor de XC90 gaat.
Een cijfer dat wél belangrijk is: laadruimte. In de zevenzits configuratie heb je nog altijd 447 liter aan ruimte, genoeg voor het gezin, vriendjes van de kinderen, en die oude betrouwbare Labrador. Als de derde zitrij omlaag gaat, groeit de ruimte tot 1184 liter, met een fijne, vlakke laadvloer en geen drempel om over te spreken.
Nog steeds niet genoeg ruimte? Dan vragen we ons af wat je wilt vervoeren, maar we gaan ervan uit dat het zwaar is. Volvo ook, want de XC90 kan met een druk op de knop zichzelf laten zakken. Zo hoef je zware dingen niet meer zo hoog te tillen.
Lees ook: Yaris 2002: Brandstofverbruik
Het samenspel tussen deze twee is voortreffelijk. Eigenlijk heb je niet eens door wat voor type energiebron je onder de motorkap aanspreekt. Het overschakelen tussen deze twee motoren verloopt geruisloos. De achttrapsautomaat doet daarbij nog een duit in het zakje, waardoor een comfortabele reis van A naar B is gegarandeerd.
De combi weeg zo’n 4500 kg maar daar heeft de auto geen enkele moeite mee. Integendeel de klim bij Luik, de E42 door de Ardennen of zuidelijker de Pyreneeën over, het gaat fluitend met 100 km/u.
Op één van de langere Ardenne hellingen haalden eerst nog vrachtauto’s elkaar in. Dat laatste geldt helemaal op de vlakke weg. Als je vanachter een vrachtauto uitkomt en gas bijgeeft moet je echt opletten want voor dat je het weet rij je dik 115 of harder. Dat hoeft voor mij nou ook weer niet. 100 rijdt heerlijk en compleet rustig, de caravan is daarvoor ook gekeurd, dus is dat snel zat.
Er zijn mensen die vinden dat de XC90 toch minstens een 6-cylinder zou moeten hebben. Dan mag je natuurlijk vinden maar nodig is het niet. Waar de vorige XC90 - zeker de eerste jaren - vermogen te kort kwam, heeft de nieuwe er voldoende. Ook het geluid mis ik niet, want er is amper geluid.
Bij de vorige XC90 had je nog wel’es wat last van ‘kwispelen’. Vooral de Fransen rijden met verlengde bestelbussen mét verhoogd dak. Als zo’n ding met 130 voorbij komt dan voelde je, door de luchtdruk, de caravan aan de achterzijde een stapje opzij doen.
Lees ook: Alles over de Opel Combo Diesel
Zodra je een caravan aankoppelt, gebeurd er van alles in de auto: zo wordt het dodehoek waarschuwingssysteem automatisch uitgeschakeld en wordt de caravan aan de lampencontrole toegevoegd. Ook de bordensignalering wijzigt. In Franrijk en Spanje is er voor aanhangers soms een snelheidsbegrenzing helling afwaarts. Dat wordt keurig met een aanhanger-onderbord op het display getoond.
Ook adaptive cruise-control lijkt wat behouden te reageren, het remt eerder af en lijkt meer afstand te houden. Het is de eerste auto voor me met automaat, en ook dat bevalt goed. Aan de nieuwe 8-traps automaat kun je niets instellen, het enige knopje is de P, maar dat blijkt ook niet nodig. Op hellingen schakelt de automaat goed terug. Waar ik zelf met de hand zou terugschakelen, doet de automaat het ook. Op de vlakke weg neet de automaat ook een standje terug, dus de 7 ipv de 8.
De T8 heeft een hele serie drive-modes in huis. Die regelen niet alleen de samenwerking tussen beide motoren maar stellen bijvoorbeeld ook de besturing, de luchtvering, en demping anders af. In principe is de ‘Power Mode’ het meest geschikt. Deze stelt de luchtvering en demping wat stugger af, daardoor wordt de caravan het best op z’n plek gehouden. Omdat mijn caravan erg stabiel is, heb ik continu in de comfortabele hybridestand gereden.
Nu ook voor het eerst de AWD-stand kunnen uitproberen. Beide motoren werken dan samen om 4x4-aandrijving te krijgen. Zo stonden we op een camping met een stijl en kronkelig grindpad. Door het grillige karakter kon je geen snelheid maken of houden. De auto reed moeiteloos vanuit stilstand, en heel gecontroleerd, naar boven.
Is hybride met een caravan te combineren? Nou, nog niet dus. Je rijdt gewoon met de benzinemotor. Natuurlijk, bij het wegrijden werkt de e-tractie even mee, dat is erg gunstig in stadsritten, maar met de caravan is het toch vooral ook afstand afleggen. De hybride aandrijving ingeschakeld laten, zorgt er alleen maar voor dat de accu na 10 km helemaal leeg is.
En handig is het zodra je op een camping aankomt. Dankzij het koppel van de elektromotor kun je heel rustig en beheerst de caravan naar z’n plek brengen. Dat levert ook een raar effect omdat wandelaars die je achterop rijdt, je niet horen. Vaak merken ze door anderen dat er ‘iets’ aan de hand is. Verder is er de fun factor die in bijvoorbeeld Franrijk goed werkt. Daar dieselt iedereen. Bij een rood stoplicht komen auto’s naast je staan, want wie gaat er achter een caravan staan? In de powermode maakt de aandrijving van het volledige koppel gebruik. Voordat de diesel bij het zebrapad is, is de combi al over het kruispunt heen. De snelheid is dan zo’n 30 km uur, en dan laat ik het gas los. Je bent immers met 4,5 T onderweg en dat vraagt vooral om beheersing.
Het verbruik komt op zo’n 12,9 l/100km en dat is simpel erg netjes.
De Volvo is een auto die het meest in zijn element is op de snelweg. Daar valt de grootte enigszins mee vergeleken met vrachtverkeer. Het enorme panoramadak op onze auto draagt goed bij aan het gevoel van ruimte in de cabine. Dankzij de optionele luchtvering is het comfort uitstekend. De auto zweeft over de weg, zoals je dat zou verwachten van een zwevend tapijt. Hobbels in de weg merk je nauwelijks op, en als je ze wel opmerkt, besef je ineens dat het een dusdanig grote hobbel was dat die veel harder had moeten aankomen. Dit betekent ook dat bochten een vreemd iets zijn voor de XC90.
De auto helt over als de Eiffeltoren op een winderige dag. Nemen we dat de Volvo kwalijk? Nee, zeker niet. Sterker nog: het draagt bij aan het karakter van de auto. De elektrische stuurbekrachtiging is zeer licht, in het begin zelfs iets te licht. De overbrenging is ook erg kort. Bij een auto van dit formaat verwacht je veel te moeten sturen, maar vanwege het stuurmechanisme in deze grote SUV is dat absoluut niet het geval.
Via het infotainmentscherm kun je bladeren door de verschillende rijmodi. De keuzes zijn uitgebreid en omvatten:
- Hybride: Normale rijstand voor de Volvo. Soepele schakeling tussen de elektromotor, en verbrandingsmotor. De auto voelt ontspannen.
- Pure: Volledig elektrisch. Volvo claimt 71 km. We hebben nooit meer dan 58 km gezien.
- Power: De vering gaat omlaag, het sturen wordt iets zwaarder en de interne verbrandingsmotor doet meer zijn best. Een goed uitgevoerde modus, eentje die de XC90 niet staat.
- Constant AWD: Permanent vierwielaandrijving.
Zelfs na een korte rit met de Volvo merkten we dat de Hybride-modus het prettigst is voor normaal gebruik. Logisch, zou je denken, maar dat komt door een onverwachte invloed. De verbrandingsmotor, die bijspringt wanneer nodig, laadt de accu op of houdt deze op hetzelfde niveau, afhankelijk van wat de gebruiker wil. Daardoor voelt de Hybride-stand natuurlijk aan. Ook het schakelen van de motor in deze stand voelt normaal aan. De overige modi, vooral de “Power”-modus, voelen geforceerd, alsof je een mammoet sportschoenen aantrekt (als dat mogelijk zou zijn natuurlijk).
De dagen van grote, schadelijke auto’s lijken voorbij te zijn, althans dat bewijst Volvo met de XC90. Volgens het Zweedse merk moet het verbruik op 1,2 liter per 100 km liggen, natuurlijk bij normaal gebruik met een voldoende opgeladen accupakket. Dit is een claim die we nooit hebben gehaald. Zoals bij elke auto tegenwoordig, laat de kolossus je zien wat je verbruik is geweest. Bij normaal gebruik in de Hybride-stand was dat gemiddeld 2,2 liter per 100 km. Meer dan geclaimd, ja, maar met die cijfers kunnen we onmogelijk ontevreden zijn.
Mocht je je afvragen wat het verbruik is als er voornamelijk gebruik wordt gemaakt van de verbrandingsmotor? Wij ook, het kwam uit op 9,9 liter per 100 km, oftewel ongeveer 1 op 10.
Als je net zoveel van muziek houdt als ondergetekende. Dan heeft Volvo ook aan jou gedacht. Het Bowers & Wilkins-audiosysteem is magnifiek: 1410 watt aan audioperfectie, de tonen, klanken, bas en algehele kwaliteit van het systeem zijn van een niveau waar menig concurrent niet aan kan tippen. Het kost €1000,- als losse optie.
Als je twee opties mag kiezen op je Volvo XC90, laat de tweede optie dan het luchtveringssysteem zijn. Zoals we al schreven, is het actieve luchtveringssysteem met Four-C uit de kunst. Het is alsof je zweeft boven de weg in plaats van dat je erop rijdt.
Nu ben ik me ervan bewust dat ik als autojournalist zou moeten zeggen dat een auto die 5 mm boven de grond hangt het beste is, en dat de motor verbonden moet zijn met je ruggengraat… Het comfort in de Volvo is echter precies het tegenovergestelde.
Bijna alle nieuwe auto’s die ik rijd, hebben het: adaptieve koplampen. Koplampen die, afhankelijk van tegenliggers, het lichtbeeld aanpassen zodat je meer zicht hebt zonder andere weggebruikers te verblinden. In de meeste gevallen zijn die toepassingen prima, maar zelden zo goed doordacht als in de Volvo.
De bewegingen die het lichtbeeld maakt tijdens het aanpassen, voelen ontzettend natuurlijk aan. In de meeste auto’s wordt het licht bijgesteld in de vorm van blokken, waarbij een blok ineens wegvalt of verschijnt. De Volvo gebruikt vloeiende bewegingen, een simpel detail dat makkelijk over het hoofd wordt gezien. Het verschil is dat je nooit verrast wordt door je eigen lampen. Het spontaan wegvallen van een lichtblok kan soms onaangenaam zijn. Door het in een vloeiende beweging te doen, passen je ogen zich samen met het lichtbeeld aan, waardoor je altijd maximaal zicht hebt.
Wat vooral opvalt door het comfort van de rit, is hoe stug de stoelen zijn. De ondersteuning is niet overal in de zitting even prettig, en bovendien houden de stoelen je ook niet stevig op je plek, waardoor je vaker dan gewenst naar links en rechts schuift tijdens je rit.
Een SUV is inherent een offroad-geschikte auto, iets dat wordt bevestigd door de offroad-modus.
Volvo XC90 T8 duurtester: plus- en minpunten
Jammer is dat veel oppervlakken in de Volvo gemakkelijk krassen of vegen oplopen. Zelfs als je amper iets raakt, bijvoorbeeld met je schoen tijdens het instappen, of al door iets neer te zetten op de bijrijdersstoel er gelijk een veeg of kras lijkt te ontstaan. Een schrik die je niet snel vergeet, maar wel eentje die je vaak opnieuw tegenkomt. Gelukkig zijn de vegen ook weer makkelijk weg te halen met een vochtige doek, wat het probleem eenvoudig oplosbaar maakt. De rest van het interieur is erg prettig, fijn afgewerkt met metaal, leer en hoogwaardig plastic.
Het is een klein probleem, maar vervelend voor een kleintje: de Volvo XC90 T8 Recharge heeft zonder twijfel de hoogste motorkap die ik ooit heb meegemaakt in welke auto dan ook. Nu kan ik veel grappen maken over dat ik te klein ben en de auto een normaal formaat heeft, maar het feit blijft: iemand van 1,89 meter kon, volledig uitgestrekt, niet bij de motorkap toen hij voor de auto stond en de motorkap omhoog was. Het heeft het voordeel dat toegang tot de motorruimte gemakkelijk is. Door het dunne materiaal waar de motorkap van is gemaakt, was ik behoorlijk bang deze te vervormen tijdens het sluiten. Zelfs voor grote mensen is dit erg hoog.
Onze testauto was van de zogenaamde “Ultra”-specificatie, wat eigenlijk betekent dat het de meest luxe uitvoering is. Dit omvat zaken zoals een zwarte hemelbekleding, head-up display en een panoramadak. Bovendien is de merkidentiteit bij Volvo nog altijd zeer aanwezig.
De consumentenadviesprijs van de auto zoals wij hem reden, was een indrukwekkende €108.116. Erg veel geld? Ja. Te veel geld? Nee. Een vergelijkbare en vergelijkbaar uitgeruste BMW X5 kost ruim €40.000 meer. Het verschil zit hem in het feit dat de Volvo meer ruimte heeft, een derde zitrij en een beter audiosysteem.
Een conclusie trekken over de Volvo XC90 is erg makkelijk, merkvoorkeur terzijde. De XC90 is een auto die je wilt voor een roadtrip door Europa. Lange ritten worden heerlijk, en aan het einde kun je makkelijk het nieuwe album van Sabrina Carpenter meezingen.
Grappen terzijde: het vlekgevoelige interieur en de hoge motorkap zijn vervelend, maar die punten maken de Volvo XC90 nog geen slechte keuze.
Verbruik in de praktijk:
- Rijdt je veel korte afstanden (minder dan 30 km) en kan je regelmatig opladen dan is 1 op 25 makkelijk te halen.
- Rijdt je veel snelwegkilometers denk dan eerder aan 1:10.
- Gemiddeld verbruik over 37.000 km is ca 7,6 l/100km.
- Zeker boven de 120-130 gaat het verbruik fors omhoog, bij 145 kmh rond de 1 : 7 -7,5 en dat zit je rond de 300 km echt op 3/4 leeg.
Ook de mild hybrid versies van de XC60 en XC90 nu ook nog meer comfort. De nieuwe shift-by-wire transmissie met acht versnellingen kan meer trekkracht overbrengen in lagere versnellingen en is geoptimaliseerd voor efficiëntie met nieuwe overbrengingsverhoudingen en schakelkarakteristieken. Daarnaast werkt het nieuwe camera- en radargestuurde start-stop systeem zo soepel dat in langzaam rijdend en stilstaand verkeer niet merkbaar is dat het systeem de motor uit- en inschakelt.
Alle nieuwe mild hybrid uitvoeringen (benzine en diesel) krijgen de aanduiding B (wat staat voor ‘Brake Energy Regeneration’). De T staat voor de benzine-uitvoeringen zonder mild hybrid en de plug-in hybrid (met toevoeging Twin Engine). De D-versies zijn de dieseluitvoeringen zonder elektrische ondersteuning. In de toekomst gebruikt Volvo de P (voor Pure) voor volledig elektrisch aangedreven modellen.
De XC60 is er nu ook als T4, met 140 kW (190 pk) vermogen en 300 Nm koppel. Deze motorvariant is er vanaf € 54.995 in de nieuwe Momentum-uitvoering, die voorzien is van onder meer led-koplampen, lichtmetalen 18-inch wielen, een 12,3-inch instrumentenpaneel en een 9-inch touchscreen, een uitgebreid City Safety-systeem, het High Performance Audio-systeem met tien speakers en dual zone airconditioning.