Ontdek de Verborgen Waarheid over Sarcoïdose: Oorzaken, Symptomen en Effectieve Behandelingen

Sarcoïdose is een ziekte van het afweersysteem waarbij ontstekingen ontstaan in verschillende organen van het lichaam. Vroeger werd het ook wel Besnier-Boeck (Schaumann) genoemd.

Microscopische weergave van een granuloom bij sarcoïdose

Wat is Sarcoïdose?

Bij sarcoïdose kunnen er in verschillende organen van het lichaam ontstekingen voorkomen. Door een onbekende oorzaak ontstaan ontstekingen in bijvoorbeeld de longen, huid, hart, zenuwstelsel, ogen of gewrichten. Afweercellen (witte bloedlichaampjes) hopen zich op in organen of lymfeklieren en kunnen klachten geven. Deze opeenhopingen noemen we granulomen.

Sarcoïdose is een zeldzame ziekte die jaarlijks bij zo'n 2000 mensen wordt vastgesteld. De diagnose wordt het meest gesteld bij mensen tussen de 20 en 40 jaar, en even vaak bij mannen als bij vrouwen. Meestal komt sarcoïdose voor in de longen (90%). Andere organen organen waar sarcoïdose kan voorkomen zijn lymfeklieren, ogen, huid, centrale zenuwstelsel, hart, gewrichten of botten.

Sarcoïdose is een systeemaandoening (net zoiets als een auto-immuunziekte), waarbij je eigen afweersysteem in verweer komt tegen vermeende kwaadaardige cellen. Wat er dan gebeurt is nogal technisch; de witte bloedcellen die worden weggestuurd hebben niets te doen bij aankomst, en sterven af. Zij klonteren samen en vormen daarbij zogenaamde granulomen, wat weer kan leiden tot littekenweefsel. Dit proces kan overal in het lichaam voorkomen, en sarcoïdose komt in meerdere varianten. Het komt het meest in longen en ogen voor, maar ieder orgaan kan worden aangetast. Daarnaast is er de neurologische variant, die in je centrale zenuwstelsel tekeergaat, waarbij de hersenen ook niet worden gespaard.

Lees ook: Hoe auto afschrijving berekenen?

Oorzaken van Sarcoïdose

De oorzaak van sarcoïdose is niet bekend. De oorzaak is nog steeds niet duidelijk. Wel is bekend dat er sprake moet zijn van een erfelijke aanleg in combinatie met bepaalde omstandigheden en/of omgevingsfactoren. Blootstelling aan bepaalde lichaamsvreemde stoffen kunnen bij daarvoor gevoelige personen een reactie van het afweersysteem veroorzaken met als gevolg granulomateuze afwijkingen die kenmerkend zijn voor sarcoïdose.

Stoffen waarvan bekend is dat ze een dergelijke reactie kunnen veroorzaken zijn: metalen, zoals beryllium, aluminium, titanium, en zirkonium. Er zijn geen eenduidige bewijzen, maar ook ander stoffen lijken een rol te spelen bij het ontstaan van sarcoïdose. Voorbeelden zijn: glaswol, rockwool, steenstof, talk, krijt, meel, etc.

Symptomen van Sarcoïdose

Bij sarcoïdose kunt u op verschillende plekken in uw lichaam ontstekingen krijgen. Op die plekken zitten veel witte bloedcellen. Meestal ontstaan deze ontstekingen in de longen. Welke klachten u krijgt, hangt af van de plek waar de ontstekingen of littekens zitten. Zitten ze in de longen, dan kunt u bijvoorbeeld snel hijgen als u iets doet, benauwd zijn en hoesten. Als de ziekte langzaam ontstaat, duren de klachten vaak langer.

Er zijn twee vormen: acute sarcoïdose en chronische sarcoïdose. Deze vorm wordt ook wel de ziekte van Löfgren genoemd. De klachten komen voor op de plaats waar ontstekingen ontstaan. Vaak zijn dit de lymfeknopen of longen. In het laatste geval kunt u last krijgen van kortademigheid, vooral bij inspanning. Van ontstekingen in de lymfeknopen merkt u meestal niet zoveel. Daarnaast kunnen huidklachten voorkomen zoals pijnlijke paarsrode vlekken en verdikte plakken aan beide scheenbenen en onderarmen. Ook kunnen gewrichtsontstekingen ontstaan, meestal in één of beide enkels.

Bij chronische sarcoïdose komen de klachten geleidelijk op. De eerste symptomen zijn vaak kortademigheid en een aanhoudend hoestje. Er is dan sprake van een ontsteking in de longen. Ook bij de chronische vorm kunnen in verschillende organen en weefsels klachten ontstaan, bijvoorbeeld in de huid, ogen en de gewrichten.

Lees ook: Vind de perfecte autodealer in Huizen

Specifieke Manifestaties van Sarcoïdose

Longsarcoïdose: Er kan kortademigheid optreden, er kunnen hoestklachten optreden. Tevens kan er pijn op de borst ontstaan en een strak gevoel rondom de borstkast. Dit zijn de meest voorkomende verschijnselen bij sarcoïdose. Uiteindelijk kan er bindweefselvorming of te wel fibrose ontstaan in de longen wat kan leiden tot ernstige ademhalingsproblemen in de vorm van verminderde zuurstofopname.
Neurosarcoïdose: Neurologische manifestaties van sarcoïdose worden bij slechts ongeveer 3-5% van de patiënten met sarcoïdose gevonden.
Dunne vezelneuropathie: Bij sarcoïdose komt deze aandoening van de dunne vezels relatief frequent voor. Dunne vezelneuropathie als complicatie van sarcoïdose wordt ook wel paraneurosarcoïdose genoemd. Aangezien klachten van dunne vezelneuropathie divers kunnen zijn, kan het moeilijk zijn de diagnose te stellen.

Symptomen van dunne vezelneuropathie

Verminderd gevoel in de huid
Pijn in de ledematen (vaak brandend of schietend)
Tintelingen
Intolerantie voor dekens op de benen
Transpiratie stoornissen (teveel of te weinig)
Veranderd ontlastingspatroon (diarree of juist obstipatie)
Plasstoornissen
Impotentie
Bloeddruk dalingen bij overeind komen (houdingsverandering)
Droge ogen
Droge mond

Diagnose van Sarcoïdose

Als de huisarts denkt dat u misschien sarcoïdose heeft, krijgt u een lichamelijk onderzoek. Vaak laat de huisarts een longfoto maken. U kunt ook een bloedonderzoek krijgen. Meestal zijn meer onderzoeken nodig. Soms wordt de diagnose vermoed op basis van hoe de huid eruit ziet. Vooral wanneer er al eerder bevestigt is dat er sprake is van sarcoïdose (bijvoorbeeld longsarcoïdose).

Behandeling van Sarcoïdose

Bij de meeste mensen gaat sarcoïdose vanzelf over. De meeste mensen hebben na een paar maanden tot 2 jaar geen klachten meer. Er is ook een soort sarcoïdose die niet over gaat. Dit heet chronische sarcoïdose. Er blijven dan ontstekingen ontstaan. Er komen ook littekens op de plekken waar de ontstekingen weg zijn. Dit kan klachten blijven geven.

Soms is er geen behandeling nodig bij sarcoïdose. Bijvoorbeeld als de klachten vanzelf over gaan. U blijft dan wel onder controle van een specialist. Meestal is dat een longarts. Die controleert of de ontstekingen niet erger worden.

Sarcoïdose is niet te genezen. Wel kunnen ontstekingsremmende pijnstillers de klachten verlichten. Sarcoïdose kan spontaan uit zichzelf genezen, maar een gedeelte van de patiënten heeft een chronisch beloop. Cutane sarcoïdose is niet gevaarlijk. Sarcoïdose elders in het lichaam kan wel voor (blijvende) schade zorgen.

Pijnstillers

U kunt pijnstillers nemen als u veel pijn heeft door sarcoïdose. slikken. U kunt voorkomen dat de pijn steeds terugkomt:

Lees ook: Elektrische Auto Pechhulp

Neem 2 paracetamol van 500 milligram.
Neem na 5 uur weer 2 paracetamol.
En zo verder, steeds om de 5 uur.

Ook kunt u pijnstillers, zoals ibuprofen, naproxen of diclofenac slikken. Bespreek met uw huisarts of u zo'n pijnstiller mag nemen. En hoe lang u deze gaat slikken.

Diclofenac is een ontstekingsremmende pijnstiller. Dit soort pijnstillers wordt ook wel NSAID's genoemd. Het werkt pijnstillend, ontstekingsremmend en koortsverlagend. Het is te gebruiken bij pijn waarbij ook sprake is van een ontsteking, zoals bij gewrichtspijn, reumatoïde artritis (ontsteking van de gewrichten), ziekte van Bechterew en jicht (ontsteking in uw gewricht). Bovendien bij koliekpijn, menstruatieklachten, zoals abnormaal vaginaal bloedverlies, migraine en hoofdpijn. Kijk voor meer informatie op Apotheek.nl.

Ibuprofen is een ontstekingsremmende pijnstiller. Dit soort pijnstillers wordt ook wel NSAID genoemd. Het werkt pijnstillend, ontstekingsremmend en koortsverlagend. Het is te gebruiken bij pijn waarbij ook sprake is van een ontsteking, zoals bij gewrichtspijn, reumatoïde artritis, ziekte van Bechterew en jicht. Bovendien bij migraine, hoofdpijn en menstruatieklachten, zoals abnormaal vaginaal bloedverlies. Kijk voor meer informatie op Apotheek.nl.

Naproxen is een ontstekingsremmende pijnstiller. Dit soort pijnstillers wordt ook wel NSAID genoemd. Het werkt pijnstillend, ontstekingsremmend en koortsverlagend. Het is te gebruiken bij pijn waarbij ook sprake is van een ontsteking, zoals bij gewrichtspijn. Ook bij ontstekingen van de gewrichten zoals reumatoïde artritis, ziekte van Bechterew en jicht. Bovendien bij koliekpijn, hoofdpijn, migraine en menstruatieklachten, zoals abnormaal vaginaal bloedverlies. Kijk voor meer informatie op Apotheek.nl.

Ontstekingen remmen

Soms zijn medicijnen nodig die uw afweer minder maken. Dit is bijvoorbeeld als u ontstekingen heeft in uw hart, ogen of zenuwstelsel. Ze worden ook biologicals genoemd. Deze medicijnen remmen of veranderen bepaalde stofjes die ontstekingen geven. Een reuma-specialist of longarts kan deze medicijnen voorschrijven. Ze kunnen veel bijwerkingen geven.

Infliximab onderdrukt afweerreacties van het lichaam. Het hoort tot de TNF-alfa-remmers, dat zijn medicijnen tegen ontstekingen. Infliximab is een zogenaamde biological. Kijk voor meer informatie op Apotheek.nl.

Prednisolon is een bijnierschorshormoon, ook wel corticosteroïd genoemd. Bijnierschorshormonen remmen ontstekingen en overgevoeligheidsreacties. Ze zijn ook nodig om energie, mineralen en zouten vrij te maken en op te slaan.

Artsen schrijven prednisolon voor bij: ziektes met ernstige ontstekingen. Bijvoorbeeld luchtwegontstekingen (zoals astma, COPD en sarcoïdose), reumatische ziektes (zoals reuma, polymyalgie en jichtaanvallen), darmziekten (namelijk colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn), het syndroom van Sjögren, bepaalde oogontstekingen, clusterhoofdpijn, lupus erythematodes (LE), ernstige huidontstekingen (zoals bij lepra en lichtovergevoeligheid), bepaalde bloedziekten (zoals de bloedstollingsziekte ITP), ernstige allergische reacties, Bellverlamming (een vorm van gezichtsverlamming), netelroos en nierziektes (zoals het nefrotisch syndroom).

Bij ontstekingsziekten wordt het op verschillende manieren gebruikt. In een hoge dosering voor een paar dagen tot weken (stootkuur). En in een lagere dosering voor meerdere maanden (langdurige behandeling). Artsen schrijven het meestal voor als stootkuur.

Prednisolon wordt ook gebruikt om afstotingsreacties tegen te gaan. Dit wordt gedaan na orgaantransplantaties en als onderdeel van een behandeling bij kanker. Ook wordt het gebruikt om een tekort aan lichaamseigen bijnierschorshormonen aan te vullen. Kijk voor meer informatie op Apotheek.nl.

Prednison is een bijnierschorshormoon, ook wel corticosteroïd genoemd. Bijnierschorshormonen remmen ontstekingen en overgevoeligheidsreacties. Ze zijn ook nodig om energie, mineralen en zouten vrij te maken en op te slaan.

Artsen schrijven prednison voor bij: Ziektes met ernstige ontstekingen. Bijvoorbeeld luchtwegontstekingen (zoals COPD), reumatische aandoeningen (zoals reuma, polymyalgie en jichtaanvallen), darmziekten (namelijk colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn), het syndroom van Sjögren, bepaalde oogontstekingen, clusterhoofdpijn, lupus erythematodes (LE), ernstige huidontstekingen (zoals bij lepra), bepaalde bloedziekten (zoals de bloedstollingsziekte ITP), de ziekte van Duchenne (spierziekte), Bellverlamming (een vorm van gezichtsverlamming), bij nierziektes, zoals het nefrotisch syndroom en bij netelroos. Ook bij ontstekingen bij tuberculose (van het hartzakje en van de hersenen).

Bij ontstekingsziekten wordt het op verschillende manieren gebruikt: in een hoge dosering voor een paar dagen tot weken (stootkuur) en in een lagere dosering voor meerdere maanden (langdurige behandeling). Artsen schrijven het meestal voor als stootkuur.

Prednison wordt ook gebruikt om afstotingsreacties tegen te gaan. Na orgaantransplantaties en als onderdeel van een behandeling bij kanker. Ook wordt het gebruikt om een tekort aan lichaamseigen bijnierschorshormonen aan te vullen. Zoals bij de bijnierziekten de ziekte van Addison, de ziekte van Cushing en het adrenogenitaal syndroom. Kijk voor meer informatie op Apotheek.nl.

Sarcoïdose en UMC Utrecht

Het UMC Utrecht is een centrum in Nederland dat gespecialiseerd is in de behandeling van interstitiële longziekten (met name auto-immuungerelateerde interstitiële longziekten) en sarcoïdose. De longarts is vaak de hoofdbehandelaar van uw ziekte en monitort niet alleen de longen maar ook de andere organen.

Wij werken nauw samen met het ILD en sarcoïdose Expertise centrum in het St Antonius Ziekenhuis te Nieuwegein. In het UMC Utrecht werken we als longartsen en verpleegkundig specialisten ILD/sarcoïdose nauw samen in een team van reumatologen, immunologen, radiologen en pathologen, met regelmatige MDO’s, zodat de juiste diagnose gesteld wordt en de beste behandeling en begeleiding gegeven kan worden.

Veelgestelde vragen over Sarcoïdose

Omdat sarcoïdose niet zoveel voorkomt, zijn onderzoekers er nog niet helemaal uit hoe het precies met deze ziekte zit. Er is steeds meer bekend over sarcoïdose, de gevolgen en de behandeling van ervan. Over de oorzaak van sarcoïdose twijfelen wetenschappers nog. Waarom de ontstekingen in de weefsels of organen ontstaan, is nog een raadsel.

Er is wereldwijd nog meer onderzoek nodig om meer te weten te komen over deze zeldzame ziekte. Onderzoekers uit verschillende landen werken hierin nauw samen. Omdat de ziekte overal ter wereld zeldzaam is, bundelen zij op deze manier hun krachten.

Algemeen

Gaat sarcoïdose over? Ja, bij veel patiënten wel. Het is echter ook mogelijk dat het na verloop van tijd weer terugkomt of dat de ziekte niet over gaat maar langdurig stand houdt ondanks behandeling.
Is sarcoïdose besmettelijk? Ondanks dat de oorzaak van sarcoïdose niet bekend is, is er inmiddels wel aangetoond dat het niet door bacteriën, schimmels of virussen wordt veroorzaakt. Dat betekent dat sarcoïdose niet besmettelijk is.
Op welke leeftijd komt sarcoïdose voor, is er een verschil tussen mannen en vrouwen? Sarcoïdose kan op alle leeftijden voorkomen, maar op kinderleeftijd komt het zelden voor. Het begint over het algemeen op jong volwassen leeftijd. De grootste piek ligt tussen de 20 en 40 jaar. Bij vrouwen zien we een tweede wat kleinere piek na de overgang. Er is geen verschil aangetoond tussen mannen en vrouwen.
Wat is een multisysteemaandoening? Sarcoïdose kan één of meerdere organen aantasten, daarom wordt het ook wel een multisysteem aandoening genoemd.
Welke organen kunnen aangedaan zijn door sarcoïdose? In de meerderheid van de gevallen zijn de longen bij het ziekteproces betrokken. De ziekte kan zich tevens in de ogen, huid, lymfklieren, botten, gewrichten, hart, zenuwstelsel en andere interne organen presenteren. Dat is ook de reden waarom men sarcoïdose een multisysteem aandoening noemt.
Mag een sarcoïdosepatiënt bloeddonor of orgaandonor zijn? Dat is medisch gezien nog niet helemaal duidelijk, maar het wordt wel afgeraden.
Beïnvloedt sarcoïdose iemands slaappatroon? Ten gevolge van sarcoïdose kunnen de keelamandelen vergroot zijn. Tevens kunnen in allerlei spieren van het lichaam granulomen voorkomen. Door het gebruik van medicijnen, met name corticosteroïden (prednison), kan er ook spierzwakte ontstaan en overgewicht. Dit zijn allemaal factoren die mede kunnen leiden tot allerlei slaapproblemen waaronder een obstructief slaap apneu syndroom (het af en toe tijdelijk dichtklappen van de ademhalingswegen tijdens de slaap).

Lichaamsvreemde stoffen

Kan een tatoeage kwaad? Voor sarcoïdosepatiënten is het van belang dat ze het contact met lichaamsvreemde stoffen, indien mogelijk, trachten te vermijden omdat allerlei stoffen een prikkel kunnen zijn die aanzetten tot een granulomateuze reactie. Bij een tatoeage wordt een lichaamsvreemde stof geïnjecteerd. Dit kan bij daarvoor gevoelige mensen een granulomateuze reactie veroorzaken. Dit kan ook gebeuren in een litteken.
Kan ik een piercing nemen? Voor sarcoïdosepatiënten is het van belang dat ze het contact met lichaamsvreemde stoffen, indien mogelijk, trachten te vermijden omdat allerlei stoffen een prikkel kunnen zijn die aanzetten tot een granulomateuze reactie. Piercings bestaan uit metalen. Deze metalen kunnen bij daarvoor gevoelige persoenen granulomen induceren. Met name klierweefsel is hier gevoelig voor. Zo is het ontstaan van sarcoïdose wel eens geassocieerd met een piercing in de tepel bij een patiënt.
Hebben siliconen (borst)protheses invloed op sarcoïdose? Voor sarcoïdosepatiënten is het van belang dat ze het contact met lichaamsvreemde stoffen, indien mogelijk, trachten te vermijden omdat allerlei stoffen een prikkel kunnen zijn die aanzetten tot een granulomateuze reactie. Een voorbeeld van zo’n stof is siliconen. Het wordt sarcoïdosepatiënten daarom ook sterk afgeraden om siliconenborstprothese te laten plaatsen. Te meer ook aangezien deze kunnen gaan lekken en regelmatig vermoeidheidsklachten veroorzaken.

Sporten

Kan ik sporten met sarcoïdose? Dat is heel verschillend. Er zijn sarcoïdosepatiënten die zonder problemen kunnen sporten zonder en achteraf last te krijgen van de inspanning, maar voor anderen is het doen van de boodschappen al een enorme inspanning. Het is in elk geval ontzettend belangrijk om te blijven bewegen en daarnaast ook naar de grenzen van je lichaam te luisteren. De soort beweging en de mate waarin moeten wel passen bij je belastbaarheid. Vaak zal dit gebeuren onder begeleiding van een (long)fysiotherapeut.
Krijg ik fysiotherapie vergoed? Voor sarcoïdose waarbij sprake is van een ventilatoire beperking en/of een diffusiestoornis geldt een zogenaamde chronische indicatie voor fysiotherapie. Dat betekent dat deze behandelingen vanaf de 20e behandeling vergoed worden uit uw basisverzekering. Voor behandelingen vanuit de basisverzekering geldt wel het eigen risico als dat nog niet (volledig) is verbruikt. De fysiotherapeut kan daarvoor een machtiging aanvragen bij de zorgverzekeraar.

Vruchtbaarheid en zwangerschap

Nu ik weet dat ik sarcoïdose heb, moet ik nu mijn kinderen laten testen? Sarcoïdose komt in een klein aantal van de gevallen familiair voor. Dat wil zeggen dat een familielid ook sarcoïdose heeft. In Nederland is dat naar schatting in 5-10% van de gevallen. Het is bekend dat de aanleg erfelijk is, maar dat wil nog niet zeggen dat kinderen of familieleden het dan ook krijgen. Er is op dit moment nog geen test voorhanden waarmee je de kans op het krijgen van sarcoïdose kunt voorspellen.
Heeft sarcoïdose invloed op de vruchtbaarheid? Sarcoïdose kan in alle organen van het lichaam voorkomen, dus ook de geslachtsorganen. Er zijn voorbeelden beschreven in de medische literatuur van patiënten die daardoor problemen hadden met zwanger worden, echter dit is heel zeldzaam.
Heeft sarcoïdose gevolgen voor een eventuele zwangerschap? In het algemeen is zwangerschap geen bezwaar voor sarcoïdosepatiënten. Het is zelfs zo dat ze zich meestal prima voelen tijdens een eventuele zwangerschap. Na de bevalling, meestal na ongeveer een half jaar kan de sarcoïdose weer actiever worden. Als patiënten medicijnen gebruiken is het goed vooraf met de behandelend arts te overleggen of zwangerschap geen bezwaar is of dat eerst de medicatie dient te orden afgebouwd. Dit geldt overigens ook voor mannen die bijvoorbeeld methotrexaat gebruiken.
Mag een sarcoïdosepatiënte borstvoeding geven? Ja, maar eventuele medicatie kan wel een reden zijn om dat niet te doen. Informeer er naar bij uw arts.

Over medicatie

Sarcoïdose behoeft lang niet altijd medicamenteuze behandeling. Indien dat wel het geval is, zijn er meerdere mogelijkheden. De medicatie geneest de sarcoïdose overigens niet, het onderdrukt de ontstekingen. De eerste keus behandeling bestaat uit corticosteroïden, zoals prednison. Als tweede keus zijn middelen die het immuunsysteem onderdrukken aangewezen, zoals bij voorbeeld methotrexaat (MTX). De derde keus zijn de zogenaamde biologicals, middelen die TNF-α blokkeren en op die manier het ontstekingsproces remmen.

Methotrexaat

Waarom wordt er naast MTX ook foliumzuur voorgeschreven? Foliumzuur vermindert de kans op bijwerkingen van MTX. Omdat het echter ook de effectiviteit van MTX kan verminderen wordt geadviseerd om MTX en foliumzuur nooit op dezelfde dag in te nemen.
Wat kan ik tegen die bijwerkingen doen? In de meeste gevallen is het probleem van bijwerkingen op te lossen door de dosis over 2 of 3 tijdstippen binnen 24 uur te verdelen. Soms is het nodig om de dosering van de MTX iets te verminderen.
Mag ik tijdens het gebruik van MTX zwanger worden? MTX is schadelijk voor het ongeboren kind, vooral in de eerste 3 maanden van de zwangerschap. Zowel mannen als vrouwen wordt met klem aangeraden zwangerschap te voorkomen tijdens het gebruik van MTX en gedurende 6 maanden erna. Het advies is dan ook om tijdens de behandeling met MTX een adequaat anticonceptiemiddel te gebruiken.
Mag ik borstvoeding geven tijdens het gebruik van MTX? Nee, dat wordt ten zeerste afgeraden.
Mag ik tijdens het gebruik van MTX alles eten? Melk en voedsel met melkproducten verminderen de opname van MTX. Gebruik daarom vanaf 2 uur voor tot 1 uur na inname van de tabletten geen melk of melkproducten. Deze waarschuwing geldt niet als u MTX per injectie krijgt toegediend.
Wat moet ik doen bij braken en/of diarree? Als u binnen 2 uur na inname gebraakt heeft, raadpleeg dan uw arts. Deze kan u vertellen of u nieuwe tabletten moet innemen of dat dit niet nodig is.

Biologicals

Wie komen er in aanmerking voor een behandeling met biologicals of biosimilars? Mensen die lijden aan een ernstige vorm van chronische sarcoïdose, die niet of onvoldoende te behandelen is met eerstelijns of tweedelijns medicatie. Bovendien kunnen extreme niet beheersbare vermoeidheid, een slechte kwaliteit van leven en ernstige paraneurosarcoïdose een indicatie zijn. Sarcoïdosepatiënten met uveïtis kunnen soms ook in aanmerking komen voor een behandeling met Adalimumab.
Wie komen er zeker niet in aanmerking voor een behandeling met biologicals of biosimilars? Patiënten met tuberculose, eerder doorgemaakte tuberculose, chronische infecties, en patiënten lijdend aan ernstig hartfalen komen niet voor een behandeling met Infliximab of Adalimumab in aanmerking. Ook mensen die in het verleden kanker hebben gehad, komen niet in aanmerking. Men adviseert om tot 10 jaar na curatieve behandeling (behandeling gericht op genezing) te wachten alvorens men kan starten met anti TNF- α therapie. Patiënten met een overgevoeligheid voor muizeneiwit, komen niet voor Infliximab in aanmerking.
Mag ik zwanger raken tijdens het gebruik van biologicals? Het wordt afgeraden om zwanger te worden tot 6 maanden na de laatste gift bij Infliximab en tot 5 maanden na de laatste gift Adalim...

Sarcoïdose: Oorzaken, Symptomen en Behandeling