Ik ben een groot autosportfan en kijk graag naar films over dit onderwerp. Na het zien van de trailer van 'Ford v Ferrari' wist ik meteen dat ik deze film moest zien!
De film, die in Nederland uitkwam onder de titel Le Mans ’66, vertelt het verhaal van de intense rivaliteit tussen Ford en Ferrari in de jaren zestig. Nadat de overname van Ferrari door Ford in 1963 niet doorging, moest en zou Ford Ferrari op haar Europese thuisgrond verslaan. En wel in de belangrijkste race van allemaal: de 24 uur van Le Mans.
Het Begin van de Rivaliteit
Ferrari verkeerde begin jaren ’60 in zwaar financieel weer en Ford wilde populariteit winnen in Europa. Om deze populariteit te winnen, wil Ford gaan racen in Europa. En wat is er dan beter dan het best presterende merk met bijbehorend raceteam overnemen? Ford doet een bod op Ferrari, Enzo Ferrari gaat hier in eerste instantie mee akkoord en in 1963 reist een hele delegatie directieleden van Ford naar Maranello om de deal te tekenen.
Dit lijkt goed te gaan, totdat blijkt dat Enzo Ferrari niet meer de volledige controle heeft over zijn raceteam. Enzo barst in woede uit, scheldt de Ford-directieleden de huid vol en vertrekt.
De ontstaansgeschiedenis van de Ford GT40 is er zo eentje, een haast kinderachtige ruzie tussen twee autofabrikanten wordt uiteindelijk uitgevochten op het asfalt van Le Mans. De prijs blijkt hoog: vele miljoenen verdwijnen er in een wedstrijdje tussen twee grijze mannen die hun naam op auto's en fabrieken hebben staan, maar willen bewijzen dat ze de grootste hebben. Het is een david-en-goliathverhaal.
Lees ook: Ford Garages: Nederland en Antwerpen
De Rol van Carroll Shelby en Ken Miles
Om dit haast onmogelijke doel te bewerkstelligen wordt Carroll Shelby aan boord gehaald. Shelby heeft immers zelf eind jaren ‘50 voor Aston Martin als coureur de 24 uur van Le Mans gewonnen. Hij krijgt 90 dagen de tijd om een raceauto te bouwen - geld was geen probleem. Carroll Shelby benaderde een oude bekende: Ken Miles. Shelby weet dat Miles de aangewezen persoon is om hem te helpen bij het ontwikkelen van een raceauto.
Miles verklaart Shelby voor gek, maar de twee gaan toch aan het werk. Op een uit Engeland overgevlogen chassis krijgt de raceauto zijn vorm en eigenschappen. Monteur en coureur Miles weet hoe hij de GT40 kan verbeteren en sneller kan laten rijden.
We krijgen een kijkje in de keuken van de moeilijkheden waar Shelby en Miles tegenaan lopen tijdens de bouw van de raceauto en de testritten. Intussen lopen de spanningen tussen Ford en Carroll Shelby soms hoog op, maar met lef van Shelby komt hij heel ver. Miles weet precies wat er nodig is om de auto sneller en beter te maken.
Het was dan ook voor hem teleurstellend, dat de communicatie-bobo’s van Ford hadden besloten, dat Miles in ’64 niet mee mocht racen in Le Mans. Ferrari won de race in dat jaar, maar Ford had met zijn GT40 de toon gezet en de snelste ronde gereden.
Shelby zorgt er na een verhitte discussie met Mr. Ford himself voor, dat Miles in 1966 wel mee mag naar Le Mans. Miles zou hiervoor wel de 24 uurs race in Daytona moeten winnen. Miles weet door in de laatste ronde naast de nummer 1 te komen en door een nipte voorsprong en een fotofinish deze race te winnen.
Lees ook: Kuga Problemen en Oplossingen
Dus, Miles mag mee naar Le Mans!
De film vertelt het waargebeurde verhaal van de 24 uur van Le Mans in 1966. Uit de film kun je ook een aantal belangrijke lessen leren. Je ziet dat Ford besluit om mee te gaan doen aan de 24 uur van Le Mans. Het probleem? Ze hebben geen raceauto. Daarom wordt Carrol Shelby ingehuurd om een raceauto te gaan bouwen.
Belangrijke lessen uit de film:
- Snelle doorlooptijd: In 90 dagen de race-auto ontwikkelen én het race-team vormen.
- Bureaucratie: Tijdens de film wordt mooi geïllustreerd hoe grote bedrijven soms bureaucratische rompslompen zijn geworden.
- Verspilling: Hoe meer ‘handen’ er aan een beslissing zitten, hoe meer verspilling in het proces.
Ford v Ferrari / Miles vs Bandini Scene
De Race in Le Mans
Dan is het moment daar, 18 juni 1966, de start van de 24 uur van Le Mans. En niemand minder dan Henry Ford II himself heeft de eer om de vlag te mogen laten zakken en de race te starten. Wat volgt zijn de meest fantastische racebeelden denkbaar.
Na een zware race liggen kort voor de finish de drie GT40’s op de plekken 1, 2 en 3. Ford’s marketing man Leo Beebe besluit hierop, dat het mooi zou zijn als alle drie de GT40’s tegelijkertijd over de finish te laten komen. Shelby deelt dit mee aan Miles (op dat moment op de eerste plaats in de race), maar vertelt hem erbij dat hij met de aanwijzing mag doen wat hij wil: opvolgen of juist negeren.
Tijdens de laatste ronde besluit Miles iets tempo terug te nemen om zo de twee andere GT40 langszij te laten komen. De drie GT40’s komen dan ook tegelijk over de finish. Miles, Shelby en de rest van het team van Ford kunnen hun geluk niet op, na drie jaar is het eindelijk gelukt, Ferrari verslaan op haar thuisgrond in de 24 uur van Le Mans!
Lees ook: Verlaten Ford garage
Op 19 juni 1966 kwamen drie autocoureurs tegelijk over de finish van ’s werelds meest prestigieuze race, de 24 uur van Le Mans, na een hachelijk etmaal achter het stuur. Hiermee behaalden de VS de 1e, 2e en 3e plaats op Le Mans, een race die de Amerikanen nog nooit hadden weten te winnen. De zege stootte de Italiaanse rivaal Ferrari van de troon en maakte de VS tot een serieuze partij bij de 24 uur van Le Mans. De volgende vier jaar wonnen de iconische GT40-sportwagens van Ford goud in de Europese race.
De overwinning heeft voor Miles echter een bittere nasmaak, de GT40 die als tweede over de finish kwam, blijkt namelijk een langere afstand afgelegd te hebben omdat deze verder naar achter in het veld gestart is.
Tragische Afloop
Desondanks bouwen Shelby en Miles na deze geweldige overwinning verder aan de GT40. De raceauto kan nog beter en sneller. Helaas slaat het noodlot toe en verongelukt Miles tijdens het testen van de GT40. De film eindigt met Shelby die terugkeert naar het huis van Miles, om de moersleutel naar Miles’ zoon te brengen.
Ken Miles kwam inderdaad om bij een Ford-testrit. Het is echter nooit bewezen dat een mechanisch defect het ongeluk veroorzaakte. Het staat in ieder geval vast dat de auto plotseling over de kop sloeg en in brand vloog en dat Miles er met 320 km/h uitgeslingerd werd. Hij was op slag dood.
Kritiekpunten op de Film
Zoals je in een echte Hollywood-productie zou verwachten volgden de verhaallijnen elkaar in rap tempo op en stonden ze zo nu en dan in contract met de realiteit. Gooide Ken Miles tijdens een race in Californië daadwerkelijk een steeksleutel naar Shelby? Hebben de twee ooit echt met gebalde vuisten tegenover elkaar gestaan? Hoe verloor Miles in Le Mans een voorsprong van meerdere ronden - was het sabotage van het management van Ford, dat wilde dat de andere rijders zouden winnen? Wat gebeurde er echt aan de finish?
Naast al dit positivisme is er één aspect dat mij steekt. Iets dat ik ook met andere autosportfilms heb: de racescènes zijn niet goed gefilmd. De inhaalmanoeuvres kloppen niet, vaak is er een overdreven groot snelheidsverschil. En de coureurs kijken naar elkaar, zien zelfs elkaars gelaatsuitdrukking. Dat versterkt weliswaar het dramatisch effect maar komt in het geheel niet overeen met de werkelijkheid. Ook het overdreven op- en terugschakelen en een deur die maar niet dicht wil dragen niet bij tot authentieke race-actie.
Toch over het algemeen een zeer onderhoudende film die de sfeer van autoracen in die tijd weet te benaderen.
Historische onnauwkeurigheden in de film:
| Filmgebeurtenis | Werkelijkheid |
|---|---|
| Gevecht tussen Shelby en Miles | Heeft nooit plaatsgevonden |
| Enzo Ferrari is aanwezig bij Le Mans | Was niet aanwezig |
Ondanks deze kleine afwijkingen van de werkelijkheid blijft 'Ford v Ferrari' een boeiende en vermakelijke film die de intense rivaliteit tussen Ford en Ferrari op een spectaculaire manier in beeld brengt. We hebben genoten van de film met alle Ford enthousiasten.