De film "Ford v Ferrari", in Europa beter bekend als "Le Mans '66", vertelt het merkwaardige, waargebeurde verhaal van de intense rivaliteit tussen de twee iconische autofabrikanten. Het is een verhaal van ambitie, innovatie en de menselijke wil om te winnen, gesitueerd tegen de achtergrond van de prestigieuze 24 uur van Le Mans race.
De Ontstaan van een Rivaliteit
De rivaliteit tussen Ford en Ferrari begon serieus halverwege de jaren 1960, toen Ford Ferrari wilde overnemen. De verkoop van sportauto’s verliep moeizaam, en in 1965 was Enzo Ferrari al ver in de onderhandelingen om zijn bedrijf aan Ford te verkopen.
De Italiaanse autofabrikant werd geleid door oprichter Enzo Ferrari, die even arrogant als opvliegend was. De voormalige coureur was geobsedeerd door autosport, en tussen 1960 en 1965 won Ferrari als eerste ooit zes Le Mans-races achter elkaar.
Maar toen de definitieve handtekening zou worden gezet, ging het mis. In het contract stond dat Ford ook het succesvolle Formule 1-team Scuderia Ferrari van de autofabrikant zou overnemen. En dat zag Enzo Ferrari helemaal niet zitten.
‘Je werkt in een grote, lelijke fabriek en maakt grote, lelijke auto’s,’ schreeuwde hij in het Italiaans, en hij noemde Ford-directeur Henry Ford II een ‘dikke, koppige idioot’.
Lees ook: Ford Garages: Nederland en Antwerpen
De deal ketste af en er ontstond een felle rivaliteit. Henry Ford was vastbesloten om Ferrari het nakijken te geven bij de komende Le Mans. ‘We gaan die klootzak verslaan op het circuit!’ zei hij tegen zijn werknemers.
Het stuklopen van de onderhandelingen wordt uiterst waarheidsgetrouw weergegeven in Ford v Ferrari - tot de beledigingen van Enzo Ferrari aan het adres van Ford aan toe.
De Geboorte van de GT40
Om dit haast onmogelijke doel te bewerkstelligen wordt Carroll Shelby aan boord gehaald. In een razend tempo vertelt de film hoe Ford de voormalige Amerikaanse Le Mans-winnaar Carroll Shelby inhuurt om een raceauto te ontwerpen die Ferrari kan verslaan. Shelby heeft immers zelf eind jaren ‘50 voor Aston Martin als coureur de 24 uur van Le Mans gewonnen. Hij krijgt 90 dagen de tijd om een raceauto te bouwen - geld was geen probleem.
Shelby haalt de temperamentvolle coureur Ken Miles bij het team. Carroll Shelby benaderde een oude bekende: Ken Miles. Shelby weet dat Miles de aangewezen persoon is om hem te helpen bij het ontwikkelen van een raceauto. Miles verklaart Shelby voor gek, maar de twee gaan toch aan het werk. Het enige waar die om geeft, is ‘het perfecte rondje’ rijden op het circuit, en het botst regelmatig tussen hem en de monteurs en het management van Ford.
Op een uit Engeland overgevlogen chassis krijgt de raceauto zijn vorm en eigenschappen. Monteur en coureur Miles weet hoe hij de GT40 kan verbeteren en sneller kan laten rijden. We krijgen een kijkje in de keuken van de moeilijkheden waar Shelby en Miles tegenaan lopen tijdens de bouw van de raceauto en de testritten.
Lees ook: Kuga Problemen en Oplossingen
Belangrijkste Personen
De film focust zich op de vete tussen Ford en Ferrari. Een team, onder leiding van auto ontwerper Carroll Shelby (Matt Damon), moet een racewagen ontwikkelen die sneller is dan de auto van Enzo Ferrari. Deze wordt gereden door de Britse coureur Ken Miles (Christian Bale).
- Carroll Shelby (Matt Damon): Voormalig coureur en auto-ontwerper, ingehuurd door Ford om Ferrari te verslaan.
- Ken Miles (Christian Bale): Temperamentvolle, maar briljante coureur, cruciaal in de ontwikkeling van de GT40.
- Henry Ford II (Tracy Letts): De directeur van Ford, vastbesloten om Ferrari te vernederen op Le Mans.
- Enzo Ferrari (Remo Girone): De oprichter van Ferrari, een trotse en competitieve figuur.
Intussen lopen de spanningen tussen Ford en Carroll Shelby soms hoog op, maar met lef van Shelby komt hij heel ver. Miles weet precies wat er nodig is om de auto sneller en beter te maken. Het was dan ook voor hem teleurstellend, dat de communicatie-bobo’s van Ford hadden besloten, dat Miles in ’64 niet mee mocht racen in Le Mans. Ferrari won de race in dat jaar, maar Ford had met zijn GT40 de toon gezet en de snelste ronde gereden.
Intussen had Miles’ zoontje het Le Mans circuit in detail getekend. Miles vertelt zijn zoon hoe de ideale lijn te rijden op dit circuit.
De Race van 1966
Shelby zorgt er na een verhitte discussie met Mr. Ford himself voor, dat Miles in 1966 wel mee mag naar Le Mans. Miles zou hiervoor wel de 24 uurs race in Daytona moeten winnen. Miles weet door in de laatste ronde naast de nummer 1 te komen en door een nipte voorsprong en een fotofinish deze race te winnen.
Dus, Miles mag mee naar Le Mans! Dan is het moment daar, 18 juni 1966, de start van de 24 uur van Le Mans. En niemand minder dan Henry Ford II himself heeft de eer om de vlag te mogen laten zakken en de race te starten.
Lees ook: Verlaten Ford garage
Wat volgt zijn de meest fantastische racebeelden denkbaar. Na een zware race liggen kort voor de finish de drie GT40’s op de plekken 1, 2 en 3. Ford’s marketing man Leo Beebe besluit hierop, dat het mooi zou zijn als alle drie de GT40’s tegelijkertijd over de finish te laten komen.
Shelby deelt dit mee aan Miles (op dat moment op de eerste plaats in de race), maar vertelt hem erbij dat hij met de aanwijzing mag doen wat hij wil: opvolgen of juist negeren. Tijdens de laatste ronde besluit Miles iets tempo terug te nemen om zo de twee andere GT40 langszij te laten komen. De drie GT40’s komen dan ook tegelijk over de finish.
Op 19 juni 1966 kwamen drie autocoureurs tegelijk over de finish van ’s werelds meest prestigieuze race, de 24 uur van Le Mans, na een hachelijk etmaal achter het stuur. De raceauto’s waren allemaal door voormalig coureur Carroll Shelby voor de Amerikaanse autofabrikant Ford ontworpen. Hiermee behaalden de VS de 1e, 2e en 3e plaats op Le Mans, een race die de Amerikanen nog nooit hadden weten te winnen. De zege stootte de Italiaanse rivaal Ferrari van de troon en maakte de VS tot een serieuze partij bij de 24 uur van Le Mans.
Miles, Shelby en de rest van het team van Ford kunnen hun geluk niet op, na drie jaar is het eindelijk gelukt, Ferrari verslaan op haar thuisgrond in de 24 uur van Le Mans!
Een Bitterzoete Overwinning
De overwinning heeft voor Miles echter een bittere nasmaak, de GT40 die als tweede over de finish kwam, blijkt namelijk een langere afstand afgelegd te hebben omdat deze verder naar achter in het veld gestart is.
Desondanks bouwen Shelby en Miles na deze geweldige overwinning verder aan de GT40. De raceauto kan nog beter en sneller. Helaas slaat het noodlot toe en verongelukt Miles tijdens het testen van de GT40.
Ken Miles kwam inderdaad om bij een Ford-testrit. Het is echter nooit bewezen dat een mechanisch defect het ongeluk veroorzaakte. Het staat in ieder geval vast dat de auto plotseling over de kop sloeg en in brand vloog en dat Miles er met 320 km/h uitgeslingerd werd. Hij was op slag dood.
De film eindigt met Shelby die terugkeert naar het huis van Miles, om de moersleutel naar Miles’ zoon te brengen.
Historische Correctheid
Hoewel de film over het algemeen goed ontvangen is, zijn er enkele afwijkingen van de werkelijkheid:
- Gevecht tussen coureurs: Shelby en Miles hadden allebei een groot ego en ruzieden vaak. Maar het incident met de moersleutel heeft nooit plaatsgevonden, net zo min als het gevecht bij Miles thuis.
- Enzo Ferrari is in Le Mans: Enzo Ferrari’s aanwezigheid bij de 24 uur van Le Mans is bedacht door regisseur James Mangold.
Dat klopt alleen niet. In werkelijkheid verliep de samenwerking goed, en de autofabrikant had het volste vertrouwen dat de coureur hen als eerste over de finish kon krijgen.
De volgende vier jaar wonnen de iconische GT40-sportwagens van Ford goud in de Europese race.