De film 'Le Mans '66', in Amerika bekend als 'Ford v Ferrari', is gebaseerd op ware gebeurtenissen rondom de 24 uur van Le Mans in 1966. Zoals je in een echte Hollywood-productie zou verwachten volgden de verhaallijnen elkaar in rap tempo op en stonden ze zo nu en dan in contract met de realiteit.
Dit artikel duikt dieper in de controversiële finish van die race en onthult het echte verhaal achter de gebeurtenissen, op basis van interviews, archiefbeelden en foto's.
Top 10 dingen die Ford en Ferrari feitelijk goed en fout hadden
De Aanloop naar Le Mans
Het is 1963, en Ford is toe aan een nieuw imago. De briljante vice-president van het bedrijf, Lee Iacocca, weet zijn baas Henry Ford II - ‘Hank the Deuce’ - voor zijn Total Performance-programma te winnen en ze bedenken een plan: Ford gaat Ferrari kopen. De Italianen hebben de stijl en de juiste auto’s.
Don Frey, de majordomus van Ford, staat aan het hoofd van een delegatie die de stemming in Maranello moet peilen en Il Commendatore het hof moet maken. Ferrari heeft de regie stevig in handen, maar zijn bedrijf heeft ook dringend behoefte aan investeringen. Het is een beladen vraag die raakt aan de immer broze trots van 65-jarige Enzo Ferrari. ‘Dan gebeurt het niet’, antwoordt Frey. Ferrari reageert geërgerd, boos en furieus. De deal is van de baan. Wanneer Frey terugkeert naar Detroit en zich aandient bij The Deuce, ook zo’n strijdlustig type, vormt het antwoord van Henry Ford II de opmaat tot een legende. ‘Ga naar Le Mans en verpletter hem.’
Lees ook: Ford Garages: Nederland en Antwerpen
Na een mislukte poging om Ferrari over te kopen van Enzo Ferrari verklaarde Henry Ford II de oorlog aan de Italianen en bespaarde Ford kosten noch moeite om een wagen klaar te stomen voor de slopende uithoudingsrace. Specialist Carroll Shelby werd ingezet om de Ford GT40 te ontwikkelen, met de flegmatieke Ken Miles als testrijder. In de 24 uur van Le Mans slaagde Ford erin om Ferrari te onttronen met de iconische Ford GT40 Mark II. Na de zege werd het winnende chassis P/1046 uit competitie gehaald en wisselde de iconische bolide regelmatig van eigenaar.
De GT40 die van dat alles het gevolg zou zijn, hield als bekend in de jaren zestig vreselijk huis in de autosport, maar het verhaal erachter, dat ook het uitgangspunt is van de film Le Mans ’66, is veel complexer en genuanceerder dan alleen maar de hevige oorlog Ford v Ferrari (toevallig de Amerikaanse titel van de film).
Shelby was een kippenboer uit Texas wiens briljante racecarrière tot een vroegtijdig einde kwam door hartproblemen. Zijn bedrijf Shelby American en zijn nietsontziende manier van aanpakken bezorgden het GT40-programma het karakter en de pit die het nodig had. En het gaf Le Mans ’66 wat schrijvers het inciting incident noemen, door in te gaan op de relatie die Shelby had met een andere Britse expat. De licht ontvlambare maar charismatische coureur Ken Miles.
De film volgt Shelby’s strijdmakkers - onder anderen de jonge Britse monteur Charles Agapiou en de onvermoeibare Phil Remington - terwijl de auto zich ontwikkelt van een dure mislukking tot een daverend succesnummer. Maar het is ook een liefdesgeschiedenis en een vader-en-zoon-verhaal, en het gaat bovendien over hoever sommige mensen bereid zijn te gaan om zichzelf opnieuw uit te vinden als ze een moeilijke periode doormaken.
De Race in 1966
Ford stelde voor de Le Mans-editie van dat jaar een heel leger samen. Honderd man personeel, negen auto’s (met inbegrip van een reserveauto), zeven reservemotoren en 21 ton aan onderdelen, dat alles vervoerd in een enorme truck die te groot was voor sommige straatjes in Frankrijk. Henry Ford II was erbij - zijn beeldschone Italiaanse vrouw trad op als officiële wedstrijdstarter - en verwachtte een zekere overwinning. Hij gaf Leo Beebe, inmiddels hoofd van de raceafdeling van Ford, dan ook een visitekaartje met de simpele tekst: ‘Zorg dat je wint.’ (Beebe bewaarde die tot zijn dood in zijn portefeuille.)
Lees ook: Kuga Problemen en Oplossingen
Dat gebeurde ook, maar de film laat zien dat dat niet genoeg was. Ford had Ferrari inderdaad volkomen weggereden en wilde dat de wereld te horen kreeg dat Team America had gezegevierd. Het oppoetsen van het blauwe Ford-logo was het enige wat telde.
De regen zorgde ervoor dat tijdens de nachtelijke uren de Ferrari’s uit de strijd verdwenen. De GT40’s hadden aan het einde van de race een zo grote voorsprong dat Beebe Shelby opdroeg om de leidende auto van Miles vaart te laten minderen en zo een fotofinish in scène te zetten. Miles deed wat hem gevraagd werd, maar omdat Chris Amon en Bruce McLaren verderop op het rechte stuk gestart waren, werd bepaald dat zij een grotere afstand hadden afgelegd.
Gooide Ken Miles tijdens een race in Californië daadwerkelijk een steeksleutel naar Shelby? Hebben de twee ooit echt met gebalde vuisten tegenover elkaar gestaan? Hoe verloor Miles in Le Mans een voorsprong van meerdere ronden - was het sabotage van het management van Ford, dat wilde dat de andere rijders zouden winnen? Wat gebeurde er echt aan de finish?
De Controversiële Finish
Ford had Ferrari inderdaad volkomen weggereden en wilde dat de wereld te horen kreeg dat Team America had gezegevierd. Het oppoetsen van het blauwe Ford-logo was het enige wat telde. De GT40’s hadden aan het einde van de race een zo grote voorsprong dat Beebe Shelby opdroeg om de leidende auto van Miles vaart te laten minderen en zo een fotofinish in scène te zetten. Miles deed wat hem gevraagd werd, maar omdat Chris Amon en Bruce McLaren verderop op het rechte stuk gestart waren, werd bepaald dat zij een grotere afstand hadden afgelegd.
Lees ook: Verlaten Ford garage
Het resultaat was dat Bruce McLaren en Chris Amon als winnaars werden uitgeroepen, terwijl Ken Miles en Denny Hulme als tweede eindigden. Dit besluit leidde tot grote controverse, omdat velen vonden dat Miles de overwinning verdiende.
Tabel: Top 3 Le Mans 1966
| Positie | Team | Coureurs |
|---|---|---|
| 1 | Shelby-American Inc. | Bruce McLaren / Chris Amon |
| 2 | Shelby-American Inc. | Ken Miles / Denny Hulme |
| 3 | Holman & Moody | Ronnie Bucknum / Dick Hutcherson |
De Nasleep
In augustus 1966 stierf Ken Miles tijdens het testen van de Ford J-car op de Riverside International Raceway in het zuiden van Californië.
Uiteindelijk blijft Ferrari het verhaal van een vrij egoïstische man, die ondanks zo’n ‘lastige’ vrouw - die door Cruz bijna ongemerkt maar meer dan geweldig wordt gespeeld - z’n noodlijdende automerk wel wist te redden.
In 2014 kocht Rob Kauffman het chassis en onderging de wagen een restauratie van meer dan 4.000 uur bij Rare Drive in New Hampshire. Geen detail werd uit het oog verloren om de auto op de vijftigste verjaardag van de overwinning klaar te krijgen voor de 24 uur van Le Mans 2016, die ook door Ford gewonnen werd met de nieuwe Ford GT. Om de release van de film in de verf te zetten werd chassis P1046 naar Los Angeles gebracht voor de première.